Archief voor de ‘Vakantie’ Categorie

This is the end

Geplaatst op: 19 augustus 2012 door margogogo in Beeldmateriaal, KSA, Vakantie

De vakantieperiode is veel te kort, wat ik je brom.   Morgen weer werkendag, begot.

Grmbl.

Twee weken congé, gespreid over 2 keer 1 week, opgevuld door een week naar het Franse Bretagne en een week naar Dardennen op KSA Oud-Leiding kamp (Brûly-de-Pesche).  Het waren mooie liedjes, maar zoals algemeen geweten; mooie liedjes duren niet lang. Vanaf morgen is ’t gedaan. Finito. Over and out. Finished ende Schluss.

Grmbl.

Maar ik ga niet zeuren want ik heb intens genoten van mijn 2 vakantieweken. Ons weekje in Bretagne met mijn lief en onze zonen was fantastisch (beelden daarvan in vorige log) en het KSA kampweekend dat net voorbij is was ook geweldig. Ik was helemaal zen, was in bijzonder aangenaam gezelschap en heb genoten van het outdoor leven. Elke dag de hort op met de bende & kids; door de bossen, langs riviertjes, in grotten en over rotsen… compleet mijn ding.

Ook al krijg ik momenteel alweer een lichte hekel aan de zomerse hitte (eens over de 23,7 graden is het voor mij persoonlijk niet meer aangenaam, dus die 35 graden van dit weekend zijn totally not my thing. NOT.), het is toch dankzij het zomerse weertje dat de kampmidweek zo geslaagd is. Vorige jaren regende het en dan zit je daar met een groep van 40 man en kinderen. Nu was het de volle 5 dagen zonnig en warm en droog, van ’s morgens tot ’s avonds. Heerlijk, eigenlijk.

Enkele beeldekens zien van ons jaarlijks kampgebeuren? (klik om te vergroten)

Zomervakantie 2012 : Bretagne, Finistère

Geplaatst op: 27 juli 2012 door margogogo in Beeldmateriaal, Vakantie

We zijn terug van weggeweest. Onze zomervakantie zit er helaas alweer op. *zucht*
Dit jaar waren we in Bretagne, een streek dat enorm veel te bieden heeft voor wie houdt van de natuur in al z’n glorie. Een echte aanrader voor wie er nog niet is geweest.

Pas op, dit is een nogal langdradige en breed uitgevallen slideshow, ik heb gewoon alles wat ik fotografeerde opgeladen, maar het is _naar mijn bescheiden mening_ echt wel de moeite om te blijven doorkijken.

De eerste foto’s tonen de gîte waar we verbleven, daarna volgen foto’s van verschillende daguitstappen.
Geniet maar efkes mee van de paradijselijke kust, de prachtige natuur en de vele spectaculaire panorama’s.

De plaatsen die we exploreerden: Huelgoat, Morlaix, Plougasnou, Carantec, Loquinec, Les Monts d’Arée (Roc’h Trévezel), Côte Granit Rose, Ploumanac’h, …

Enjoy.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik brand weer van verlangen

Geplaatst op: 27 juni 2012 door margogogo in Het leven zoals het is: realiteit., Vakantie

Picture this: je bent op citytrip in Londen. De eerste nacht, zo rond een uur of middernacht, lig je helemaal zen te wezen in een zalige boxspring, lekker ingeduffeld in satijnen hotellakens, doodop van de ganse dag aan sightseeing te doen.

Ineens schiet je wakker van een geluid dat je niet meteen aan een hotelkamer linkt, laat staan dat je het er verwacht. Je denkt dat je middenin een knoert van een nachtmerrie zit, als blijkt dat een oorverdovend keihard snijdend en vooral irritant alarm zich werkelijk en echt door je kamer boort.

Je ziet je reisgezel in paniek het bed uitspringen, roepend: BRAAAAND, WE MOETEN HIER BUITEN! KOM! RAP, RAP!

Om 3 uur ’s nachts heb ik doorgaans geen zin om al op te staan, dus ik blijf liggen. Mijn roommate wordt daar een beetje krekelig van. “Hoe kunt gij zo rustig blijven als ons hotel in brand staat!?”  Ja, sorry, ik ben nog niet goed wakker. En ’t nog donker buiten.

Lichtjes geïrriteerd duikt ze haar kleren in en maant me op relatief dwingende wijze aan om hetzelfde te doen. “Dramaqueen!”, denk ik bij mezelf… “een beetje alarm en ’t kot is hier te klein of wa. Da’s ergens een kleine die in zijn kamer zit te paffen, er is vast niks aan de hand…”, probeer ik haar te sussen.

Als mijn kamergenote de kamerdeur opentrekt blijkt er een algemene onrustige sfeer in de gang te heersen. Moeders met baby’s in maxi-cosy’s, vaders met bleitende kinderen aan de hand, oudjes in kamerjas en op hun sletsen, een bende jonge gasten die er _nog halfzat_ wat ambiance proberen in te krijgen… allemaal strompelen ze lagne brede gang door, richting trappenhuis.

Een dikke 10 minuten later begint dat alarm echt wel serieus op mijn systeem te werken. Verder slapen zit er blijkbaar niet meer in. Ik rol me uit bed, trek mijn windjack over mijn slaapshirt, grijp mijn sigaretten en mijn sandalen en loop mee met de stroom, de gang uit, de trappen af, naar de receptiehal, alwaar we allen vriendelijk worden verzocht om ons rustig naar buiten te begeven.

Heel bijzonder, zo al dat volk op de been, in drommen bij elkaar, om 3 uur ’s nachts.

‘Nice scenery, init?’ vraag ik kluchtig aan een kerel die in z’n bloot bovenlijf staat te verkleumen. Veel bijval heeft mijn opmerking niet. No sense of humor what so ever, die gast.

Het gebeurt al eens vaker dat ik stoïcijns blijf wanneer anderen in paniek slaan bij negatieve of uitzinnig enthousiast beginnen doen bij positieve situaties. Waar die kille reactie bij mij vandaan komt weet ik niet, ik weet alleen dat ik niet rap uit mijn lood te slaan ben in tijden van crisis.  Of dat goed is weet ik ook al niet _ik weet niet veel_ maar ik ga er graag vanuit dat er altijd minstens 1 iemand rustig moet blijven en that might as well be me.

Zou ik getuige zijn van een ware vuurzee? Zou ik machteloos moeten toekijken hoe onze accommodatie in lichterlaaie staat? Dat zou deze volksverhuis in ieder geval verantwoorden.  Eilaas, dat blijkt iets teveel spectakel voor 1 nacht. Er is helemaal niets te zien. Geen uitslaande brand, geen torenhoge vlammen, niks. Zelfs geen waakvlammetje.  Het enige vuur dat ik zie komt uit mijn aansteker als ik een sigaret opsteek.

Terwijl de rest van de hotelgasten zich door de draaideur van het onthaal naar buiten blijft wringen, horen we de sirenes van de British Fire Brigade door the streets of London loeien. Een eeuwenoud cliché wil ons doen geloven dat brandweermannen knappe en stoere binken zijn.  Niet echt per maleur ben ik van het type dat pas gelooft wat men beweert als ze het met mijn eigen ogen heeft gezien.  Om dit cliché voor eens en voor altijd te ontkrachten dan wel te bevestigen wurm ik me door de massa om van op de eerste rij te aanschouwen hoe een vijftal mannen in uniform uit de pompier springen, de brandslangen van de haspels rollen om ze vervolgens over hun schouder te hijsen waarna ze gezwind het gebouw betreden om de brand te blussen en de gemoederen te sussen.

Ze zijn knap, het cliché klopt. Miauwkes.

Er wordt vlotjes heen en weer gelopen, er komt een stroom aan heerlijk klinkende Britse accenten uit de walkie-talkies, firefighters lopen trappen op en trappen af, op zoek naar vuur en slachtoffers.

Na een uurtje zien we hen met een brede smile op hun gezicht terugkeren van hun hachelijke onderneming.

Bleek dat een zatte nonkel sosissen had zitten bakken op zijn kamer. Echt waar en niet gezeverd.

Yeah well…

 

Denderend

Geplaatst op: 6 juni 2012 door margogogo in Life, Mother Nature, Vakantie

“Awel, dat is nog eens iets om over te bloggen, se”, zei mijn lief zaterdagavond.

In de namiddag bevonden we ons nog ter hoogte van Anderlecht, meer bepaald in den Decathlon.  We gaan daar al eens graag rondneuzen tussen de tenten en kampeer- en wandelspullen en al. Een paar weken geleden nog kochten we in diezelfde Decathlon een nieuwe mountainbike voor smurf. Die hadden we hem immers vorige zomer beloofd, nadat zijn vorige splinternieuwe bergtweewieler, zoals u nog weet of reeds vergeten bent, in volle vaart van de fietsendrager was getuimeld.

Enfin, we stonden zaterdag dus in de Decathlon in Anderlecht omdat mijn lief al eens een puik idee in zijn kop steekt.

“Ik denk dat ik mij ne kajak ga aanschaffen”, liet hij zich vorige week ontvallen. Hij was nogal enthousiast toen hij het erover had, hij zag dat volledig zitten om in rivieren en kanalen en in de zee rond te peddelen.  “Wa peisde, schatjn, ziede gij dat ook een beetje zitten? Zoude gij dan mee gaan kajakken?” had hij nog langs zijn neus weg gepolst.

Doorgaans lijdt mijn lief aan een milde vorm van uitstelgedrag, dus ik dacht dat zijn kajak-idee wel naar een ander jaar zou verschoven worden, doch deze keer stonden we dus werkelijk dezelfde week nog in den Decathlon (zou ik geen percentje krijgen van den Decathlon voor zo veel reklam, feitelijk?), aan de rayon van de kajaks.

De keuze viel op een Sevylor Sirocco-Pro; een opblaasbaar exemplaar van zeer degelijke kwaliteit. 

Geladen met een doos vol kajak, een pomp, 2 sets roeispanen en 2 zwemvesten , reden we regelrecht naar de Gavers in Geraardsbergen. Aan een klein havendokje langs de Dender parkeerden we de auto, pakten de kajak uit, pompten de nodige lucht erin en lieten hem zachtjes te water.

Man man man, was mij dat een zaligheid!

Wandelaars en fietsers wuifden ons toe vanop het jaagpad, terwijl mijn lief en ik, in de kajak, tussen het groen, met het zonnetje op onze bol, helemaal alleen, door het kabbelende water van de Dender gleden.

Ge zijt er eens mee buiten (1)

Geplaatst op: 28 mei 2012 door margogogo in Beeldmateriaal, Vakantie

Ne mens moet al eens de deur uit, kwestie van zijn batterijen op te laden, te onthaasten en alle sleur van het dagdagelijkse leven achter zich te laten. Niet dat ik echt moet onthaasten want ik ben niet meteen een zenuwpees of stresskonijn. Tenzij ik me opjaag of me opgefokt voel. Du-uh.

Nu ja, ik ga al eens graag buiten, en elke kans die ik zie om andere oorden op te zoeken, laat ik niet onbenut.

Zo was ik 2 weken geleden 4 dagen in de Joekeej, op citytrip in de hoofdstad. Mijn ex schoonzusje wou er eens tussenuit en wilde met mij op citytrip naar Londen. Nu moet je weten dat de zus van mijn gewezen echtgenoot een volwaardige puberende adolescent jonger is dan ikzelf. We schelen in leeftijd zo maar efkes 17 jaar. Waarom ze mij meevroeg, een oudbejaard mens, en niet ein junges Mädchen als zijzelve, dat is me nog steeds een raadsel.

Enfin, mijn valies gepakt, en de Eurostar, en na een goeie 2 uur stonden we in Tower Hill, aan de voet van de Tower Bridge. Het hotel zag er van buiten afschuwelijk lelijk en vervallen uit, maar binnen was het 1 en al luxe troef.

Weete, ik ga er niet te veel woorden aan vuilmaken, ge moet maar kijken:

LONDEN Citytrip 104LONDEN Citytrip 174LONDEN Citytrip 175LONDEN Citytrip 097LONDEN Citytrip 098LONDEN Citytrip 101
LONDEN Citytrip 095LONDEN Citytrip 099LONDEN Citytrip 102LONDEN Citytrip 106LONDEN Citytrip 107LONDEN Citytrip 110
LONDEN Citytrip 112LONDEN Citytrip 114LONDEN Citytrip 117LONDEN Citytrip 124LONDEN Citytrip 119LONDEN Citytrip 120
LONDEN Citytrip 121LONDEN Citytrip 122LONDEN Citytrip 123LONDEN Citytrip 125LONDEN Citytrip 126LONDEN Citytrip 127

 

Ge zijt er eens mee buiten (2)

Geplaatst op: 28 mei 2012 door margogogo in Beeldmateriaal, Vakantie

Dit weekend was ik weer weg, doch deze keer met mijn lief en onze jongens, Sander en smurf. Op goed geluk plukte ik lukraak een camping van het internet en alzo sloegen we onze 2 tentjes op op Camping Fort Bedmar in De Klinge. We zijn niet meteen fan van het campinggebeuren maar hier was het echt wel aangenaam vertoeven. Heel rustig en middenin veel groen. De sfeer was gemoedelijk, het buitenzwembad en de drankjes lekker verfrissend.

See for yourself.

England, here we come

Geplaatst op: 10 mei 2012 door margogogo in Vakantie

Morgenvoormiddag neem ik, samen met mijn ex-schoonzus, de Eurostar, richting Londen.

3 dagen ontspannen op hotel. Moet kunnen, toch?

London Eye, Notting Hill, Oxford & Regent Street, Covent Garden, Soho, Leicester Square, Borough Market, Pubbing & Clubbing, a walk along the River Thames, Big Ben, The Tower of London, Camden Town, Changing the Guards at Buckingham Palace, Canary Wharf, Westminster Abbey, Trafalgar Square, China Town, Madame Tussauds, …

3 dagen gaat te kort zijn.