Horen, zien en zwijgen

Geplaatst op: 29 januari 2009 door margogogo in Uncategorized

Weet je wat ik heb?
Nee jong, geen snotvalling, en nee, ook geen nieuwe roze rok.
‘k Heb wel een nieuwe zijspiegel op mijn auto en ‘k heb ook wel wat honger op dit moment.
Maar daarover wou ik het niet hebben.Je herinnert je wellicht totaal niet meer dat ik ooit eens een stukje schreef over de kartonnen doos waarin ik woon? ‘k Had het kunnen denken.
Allez, om u de moeite te besparen zal ik er je nog eens naartoe leiden…link link.

Gelezen?
Awel, ik heb intussen nieuwe bovenburen.

De vorige bovenbuur is verhuisd omdat hij ergens iets doet met foto’s en studio en shoots en al, en hun appartement werd wat krap voor al zijn gerief, zei zei hij me, toen ik hem vroeg wat the hell dat fluo-oranje “TE HUUR” plakkaat voor zijn venster hing te doen.
“dat ge gelijk hebt, makker, als ge iets beters en groters vindt moet ge niet twijfelen”, gooide ik er achteraan.

Het appartement boven mij is iets groter dan het mijne, of toch een beetje. De badkamer is ruimer en er is een groot terras aan, wat altijd plezant is in de zomer.
De prijs ligt ietsjes hoger maar niet zoveel, dus stelde ik me kandidaat om een plateauke hoger te moven.
Maar ik was te laat. De huisbaas had al een nieuwe huurder.
Damn.

Omdat ik alles hoor wat er boven mij gebeurt, hoopte ik dat de nieuwe huurder een alleenstaande M/V zou zijn, een mens alleen is doorgaans een pak stiller dan een koppel.
Jawadde, heb ik me hier brute pech, zeg! Het is een jong koppel met een kleine bleitmuil van een peuter. Sorry voor het scheve woord.
Nu heb ik ook een peuter gehad, en die huilde ook zijn longskes uit zijn lijf, maar het schreeuwen van die kleine hierboven, dat snijdt door merg en been. Smurf is ervan overtuigd dat dat kind mishandeld wordt, zoals dat brult en krijst, dat is echt niet normaal. En de ouders brullen dan keihard tegen die kleine dat het nog harder begint te krijsen…

De eerste dagen heb ik wreed aan nachtrust ingeboet door dat jankorgel, doorslapen was absoluut onmogelijk. Die kleine slaapt -juijj- in de kamer boven mij en werd de eerste week wel 10 keer wakker per nacht. Dat zal wel te wijten aan de nieuwe omgeving waar dat kleintje in gedropt werd van de ene dag op de andere, ik kan daar nu wel inkomen dat dat kind niet te wreed op haar gemak was die eerste dagen.
Enfin, nu zet ze het gemiddeld maar een keer of 3 meer op een krijsen ’s nachts, er is beterschap.

Wat die daar verder boven allemaal uitsteken, ik weet het niet, maar na een maand zou je toch al geïnstalleerd moeten zijn in een appartement, denk ik zo. Zij niet. Zij zijn nog steeds dapper aan het bricoleren. Al vier weken lang mag ik meegenieten van heen-en-weer-geschuif, slijpen, vijzen, boren en kloppen, soms tot ’s avonds laat.
Ik denk dat ze zich een vracht nieuwe Ikea meubeltjes hebben aangeschaft die ze op hun gemakske 1 voor 1 in elkaar aan het knutselen zijn. Ik denk ook dat ze een lot van honderdvijftig fotokadertjes en stilleven-schilderijtjes op de kop hebben getikt tijdens de solden, want aan dat geboor en geklop tegen de muren komt ook maar geen einde.

Dat is nog niet zo heel erg, dat bricoleren zal ooit wel eens stoppen, maar waar ik mij toch serieus zorgen om maak is dat die kleine een hele dag aan bezigheidstherapie doet door middel van een rijdende zitter. Weet je wat ik bedoel? Zo’n soort hangstoeltje op wielen waarmee ze heel ’t appartement rondcrost. Ik kan evengoed naast een station gaan wonen, het geluid van dat rolding over de vloer hierboven maakt al even veel lawaai dan een voorbijrazende passagierstrein.
Jongens, jongens, wat ben ik hier gezegend nu.

Maar goed, ik zal het moeten nemen zoals het is, en smurf ook. Soms kunnen we er al eens om lachen als ze daar boven weer druk bezig zijn.
En toch went het moeilijk, al dat lawaai. Ik ben altijd content als ik ze hoor buitenstappen, dan weet ik dat de rust wederkeert en geniet ik van de stilte.
Tenzij de kapper hiernaast open is, natuurlijk.

Advertenties
reacties
  1. zapnimf schreef:

    Bekijk het positief :
    Koppels met baby’s/peuters hebben te veel stress om er een luidruchtig en frequent liefdesleven op na te houden.

    Bekijk het negatief :
    Weet dat ze jou komen interviewen (waarom je niet hebt ingegrepen) als die kleine van mishandeling sterft! ;-)

  2. elke schreef:

    Ocharme. Wil je hier komen wonen? Weet wel dat je je voorlopig moet wassen in een ijskoude badkamer… ;-)

  3. cormael schreef:

    :D :D niet zozeer om je levensleed van het levenslied van de bovenburen, mmaar om je schrijfstijl, schitterend was echt genieten met een constante glimlach en bijna LOL …

  4. micheleeuw schreef:

    Wat een nachtmerrie ! Kan je echt niet verhuizen naar een stillere plek ? Ik zou gek worden !

  5. Margo schreef:

    @ zapnimf
    Eerlijk, ik zou hen toch liever horen n**ken dan die kleine te horen janken…
    Dat laatste is smurf zijn veronderstelling, ik denk niet dat het zo erg is. Edoch, als ik die bleiter en dat roepen en tieren hierboven hoor (nu op dit eigenste moment, indeed) vrees ik dat dat koppel ouders minstens van marginale afkomst is. Of zo.

    @ elke
    Jaaaaaaaa, ik wil daar komen wonen. Voor de rust vooral…jong jong jong, dat is daar rustig!
    Maar ’t zal niet gaan om praktische reden want ’t Het is een heel klein beetje ver van Brugge naar Ternat en terug om te gaan werken elke dag …

    @ cormael
    Aha, blij dat ik eventjes verantwoordelijk ben geweest voor een glimlach op iemands snoet…

    @ micheleeuw
    Ik heb naar alle huurappartementen die hier in de streek te huur staan geinformeerd maar er is geen enkele deftige met 2 kamers die betaalbaar is voor mij. De nieuwbouwappartementen zijn al zeker niet voor mijn beurs, de meesten zijn trouwens te koop voor schandalig veel geld. Er wordt gewoon geen rekening gehouden met alleenstaanden die van 1 inkomen moeten leven. Het appartement waar ik nu woon is qua ligging, qua ruimte en qua prijs perfect, ik woon hier eigenlijk heel graag…alleen dat verdomde lawaai ambeteert mij.
    Maarrrrrr: als alles goed blijft gaan zou het wel eens kunnen zijn dat ik het hier niet te lang meer zal moeten uitzingen.

  6. chelone schreef:

    Misschien nog enkele weken toezien. Een mens kan niet eeuwig blijven Ikeaën en kadertjes blijven ophangen. Op dat moment loopt die kleine misschien en wordt dat loopkarreke overbodig.
    En…dan heb je nog altijd het vooruitzicht dat je uitdrukt in je laatste zin hierboven. Ik duim in alle geval mee.

  7. elke schreef:

    Ja, ’t is waar. En Brugge ligt ook een beetje ver van euh… waar lag dat ook alweer? *grijns*

  8. Margo schreef:

    @ chelone
    Yep, je hebt gelijk, ik zing het hier wel nog wat uit, de tijd zal het verder allemaal wel uitwijzen.

    @ elke
    Hm, gij weet precies meer…

  9. anna schreef:

    Vreselijk ambetant lijkt me dat. Hopelijk gaat da (snel) over!

  10. […] Om uw memorie efkes op te frissen: een eerste schrijfsel lees je hier en een vervolg erop kan je hier nog eens herlezen. Om dit hele verhaal af te ronden en er nadien nooit meer op terug te komen, is […]

  11. […] mannen, ‘t is zover. Dit en dit en dit is gepasseerd, we zijn er weg. […]

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s