Archief voor de ‘Uncategorized’ Categorie

Holy cow!

Geplaatst op: 6 augustus 2009 door margogogo in Uncategorized

astonisched

Dit houdt geen mens voor mogelijk!

Allez jong!

Advertenties

Holy shit!

Geplaatst op: 5 augustus 2009 door margogogo in Uncategorized

 

verbaasd

Moet ge nu wa weten !?!

Tijdstipt

Geplaatst op: 25 februari 2009 door margogogo in Uncategorized

tijdstip1Al mijn hele leven, zolang ik me kan herinneren, heb ik de onbetamelijke neiging om elke minuut uit te persen en de tijd tot op de seconde uit te dagen.

Op tijd komen is voor mij nogal relatief, waarmee ik niet beweer dat ik overal en altijd veel te laat kom, zo nonchalant ben ik nu ook weer niet.

Maar toch betrap ik er mij op dat ik een lichte afkeer heb van exacte stiptheid. Een afgesproken uur tot op de minuut respecteren vind ik moeilijk, zelfs wat storend voor mezelf. Hert is nochtans niet moeilijk, stipt zijn, want bij een date –om zo maar iets te zeggen- heb ik daar zelden of nooit een probleem mee gehad. Doch dit geheel terzijde.

Wat mij opvalt is dat ik me realiseer dat ik bewust wat later arriveer, dat ik het erom doe. Ik kom niet graag ergens toe als eerste, ik heb liever dat er al wat gang gemaakt is door anderen, dat er min of meer zo al een beetje sfeer hangt.  Op een familiefeestje of een fuif vind ik dat in zekere zin een noodzaak.

Zoals het ieder goed werknemer betaamt ben ik ook op het werk al eens te laat, maar dat is nooit meer dan een paar minuutjes (tenzij er zich onderweg een file heeft gevormd die langer is dan normaal, dan kan dat wel eens deftig uitlopen, natuurlijk)

Al een jaar of 8 ben ik voorzien en ingesteld op de dagelijkse accordeonfile op de E40, tussen Aalst en Ternat. Ik weet dat het daar meestal file is en vertrek dan ook elke dag op een uur waarin die file zit verrekend.

En als er dan onderweg eens een vrachtwagen kantelt en zijn lading afgeroomde melk op het wegdek uitgesmeerd ligt, waardoor 1 of meerdere rijstroken afgesloten dienen te worden, tja, dan ben ik gewoon een uur of zo te laat, daar kan ik niks aan doen. En daar zit ik ook niet mee, want als ik een uur te laat ben door 1 of andere ongelukkige verkeersomstandigheid, dan heeft de helft van mij collega’s het ook vlaggen, dus dat zit wel snor.

Maar waar ik naartoe wou: heeft iemand zich ooit de vraag gesteld waarom de baas een opmerking durft maken als je te laat op kantoor binnenkomt en dat die nooit een opmerking maakt als je een uur langer doorwerkt? Ik wel. Ik kan me daar behoorlijk aan ergeren.

2 minuutjes te laat en ze hebben het gezien. Maar kom 10 minuten vroeger aan en er is geen haan die er naar kraait.

Als je 2 minuten voor tijd doorgaat, krijg je gegarandeerd te horen dat het nog geen tijd is. Maar blijf eens een half uur langer doorwerken… wat wordt er dan gezegd? Juist. Niks. Helemaal niks. Nul de botten, nada, nougabollen.

Waar komt dat vandaan dat 10 minuten later beginnen een misdrijf is en 30 minuten langer werken evident?

Meet the Bloggers

Geplaatst op: 23 februari 2009 door margogogo in Uncategorized

Ingrediënten voor een geslaagde blogmeeting: een prachtig huis zoals dat van ene Madame en Mijnheer, 1 charmante gastvrouw, 1 charmante gastheer, 1 enthousiaste Woef, 1 grote mooi gedekte tafel, een muziekje op de achtergrond en 12 bloggers, zijnde Zeezicht, Hilde, Elke, Marc, Beo, (mw), Chelone, wie-nog-iets-wil-zeggen-moet-dat-nu-nog-rap-doen Zapnimf en de al dan niet disfunctionele Huisvrouw en last but not least de wederhelft  van Zap: Moose. En ik, maar dat is nogal evident, isn’t it.

Een tot in de details omschreven omschrijving van deze bloggersbijeenkomst laat ik u liever zelf samenstellen. Dit kan u door de volgende trefwoorden bij elkaar te puzzelen en te kneden tot u een aantal duidelijke volzinnen bekomt: keitof – groep – lachen – zeveren – blogs – bloggers – verrukkelijk – eten – ietske te veel is understatement – aperitief – cocktail – Piña Colada – (Cuba Libre?) – alcoholvrij – Safe sex on the beach- eten – voedsel – neuzekes, truffels, nootjes – (zonder peuken), koude – pastaschotel – rode wijn – spaghetti – warme – pastaschotel – wok – lijstmetgloentjes – rode wijn – chocoladetaartmetmarsepeinenbijtjes – grote kom vol – vers fruit in stukjes – rode wijn – profitterollekes – soesjes – drank – witte wijn – Vedette – rode wijn – water – cola – andere liquides – rode wijn – wijn – rood – Senseo Strong – rode wijn – Absynth – korte dranken – rode wijn – extra dik weeceepapier – blackout – rode wijn – gokken – medaillon – bewering – breekt niet – ongeloof – een tikkeneitje – rode wijn – tuin – bewijs – gras – omhoog gooien – niet gebroken – omhoog gooien – niet gebroken – omhoog gooien – niet gebroken – rode wijn – omhoog gooien – wil maar niet breken – blijkbaar onbreekbaar – geloven – lachen – gieren – drinken – eten – rode wijn – beetje teut. En rode wijn.

Kortom: wie er niet bij was had ongelijk.

(Zondagmiddag.  Ik: Oja smurf, ik ken iets leuks met een ei, ik zal het je tonen in de tuin, kom eens mee.   Smurf: je gaat dat ei omhoog gooien en ’t zal niet breken, zeker? Waar jij nu nog mee afkomt, mama")

’t Is gebeurd!

Geplaatst op: 20 februari 2009 door margogogo in Uncategorized

okIk was net mijn vorig logje aan het publiceren toen de deurbel ging.
Zou dat…?
Yep, het was de technieker van Fujitsu; mijn redder in nood, de maker van computerdefecten, mijn rots in de branding, mijn grote hulp, mijn…     hm, ’t is er een beetje over zeker? Knappe gast ook, en lief, en grappig. En uit Aalst.

Na het installeren van een nieuw moederbord, het uitslurpen van een taske koffie, hier en daar nog wat gepruts aan de BIOS (whatever that is) en nog wat frustelwerk met instellingen en vanalles, kan ik nu met oprecht contentement en pure blijheid stellen dat mijne PC weer als nieuw is.

Oef! Eindelijk zijn die irritante schemerende pixelspikkels en die gele vlakken compleet verschwunden, wat geweldig deugd doet aan mijn ogen.
Nu zou ik wel de software van Windows Vista nog eens moeten herinstalleren, zodat de versie weer proper is, want, zo zei Mr. Handsome, dat zou de pc weer wat vlotter doen lopen.
Vooraleer ik daaraan begin moet ik wel eerst alles wat ik nodig heb van documenten en foto’s en zo copiëren op een CD of DVD of iets, daar zal ik mij morgen eens mee gaan amuseren, zie.

Ah, nee, toch niet. Morgen ga ik daar geen tijd voor hebben, ’t is ook waar.

blogmeetingIk wordt op de blogmeeting verwacht. Om 14 uur moet ik in Gentbrugge zij, waar ik afgesproken heb met Elke en Marc, om vandaar samen verder te rijden.
Goh, ik kijk er naar uit om al die medebloggers (nog) eens te zien.

Pizjelant en pizjelierig wiekend, allemaal!

Ozne hresenen

Geplaatst op: 17 februari 2009 door margogogo in Uncategorized

homer-brein

De metsee msenen knunen dit lzeen. Neit te glevoen. De fnemoeanl kachrt van je hrenesen zet alles in de jiuste vlogodre.

Voglnes alellrei sutides mkaat de vlogodre van de ltretes in een wrood neit uit, je meot goowen zrgoen dat je de ereste en de latsate lteter op de jiutse pelk zet. Van de rset mag je een zioote mkaen.

Dat kmot odmat je beirn neit lteetr per leettr lseet, maar een gorep lteters bij eklaar.

Woh cool is taht?

(ok, ja, dit is niks nieuw, u weet dit allemaal allang, maar ik heb geen inspiratie dus maak ik mezelf maar belachelijk met dit soort antiek, hopende dat er toch nog 1 iemand is die zegt: woow, niet te doen, dit is te gek. Of zo)

Gisteren, the sequel

Geplaatst op: 14 februari 2009 door margogogo in Uncategorized

gezelligheidDus gisteren was’t dik in orde. 
Ik was op een etentje uitgenodigd, bij iemand thuis.
“‘k Heb het eten simpel gehouden, hoor”, zei de kok van dienst.
In de oven gegaarde pappillot van zalm, kabeljauw en spinazie en andere groentjes, met verse kroketjes” …is dat simpel? Spaghetti, ja, dat is simpel, en stoemp, of friet met stoofvlees…

Na het heerlijke diner werd ik via vele filmpjes en foto’s meegesleurd naar Patagonië. Niet te vatten hoe prachtig de natuur daar is! Behoorlijk spectaculair, vind ik het.
Ik zou er wel ook eens naartoe willen, zou die pracht zelf willen ruiken en voelen, maar de 17 uur durende vliegreis daar naartoe houdt me tegen, dat zie ik zo niet meteen zitten.
’t Zal Toscane worden deze zomer.

Na van de mooie reisbeelden te hebben genoten zijn we afgezakt naar de bruine kroeg in het dorp.
Een pintje (de Vedette White was op, verdekke), en nog eentje. En nog eentje…een pintje of 10 en ik voelde niks. Niks!En ik die dacht dat ik na 2 pintjes al teut zou zijn, maar nee, ik voelde niks. Niks. (anderen daarentegen…)
Ja, kijk, ik had een goeie fond gelegd, zeker?

Om 4 uur zonder kater in bed gekropen, en ook zonder kater opgestaan om 11 uur.

Een avondje/nachtje pure gezelligheid, meer moet dat niet zijn op een vrijdag de 13de. Toch?