Archief voor maart, 2008

Stokje: Levensnoodzakelijke levensdingen

Geplaatst op: 30 maart 2008 door margogogo in Stokjes

stokje.jpg

Ja lap, krijg ik hier weer ne stok tegen mijn voorhoofd.
Dankuveel, Micheleeuw.

Die thema’s die je aanhaalt, zijn dat vooropgestelde onderwerpen of heb je ze uit je eigen mouw geschud?
Ik hoop het laatste want ik ben al gestopt met de wijvenweek.

Levensnoodzakelijke levensdingen

Zuurstof
Zonder ga ik dood, dus dat is eigenlijk het meest levensbelangrijk

Eten en drinken
Op tijd een beetje eten en drinken is ook noodzakelijk, voornamelijk om te vermijden dat ik omkom van honger of dorst

Job
Mijn loon op het einde van de maand is welgekomen teneinde te kunnen leven zonder financiële kopzorgen.
Trouwens, ik ga heel graag werken, doe mijn job ontzettend graag.
Elke werkdag sta ik opgewekt op, dankbaar dat ik me weer op een volle dagtaak mag storten.

Woonst
Een dak boven mijn hoofd hebben is ook wel redelijk noodzakelijk.
Het idee om mijn smurf te moeten zien opgroeien in een goot of een kartonnen doos bevalt me niet.

Auto
Geen auto, geen vrijheid.
Op ieder moment van de dag wil ik me kunnen verplaatsen naar waar ik wil.
Smurf voer ik ermee naar school, ik weiger hem alleen door het drukke verkeer de straat op te sturen met zijn veloke.

PC
Ik kan wel zonder maar wil niet zonder.
Een PC in huis, het opent je wereld, min of meer.

Verder is er niet veel levensnoodzakelijks.
Een goeie gezondheid, ja, dat is ook belangrijk.
Maar ik rook en eet niet altijd even gezond, en ik adem fijn stof en ander vergif in als ik in de file sta dus ja, qua gezondheid ben ik zwaar aan het gokken.

Dit stokje knal ik bij deze tegen het achterhoofd van vandepotgerukte, Zapnimf en Kruimels.

Kutwijverie

Geplaatst op: 30 maart 2008 door margogogo in Actueel, Frustraties, Info, Life, Wijvenweek

 einde.jpg

De wijvenweek is niet meer.
Menig wijf kon zich een hele week lang uitleven over opgelegde teefjesthema’s, en dat hebben we met veel plezier gedaan, dat blijkt uit de overvolle wijvenblog.

’t Is ermee gedaan en dat is helemaal niet erg, het is nu wel genoeg geweest.
Ik geloof dat iedereen die eraan meedeed het wel weer eens over iets anders zou willen hebben, zo stilletjesaan.

Dat logo heeft trouwens lang genoeg mijn blog ontsierd.
Wist je dat ik een hekel heb aan de kleur roze?

Wat me niet ontgaan is is de commotie errond.
Ik had niets anders verwacht dan dat er wel wat wrevel en opstandigheid zou op volgen, en niet alleen van de mannelijke bloggers.
Ook enkele anti-wijfwijven uitten hun misnoegdheid.
Ze vertikten het om eraan mee te doen ‘want de vrouwen hebben verdomme op barricades gestaan en hun BH’s verbrand om een beetje (gelijk)waardigheid te bekomen’ en pattati en pattata.

Allemaal juist, en goed dat er zo’n strijd is geleverd, helemaal mee eens, niks tegenin te brengen.

Maar what the fuck heeft dat te maken met deze wijvenweek?
Alsof dit weekje wijvenschrijven het feminisme en de verworven emancipatie (moet dat niet evrouwcipatie zijn eigenlijk?) zou ondermijnen.

Enkele zweefteven namen aanstoot aan het woordje “wijf”.
“Dat woord is zó denigrerend voor vrouwen, ongehoord!”
Spreek voor uzelf, we have an opinion of our own, thankyouverymuch.

Zal ik jullie voor een laatste keer in de strot rammen waar dit ludieke initiatief is op gebaseerd, beste kutwijfjes?
De aanleiding was dat bij de uitreiking van de Bwards geroepen werd ‘dat het weer allemaal wijvenblogs waren die de plak zwaaiden’.
Het ging de initiatiefnemers van de themaweek niet om de naam wijvenblog maar om de onderliggende lullige veronderstelling dat vrouwen die bloggen over niks anders zouden schrijven dan over hun kroost-, huis-, tuin- en keukengerief.

Lillith en Ilse namen het op voor alle bloggende vrouwen met een eigen mening.
“als je een echte wijvenblog wíl dan kan je een echte wijvenblog krijgen”.
Dát was het opzet en niet meer dan dat.
Got it?

[Wijvenweek] Wat mannen/vrouwen niet begrijpen

Geplaatst op: 29 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Dat M en V elkaar niet goed begrijpen is geen kwestie van onwil.
M en V zijn gewoonweg verschillend. Big time.
Prent dat nu toch allemaal eens in jullie hoofd!

’t is toch zo gemakkelijk om op elkaar te kakken.
Vrouwen willen een man, mannen willen een vrouw.
En dan gaan ze hier nu allemaal tegader elkaars typische eigenschappen liggen verwijten.

Tsss.

Caveman
Speelse monoloog waarbij op hilarische wijze de verschillen tussen man en vrouw worden doorgelicht.
Raak, realistisch, heerlijk humoristisch en met veel warmte verneemt u wat van een man een man maakt, en van een vrouw een vrouw.
Wedden dat je jezelf in elke scène herkent?

Een aanrader voor iedereen, jong of oud, koppel of single.
Heerlijk amusement voor een perfect avondje uit!

[Wijvenweek] Kinderen

Geplaatst op: 28 maart 2008 door margogogo in Smurf, Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Kindjes krijgen, o wat fijn
Bolle buikjes sexy zijn
Zie die echo, ‘k val in zwijm
Goh, wat is dat smurfje klein

9 maanden, ’t gaat vooruit
Mama zingt en papa fluit
Baby klaar? Kom er maar uit
Keizersnee, hij ligt in stuit

Snikken, huilen, veel geween
’t Krijsen gaat door merg en been
Moegezoogd met borst en speen
Smurf heeft reflux aan zijn been

Smurfje groeit en speelt en leert
Papa werkt en draait en keert
Mams is moe en gefrustreerd
Postnataal gedeprimeerd

Mama doet haar beste best
Papa helpt en doet de rest
Smurf in huis, een grote test
Huisje proper? Wat een nest!

Haast en spoed is zelden goed
Wat mama doet doet ze niet goed
Papa weet niet wat hij moet
met mams haar toestand qua gemoed

Waar ben je, vrouw die ik graag zie?
Ben je voorgoed ribbedebie?
Wie is dit wrak, zeg mij toch wie?
Hoe moet het verder met ons drie?

Zal de smurf eronder lijden
als mama en papa zouden scheiden?
Jij jouw weg, en ik de mijnen
Dat zal de stress toch doen verdwijnen?

Smurfje in co-ouderschap
Was me dat een grote stap
Niet voor smurf, voor hem was dat
Alles behalve een zware klap

In 2 huisjes die hij kent
wordt hij 2 keer hard verwend
Alles dubbel voor die vent
tweevoud is hem welbekend

Ouderschap had moeten zijn
Rozegeur en maneschijn
Maar niet hier, vind je ’t venijn
in het staartje van dit rijm?

[Wijvenweek] Allemaal gelezen?

Geplaatst op: 27 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

 wijvenweek-kleine-banner.gif

‘k Wistekik nie dammen in de gazet stontn. Wiste gij da?

[Wijvenweek] Dag 4: Mijn huishouden

Geplaatst op: 27 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Welk huis houden? Ik heb niet eens een huis, begot.
Ok ok, ik snap hem wel: houskeepingmanagement.

De voorwas was was voor de voorwas voorwas was.

Als single doe ik waar ik zin in heb, wanneer ik er zin in heb.
Ik was als er was is, ik strijk als er strijk is en ik plas als het een beetje vuil wordt.

Veel was en strijk is er niet, vergeleken met een doorsnee gezin.
Jeujj!
Ik heb maar 1 smurf in huis, over andere week 1 week.
Hij maakt spelenderwijs gezellige rommel maar dat ruimt hij zelf op elke avond voor het slapengaan.

Stof afnemen doe ik wekelijks. Daarvoor gebruik ik van die handige vochtige poetsdoekjes.
Erop en erover en de vuilbak in.
Makkelijk én efficiënt.

Dweilen doe ik met zo’n ding waar je een dweildoek overheen spant.
Dat wringt zich vanzelf overal tussen en onder.
Ik kan het iedereen aanraden.

Stofzuigen doe ik absoluut niet graag, maar het moét. Zeker om de 2 dagen.
Omdat onze fulltime huiskater onophoudelijk zijn vellen fraksken in het rond ruift.

Lakens verversen doe ik wekelijks, dat is een werkje van niks en ’t is zo heerlijk om onder frisse lakens te kruipen.

Ramen lappen doe ik sporadisch. Als het te gortig wordt dan stort ik me erop en doe ik ze allemaal tegelijk.

Een eigen tuin heb ik niet. En maar goed ook, want ik heb geen groene vingers.
Al dat prutswerk aan bloemetjes en plantjes, gras afrijden, harken en bijknippen…nee, daar houd ik me niet graag mee bezig.
Er is hier wel een grote tuin maar die wordt onderhouden door de zoon van de huisbaas.
Hij doet dat goed. Ik zou het niet beter kunnen.

Verder geen gedoe hier in huis.
Alles is netjes en proper, er mag altijd iemand onaangekondigd binnenvallen.

[Wijvenweek] Tussendoor

Geplaatst op: 26 maart 2008 door margogogo in Uncategorized, Wijvenweek

 wijvenweek-kleine-banner.gif

Waarom doe ik mee aan deze wijvenweek?

* omdat ik weet dat een wijvenweek in een wijvenblog voor commotie zorgt

* omdat ik wel van een beetje opschudding hou, zo soms eens

* omdat een zekere misnoegde meneer een blog van een vrouw een wijvenblog noemt en ik dat foei vind maar toch niet foei genoeg om er zelf persoonlijk aanstoot aan te nemen

* omdat ik hier en daar verneem dat veel mannen het bijzonder flauw vinden van bloggende vrouwen dat ze hier massaal aan meedoen en zo hun eigenheid verloochenen en ik mij dan afvraag waar ze zich mee bemoeien en hen zou willen zeggen dat het maar een weekje duurt en dat dat niet lang is in verhouding tot een mensenleven

* omdat ik geen baard of snor heb, noch borsthaar, noch een knoert van een adamsappel, noch een piemel en dus eerder tot de vrouwengroep behoor en dus recht heb op een plaatsje in de wijvenblog

* omdat ik een zacht velleke heb, 2 borsten, een baarmoeder, eierstokken en een regelmatige cyclus en dus geen man ben en dus mee mag doen aan een wijvenweek als ik dat wil

* omdat ik mij ook eens een hele week wil profileren als een echte vrouw en wil meepraten over vrouwenstuff met seksegenoten

* omdat ik eens wil zien of ik na een week meedraaien in vrouwenland mezelf een elegantie zou willen aanmeten die ik van nature niet bezit

* omdat ik vrouwen doorgaans onuitstaanbaar vind wegens een te hoog tuttebel- en giecheltrutgehalte maar dat gevoel bewust even aan de kant wil schuiven

[Wijvenweek] Dag 3: Mannen

Geplaatst op: 26 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Mannen worden mottig van al dat roze geklets, en nu het over hén gaat slaat het hek helemaal aan het dammen.
Na vandaag nog 4 dagen, dan stopt het en wordt alles weer als voorheen.

Mannen.
Ik kan eigenlijk heel kort zijn.
Mannen zijn anders dan vrouwen.
Punt.

Het feit dat “mannen” hier een thema op zich is, bevestigt dat het om een ander soort mens gaat.
Iedereen weet onderhand al wel dat mannen anders zijn in hun denken, doen en voelen.
Ze zitten anders in elkaar, staan anders in het leven
Ze hebben andere prioriteiten, andere behoeften, andere interesses.
Ze zijn niet beter en ze zijn niet slechter, ze zijn gewoon anders.
Punt.

Vrouwen begrijpen mannen niet zo goed, mannen begrijpen vrouwen nog veel minder.
Maar M en V horen wel compatibel te zijn, onze cultuur en maatschappij vraagt dat.
En we kunnen dat, compatibel zijn.
Tijdelijk.
Want meestal loopt het fout, daar hoeven geen statistieken voor bovengehaald te worden.

Mannen zijn anders dan vrouwen.
Mannen willen graag een knappe, verzorgde, mooi ogende, sexy en aantrekkelijke vrouw aan hun zijde.
Vrouwen balen van mannen die vrouwen wijven noemen.
Vrouwen slaan de bal terug door een wijvenweek op poten te zetten.
Mannen vinden die wijvenblog maar dikken trut.
Mannen willen knappe, verzorgde, mooi ogende, sexy en aantrekkelijke vrouwen.
Wat vrouwen doen om knap, verzorgd, mooi ogend, sexy en aantrekkelijk te zijn, dat is nutteloze wijvenklets.

Mannen zijn anders.
Punt.

[wijvenweek] Dag 2: Shoppen

Geplaatst op: 25 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Voeding en dranken
Ik ga wel eens voedsel en drank halen.
Er moet nu eenmaal eten op tafel komen.
En veel, want ik eet graag. Te graag.
Soms geniet ik ervan om op mijn luie gemakje een karretje te lopen vullen in de supermarkt.
Soms doe ik het dik tegen mijn goesting, als ik moe ben vooral.
Dendelijs, denaldi, de Smatch, de zjeebee, de karfoer, ’t maakt mij allemaal niet uit.
Ik ben overal koning en word overal bediend.
Ik hou van afwisseling.

Kleding en schoeisel
Smurf en ik dragen elke dag kleren.
Die worden op tijd en stond aangeschaft.
Het maakt niet uit of ik iets nodig heb of niet, als ik er zin in heb pak ik mij op en ben ik weg.
Merkkleding of goeiekope brol, ’t maakt mij niet uit.
Wie mijn kast opentrekt vindt er spullen van Esprit, Mexx, Tommy Hilfiger en al evenveel gerief uit de Superconfex, E5 Mode, JBC of C&A.
Dat gerief van Tommy Hilfiger zou ik nooit kopen aan de volle pot.
’t Zijn knappe kleren (soms) maar ze zijn afgrijselijk duur.
Het toeval wil dat ik op de boekhouding van TH werk en dus personeel ben en dus aanspraak maak op een mooie percent.
Dat maakt het do-able.
Voor smurf, die uit al zijn kleren schiet per groeiende centimeter, ga ik ook soms naar de Wibra.
Dan koop ik hem 5 lange broeken, 5 T-shirts, 5 sweaters, 5 setjes ondergoed en 5 paar sokken in 1 ruk, dat kost daar niks.
Straks is dat toch allemaal kapotgewassen of ’t is hem alweer te klein maar daar zit ik niks mee in, ’t was goeiekoop.
Schoenen voor smurf komen van overal een beetje. Soms Brantano, soms Shoediscount. Soms goeiekoop, soms iets duurder.
Ik zelf ben niet zo’n schoenenmadam. Alleen voor botten heb ik een zwak.
Ik heb het niet over rubberlaarzen.

Bijouterie
Niks voor mij, ik ben geen wandelende juwelendoos.
Ik heb wel een paar oorbellen, ringen en kettinkjes voor speciale gelegenheden maar dat is het dan ook.

Verzorgingsprodukten
Niks voor mij.
Niet dat ik niet proper ben op mijn eigen maar ik kan míjn velleken enkel soigneren door niks van troep op mij te wrijven.
(zie ook de post “mijn wijvenlijf”)
Het enige wat ik dagelijks gebruik is mascara.
Zonder voel ik mij naakt.
Heb geen vast merk of zo, ’t moet gewoon zwarte zijn, da’s al.
Van waar hij komt hangt af van waar ik ben op ’t moment dat ik zonder dreig te vallen.
Ik hou nogal van afwisseling.

Kuisproducten
Voor de was en de plas koop ik altijd iets anders.
Ik probeer graag alle geurtjes eens uit.
Kwestie van afwisseling.

Huisdieren
Die koop ik nooit. Die wil ik gratis.
Pixie de huiskater haalde ik van tinternet onder de rubriek “gratis kittens”.

Computer
Mijn PC is nog recent. Een ferme desktop met alles erop en eraan.
Nadat mijn tweedehands-laptop het begeven had wou ik iets deftigs.
Dat mocht wat kosten, da’s mijn gerief en dat moet jaren meegaan.

Auto
Ik kan niet zonder, ’t is geen luxe, ’t is mijn vrijheid.
‘k Zou begot niet weten hoe ik anders op mijn werk zou moeten geraken.
Met het openbaar vervoer? Ja tarara. Ga jij smurf dan naar school brengen en afhalen?
‘k heb mij 3 jaar geleden een ferm bakske aangeschaft, zo eentje met een wiel op de kofferdeur.
Da’s de duurste aankoop die ik ooit heb gedaan maar ‘k heb het me nog geen seconde beklaagd.
Mijn vorige auto’s waren allemaal occasiebrokken, ik wou wel eens een folieke.
Trouwens, ik was als kind al zot van jeepkes. Ik had een heel rek staan met matchboxkes toen ik klein was.
En ik heb altijd gezegd: als ik later groot ben wil ik een jeepke.
En gezien ik niet groter meer word dan 1.63m…

Meubelen
Alles van bij dezelfde meubelwinkel, hier iets verder in het dorp.
Schoon zenne, ge moet eens komen kijken.

Witte paasmaandag

Geplaatst op: 24 maart 2008 door margogogo in Life, Smurf

“Het is 57 jaar geleden dat het sneeuwde op pasen”, informeerde smurf me vandaag.
Hij hoorde dit op Karrewiet, zei hij.

Goh, 57 jaar geleden, dat is wel de moeite.

En er zijn beelden van. Van smurf en sneeuw en pasen anno 2008.

[Wijvenweek] Dag 1: Mijn wijflijf

Geplaatst op: 24 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

wijvenweek-kleine-banner.gif

Over mijn lijf ben ik nooit echt tevreden, maar wees eerlijk, welke vrouw is dat wel?

Met mijn 1.63 meter ben ik niet te groot, ik vind dat net gepast. Daarover geen klagen.
Alhoewel, het is peervormig, bovenaan breed en een smalle prot.

Wat er rond die 1.63m zit? Iets te veel colorietjes om goed te zijn en dat alles samengebundeld door een gevoelige huid. Hypergevoelig. Je mag er niet naar kijken of ze reageert.
It comes with the terretory, ik ben nu eenmaal een redhead van nature.
En ja, dat heeft zo zijn gevolgen.
Ik heb een velleken als een melkfles. Nogal bleek.
Zonnen? Vergeet het. Zelfs winterse zonnestralen geven mij in minder dan no-time de kleur van een overrijpe kreeft.
Mij insmeren met zonnebrand-olie moet ik ook al niet overwegen, zonnige stralen branden recht door die plakboel heen en geven me op de koop toe irritatie.
Soms lukt het met een ultrahoge factor, type complete blokker uit de serie +60, maar dan kom ik na een dagje zonnekloppen al even wit terug, dus veel brengt dat niet op.
Reinigingslotion, dag- en nachtcrème, fond-de-teint,…nee, niks voor mij. Omdat ik er niet tegen kan. Simpel.
Dus geen smeersels op mijn teergevoelig huidje, het is zo en niet anders.

Jaloerse gevoelens tegenover bruingebronzeerde dames zijn intussen niet meer aan de orde.
Doordat ik geen zonnebader ben heb ik nu, op mijn 39ste, ook nog geen rimpels.
En de kans op huidkanker door zonneschade ook heel klein.

Mijn rode haren zijn intussen ook geen complex meer.
Als kind werd ik vaak gepest met mijn vosse kop maar nu verft menig mens zijn (haar) haar in ongeveer die kleur.
’t Mijne is echt en ’t uwe is uit een potteke. Ha!

Op mijn ogen ben ik fier, ik vind ze mooi.
Ze zijn mooi gevormd, omkaderd door lange lichtbruine wimpers en pinkers.
De kleur van mijn ogen is iets blauwgroengrijsachtigs, afhankelijk van de seizoenen.

Mijn lippen, nee, daar valt geen land mee te bezeilen.
Die zijn zodanig smal dat ik er een hele lippenstift op mag leegsmeren, je ziét het gewoon niet.

Mijn neus is gewoontjes, niet te groot en niet te klein, doch met enorm kleine neusgaatjes.
Maar ik adem uitstekend, dankuwel.
In de linkerneusvleugel zit een piercing: een klein zilveren steentje.

Op mijn arm heb ik ooit zelf een tattoo gezet, gewoon de letter M, van mijn naam.
Ik was toen een jaar of 14 en ik aapte mijn broer na. Dat ging zo in die apenjarentijd.
Een tiental jaren geleden heb ik dat chirurgisch laten verwijderen en nu zie je nog enkel een klein wit streepje.
Als je heel goed kijkt, that is, want een wit streepje op een wit vel is dus eigenlijk zo goed als onzichtbaar.

Mijn oorlelletjes heb ik ook zelf gepierst in datzelfde apenjaar. Mijn broer, mijn goede voorbeeld, had me dat voorgedaan en met een kurk achter het oor en een sterielgebrande veiligheidsspeld lukte dat uitstekend.
Ik gebruik diezelfde gaatjes nog steeds om er oorjuweeltjes door te steken.

Dit was een post naar aanleiding van de wijvenweek , volledig te volgen via de wijvenblog .

[wijvenweek] Dag 0

Geplaatst op: 24 maart 2008 door margogogo in Wijvenweek

 kleine-banner.gif

Yep yep, voor de fun doe ik mee met de wijvenweek.
Ons cribgeval en haar medeplichtige Kerygma namen dit initiatief naar aanleiding van een bepaalde uitspraak, welke je wel zal vinden als je ze zoekt.

Tijdens deze wijvenweek mogen wij, wijfjes, ons eens goed laten gaan.

Wie panklare vrouwelijkheidstips wenst en alles te weten wil komen over de madammerie in de blogosfeer moet zeker eens gaan kijken op de speciaal voor deze themaweek uit de grond gestampte  Wijvenblog .

Right on ladies, give us some!

Wimmeke Wimmeke, wat doede nu?!

Geplaatst op: 23 maart 2008 door margogogo in Frustraties, Zever

wim-helsen.jpg

Vrijdag naar het Programma van Wim Helsen gekeken.
Ik zei al tegen SveN wat ik erover denk.

What a load of crap!

1 tafeltje, 5 blauwe kamers, 5 deuren, 5 keer een schone kans om een kliekje onnozele Vlamingen te kakken te zetten.
Alhoewel, die gasten doen dat zelf al, eigenlijk.

Goedkope uitlach-TV vond ik het.
Zijn “onbekende gasten waarvan hij totaal niet weet wie ze zijn en waarvoor ze komen” gooien zich gewillig ten prooi aan…tja, aan wat?
Aan Wim Helsen en zijn mimische grimassen, zijn typische gegrinnik en zijn gevatte oneliners, waar ik normaliter wél geweldig om kan lachen.

Humor? Euhm…nope, niets van gemerkt.

Wie zijn ze? Waar komen ze vandaan? Wat drijft hen?
Een reportage!
Die mensen schreven zich wellicht in voor dit programma omdat Jambers of Afrit 9 niet meer loopt.

Sien Eggers, serieus, wat deed zij daar aan die tafel?
Het was de bedoeling dat zij WH op de vingers zou tikken als hij onbeleefd of grof was geweest tegen zijn gasten.
Sien Eggers vind ik echt geweldig als Mevrouw Protput in Het Eiland en al haar andere typetjes zoals bijvoorbeeld die in In de Gloria.
Maar hier? Nee, ik zag het niet, ik voelde het niet.
Ik dacht/hoopte dat het wel nog zou komen maar het kwam niet.
Zij gaf Wim Helsen aan dat hij na deur 1 naar deur 2 moest gaan.
En na deur 2 verwees ze hem door naar… Juist.

Ik heb wel degelijk gevoel voor humor, ik ben zelfs zot van humor, hoe droger hoe beter, het mag absurd zijn of zelfs net over de grens van het beschamende gaan, maar hier vond ik echt niets dat ook maar enigszins mijn mondhoeken deed opliften.

Ik weet niet of ik volgende week nog kijk, ik kan alleen maar hopen dat het nog écht goed wordt want in deze eerste aflevering gingen ze af als een gieter. En hier heeft Jan Eelen aan meegewerkt? Huh?

Het is mijn interpretatie en mijn mening dus iedereen is vrij om er compleet het tegendeel van te vinden.

Chambre 46

Geplaatst op: 22 maart 2008 door margogogo in Actueel, At the office, Life

Dinsdag 18/03/08 – 9 uur. Een gewone werkdag dient zich aan.
Werk, zwoeg, break, werk, werk.
17 uur. Boeken toe.
Allen naar de parking waar de bus ons staat op te wachten.
We moeten opschieten want er wachten nog 40 buitenlandse collega’s om opgepikt te worden.
Van Ternat naar Zaventem, van Zaventem naar Brussel Zuid en vandaar rechtdoor naar Hargimont, een rustig plaatsje in de Ardennen, tussen Namen en Bastogne.

chateau-jemeppe.jpg

Om 20u45 arriveren we op het domein. Van in de verte zien we Chateau Jemeppe baden in het licht. Prachtig.
Via de binnenkoer rollen we onze bagage over de kinderkopjes tot in de hall, we moeten direct aan tafel.
Als uitgehongerde leeuwen storten we ons op het delicieuse 3-gangen diner.
In 1 van de vele livingruimtes nuttigen we een slaapmutsje, een kopje koffie of thee, brownies en cake.
Dan worden we in kleine groepjes naar onze kamers geleid.

Het is verbluffend hoe men in zoiets immens groots zo’n warme en knusse huiselijke sfeer heeft weten te creëren.
Elke kamer heeft een bijzonder stijlvolle inrichting, oud en nieuw zijn perfect in elkaar verweven.
Dikke tapijten, grote kunstwerken, prachtige meubelstukken, zware fauteuils, houten en ruwe stenen vloeren, perfect gedimde verlichting…
Van in de torens tot in de kelders is alles wondermooi gerenoveerd en ingericht. Echt verzorgd. Af.

tijm.jpg

Chambre 46 “Thym”. Da’s mijn chambre for two jours.
Een heel ruime twinbed kamer met aparte badkamer en aparte wc.
Helemaal voor mij alleen.

Geen enkele kamer is er dezelfde, ik ben dat bij mijn collega’s gaan checken. Doch allen zijn ze afgewerkt met evenveel smaak, zorg en stijl.

Zelden zo’n prachtige locatie gezien. We waren allemaal onder de indruk, en vooraleer ik onder de indruk ben…
Kijk zelf eens: Chateau Jemeppe

Maar we zijn daar niet gekomen om de toerist uit te hangen, er moet gewerkt worden.
Nuja, ik doe liever mijn dagelijkse job dan me 2 volle dagen op verschillende presentaties te moeten focussen.
Zoals dat doorgaans gaat in de financiële sector passeren er nogal wat tabellen met kleine lettertjes en grote cijfers, het grootste werk voor mij was dus vooral om wakker te blijven eigenlijk.
Maar het viel mee, het is me bijna gelukt om even geen tukkie te doen. Gelukkig kreeg ik tijdig een por in mijn zij van mijn collega, anders was ik misschien snurkend van mijn stoel gedonderd.

Na de meeting, om 17 uur, was er een outdoor activiteit gepland. Niemand wist wat we zouden doen, dat is tot op de laatste minuut geheim gebleven.
Maar er zat een kink in de kabel. Plan A kon niet doorgaan.
Verdomme, stomme wind, stomme sneeuw, stomme hagel, stomme ongunstige weersomstandigheid!
Plan A was een ballonvaart geweest…6 luchtballons zouden ons de lucht hebben ingedreven, maar die vlieger ging niet op.
Toemme toch, en ik was zo graag eens van de grond gegaan. Woeha.

Dus over naar Plan B.
4 knappe jongemannen van een teambuildingsbedrijf kwamen aanzetten, verkleed als rechters.
Ze deelden ons op in meerdere teams en spraken de woorden: “There was a murder at the castle. The countess has been killed. Find out who did it, where it happened and what weapon was used”
Cluedo dus. Live.
In en rond het kasteel stonden allerlei coole proeven opgesteld. Per punt dat je scoorde met je team verdiende je een kaart met daarop uit te schakelen plaatsen, wapens en de teamkleuren. Hoe meer kaarten je verzamelde hoe minder mogelijkheden er overbleven.

Behendigheids- en evenwichtsparcours, vraagstukken en raadsels, schietproef naar een target met 5 gaatjes, nagelkloppen, geur- en smaakproeven, om ter snelst en om ter hoogst een kaartenhuis bouwen met grote plastieken kaarten (niet makkelijk met rukwinden van 90km/u), woorden tekenen en uitbeelden…hints…

Dat was echt iets voor mij, ik was geweldig in mijn nopjes en scoorde behoorlijk goed in alle proeven, al zeg ik het zelf.
Samen sprokkelden we een mooi aantal kaarten bij elkaar maar gewonnen zijn we niet.
So what, kon ons geen barst schelen, er zat geen enkel competitiezwijn in ons team.
Het enige wat telde was dat we ons te pletter hebben geamuseerd.

Met zo’n teambuilding dinges leer je echt wel mensen beter kennen. In mijn team zaten bvb collega’s van UK, DK, NL en D die ik niet persoonlijk kende. Ik werk voor FR en heb dus weinig of geen contact met collega’s van de andere landen.
Maar tijdens die proeven waren we allen op elkaar aangewezen, we moesten aan hetzelfde zeel trekken en elkaar brullend en gierend aanmoedigen. Dat schept een band.
Ok, de ballonvaart hadden we gemist maar dit evenement was een meer dan waardig alternatief.
En de presentaties van mijn teamleden waren een stuk boeiender ’s anderendaags.

diner.jpg

Na een verkwikkende douche werden we terug aan tafel verwacht.
Alweer een heerlijk diner met alles erop en eraan.
Echt niet ideaal voor een veelvraat als ik. Veel te veel gegeten en veel te veel geproefd van al die heerlijkheid, maar goed, we zwieren ons wel weer op een crashdieet van cornflakes en soep als we thuiskomen.

Na het diner was er nog een party. Eén van mijn teamleden was jarig die dag en zijn collega’s hadden een verrassingsfuifje voorbereid in de toren van het kasteel.
Ze hadden een DJ laten aanrukken, die had het zaaltje ingericht tot een heuse discotent. Later op de avond is er nog een stripteasemadam met haar kleine tietjes komen zwieren.
Surperise!
Mijn hoofd stond er niet op, het was me allemaal een beetje te druk. Ik ben wel eens gaan kijken uit nieuwsgierigheid maar ik kreeg al rap de webben van die dreunmuziek en ben er weggevlucht.
De show met de madam heb ik dan wel gemist maar ik heb toch enorm genoten van de rust en de gezelligheid in de lounge bij het knetterende haardvuur.
Laat de rest maar swingen en zuipen in het dans- en drankgebeuren, ik zal tenminste fris zijn voor nog een vermoeiende dag vol meeting & greeting.

Op het ontbijt kwamen de zombies 1 na 1 binnengesloft. Er waren er die tot in de vroege uurtjes hadden doorgefeest, die zagen er bijzonder slecht uit. Was ik content dat ik niet zo moest hangen sterven.
Ik durf mij ook wel eens volhijsen en de avond rekken tot een kot in de nacht maar ik was verdekke wreed content dat ik me gedeisd had gehouden en op een deftig uur in mijn tram ben gekropen.

Na nog 3 presentaties volgden er workshops. Best wel interessant, ik heb daar redelijk veel aan gehad.
De tijd vloog voorbij en in no time zaten we alweer aan tafel voor een rijkelijk gevarieerd buffet van hier tot ginder, crème-brulée en chocomousse als toetje en een heuse kaasplank met druiven en noten om het helemaal af te maken.
Na het diner werd er nog kort en bondig samengevat wat de workshops hadden opgeleverd en dat was het dan.
Einde meeting.

Om 15 uur zou de bus ons komen ophalen dus er was nog zo’n anderhalf uur over om vrij in te vullen.
Een groepje ging wandelen, anderen bleven gezellig keuvelen in de lounge, nog anderen verkenden het de wijnkelders.
En ik, ik ging een tukkie doen.
Mijn GSM wekker ingesteld op 14u30, tijd zat om mijn koffer te maken en klaar te staan voor vertrek naar huis.

 slapen.jpg

Ik lag zalig te knorren toen ineens mijn gsm ging.
“eij, wor zijde gij?”
” in mijn kamer, ik lig te maffen, waarom misschien?”
“den bus is hier al zenne, we zitten op jou te wachten”
“ja, ’t zal wel, zot”
“nee, serieus, de bus is een half uur vroeger toegekomen en iedereen zit er al op, ge moet u haasten”
“jamaar, ik moet mijn valies nog pakken en alles. Ik zal dan maar opstaan zeker he. Ne moment, ik kom direct af”

Slaapdronken gooi ik alles wat ik denk dat van mij is in mijn koffer en begeef me door de smalle gangen naar de uitgang.
Of toch niet.
Huh? Shit, waar ben ik nu eigenlijk? Langs waar is dat hier?
Ik was een beetje het noorden kwijt, ik had me mispakt van gang en trap. Ja zeg, het is daar zo groot hé.
Ik heb zo al en vreselijk gebrekkig oriëntatievermogen, nu was ’t al helemaal een ramp.
Een van de kamermeisjes zag dat ik in lichte looppas verdwaald was en leidde me gewillig en met een brede glimlach naar de uitgang.
Met grote onhandigheid sleurde ik mijn koffer over de kinderkopjes van de binnenkoer, strompelde met grote passen door de kasteelpoort en dropte mijn koffer in de handen van de buschauffeur.
“Ik ben zeker mijne laatsten?”
“Aja, mor de leste zijn de beste zenne meisken, kom, stap maar in”
“Jamaar, gij zijt hier te vroeg toch hé? Of ben ik te laat?”
“Ik ben hier ietske vroeger ja, maar da’s toch goed, ge gaat naar huis”
“Jaja, da’s dik in orde jong”

Op de bus zat iedereen te lachen natuurlijk.
“Awel, zijde wakker, slaapmuts?”
“Goodmorning Margo, had a good night sleep?”

Ach kom, laat mij allemaal gerust. Ik wil slapen.

De jeugd van tegenwoordig

Geplaatst op: 20 maart 2008 door margogogo in KSA

 jeugd-ksa.jpg

Misschien interesseert dit logje je geen bal en/of walg je van alles wat met een jeugdbeweging te maken heeft.
Zap gerust weg, ik vind dat niet erg.

Maar ik ga wel voortvertellen.
Ik wou even in de groep smijten hoe ik ooit bij KSA ben beland.
Het toeval wil dat ik in Haaltert het 2de vrouwelijke exemplaar was dat tot het mannenkamp toetrad.
En als ik zeg: per toeval, dan bedoel ik wel degelijk: per toeval.

Indertijd, toen ik nog jong en mooi was, deed ik de toog van het lokale Jeugdhuis.
Echt jonge jeugd kwam er niet, het waren vooral oud-leiders en voormalige bestuurslui van het jeugdhuis en zo die daar een pintje kwamen drinken. Niks spectaculairs.

Op een mooie zondagnamiddag kwam er ineens een bende jong geweld binnenvallen.
Ze vertelden dat zij van KSA waren en dat de gemeente hen indertijd een afgedankt gebouw had toegewezen maar dat dat gebouw nu zo goed als op instorten stond, dat het onbewoonbaar verklaard was en niet meer veilig om er met kinderen te vertoeven. KSA stond nog maar eens op straat.

Bij deze tussendoor een dikke awoert aan de gemeente, die jarenlang niks heeft gedaan voor de Haaltertse jeugd(beweging).
Awoert!

Ik vond het super dat die bende daar neergestreken was, dat bracht leven in de brouwerij.
Het werd van toen af echt een jeugdhuis, die naam waardig: een huis vol actieve jonge mensen.
Al gauw werd het hun vaste stek waar ze samenkwamen om activiteiten uit te werken. Ze brachten stevige rockplaten mee van thuis, er werden her en der wat huiselijke items aangebracht, er kwam een goudvis in een bokaal op de toog, de muren kregen een likje knalrode verf…

Het was er tof tappen en het kot begon serieus goed te draaien.
De oudere garde bleef mettertijd weg, wat nu niet echt had moeten gebeuren maar heel erg kwaad was ik daar eerlijk gezegd niet om.
Enfin, iedereen amuseerde zich. Ze hadden voorlopig weer een veilig onderkomen, het was er warm en gezellig, er was drank voorhanden, er werd keigoeie muziek gedraaid, er ontpopte zich nu en dan zelfs een spontane fuif in het weekend.

Vooraleer ik verder ga toch even geheel terzijde de beginselen aanroeren: KSA ontstond in 1933 en was enkel voor jongens.
Pas ergens na 1942 ontstond er een aparte groep voor meisjes: VKSJ.
Nog veel later, in 1978, werden de 2 bewegingen nationaal één: KSA-VKSJ.
Tot daar een streepje geschiedenis.

Dus normaliter hoorden meisjes bij VKSJ maar ik kende geen meisjes van de VKSJ, die kwamen niet in het jeugdhuis.
Ik stelde me eigenlijk ook niet teveel voor bij die meisjesgroepering, ik dacht daarbij vooral aan bloemschikken en knutselen en poppetjes boetseren en zo…niet meteen mijn ding.
(Intussen weet ik nu wel al lang dat VKSJ niet is wat ik ervan dacht, nu ik een paar VKSJ-meiden ken weet ik dat zij ook ferme dingen doen)

Om een kort verhaal lang te rekken: er kwamen stilaan stemmen op om KSA gemengd te maken zodat ook meisjes zouden kunnen deelnemen aan de activiteiten.
Er werd op algemeen verzoek een aanvraag ingediend en die werd gelukkig zonder al te veel poeha goedgekeurd.
En zo werd ik officieel als 2de meisje ingeschreven als leidster bij KSA (de eerste was het lief van 1 van de jongens).

Ik was toen 18 en een nieuwe wereld ging voor mij open.
Die jaren bij KSA waren de mooiste uit mijn leven. Samen met die bende heb ik me rot geamuseerd. We hebben veel uitgestoken, ontzettend veel plezier gemaakt, gezongen, gelachen en gezeverd en niet te vergeten; kleine mannen helpen openbloeien en zien uitgroeien tot verstandige en toffe jongemensen.

We zijn nu 21 jaar later en als jongbejaarde ben ik nog steeds actief in KSA.
Ik behoor tot de groep Oud-Leiding die zo’n dikke 45 leden telt.
De leden in deze groep zijn onder andere medeleiders van vroeger, hun partner en hun kinderen. Verder ook onze opvolgers, jongere gedreven mensen aan wie we de leiding doorgaven en nog een pak van de gewezen jonge snuiters aan wie we indertijd t leiding hebben gegeven.
Het is gewoon geweldig dat we na al die jaren nog steeds een bende zijn.
Mocht je nieuwsgierig zijn in wat we allemaal uitvreten met Oud-Leiding, zap gerust eens door naar de blog Oud-Leiding KSA.

En dat nu ook mijn smurf bij diezelfde KSA is, dat maakt het helemaal af natuurlijk.
Je eigen kind in je voetsporen zien treden, ja, dat heeft toch wel iets.
Zijn belevenissen strooi ik zo nu en dan ook ergens rond in mijn blog, maar ze hebben uiteraard ook hun eigen site: KSA Haaltert

Als afronder nog even meegeven: momenteel telt KSA-KSJ-VKSJ een slordige 34000 leden, verspreid over zo’n 300 plaatselijke groepen.

Zeg nu nog eens dat we niet goed bezig zijn.