Archief voor april, 2011

20. Een song die ik beluister als ik kwaad ben

Geplaatst op: 30 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

(waarschijnlijk ga ik er morgen niet toe komen om te bloggen, vandaar deze van morgen vandaag al)

Dit wordt er eentje die smurf pas onlangs heeft leren kennen, via een of andere game op zijne playstation.

Hij draait dat hier al een paar weken constant op Jij Buis, geweldig kei-luid, zoals het hoort.

Zoals het hoort, ja, want dit nummer moét op maximum volume staan om het volledig tot zijn recht te laten komen.

Ik word tegenwoordig niet meer kwaad, maar indertijd, toen ik nog kwaad werd, draaide ik deze song vollenbak.

SOUND UP!

19. Een song uit mijn favoriete CD

Geplaatst op: 30 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

Mijn meest favoriete CD aller tijden is zonder enige twijfel “Automatic for the people” van R.E.M. !

Wat ik nooit hoor op de radio is deze dijk van een nummer:

(er zullen er niet te veel zijn die deze kennen)

17. Een song die ik veel hoor op de radio

Geplaatst op: 28 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

Dit hoor ik te dikwijls naar mijn goesting. Milow is nochtans niet meteen muziek waarvan ik huiver, maar ’t is er qua frequentie op de luisterbuis dik over. Het was al afgezaagd nog voordat het goed en wel in de rekken lag.

Hij zingt ‘you and me’ maar hij mag het allang zonder mij doen.

16. Een song die ik vroeger ok vond maar nu niet meer

Geplaatst op: 27 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

Ooit, in een heel ver verleden, was ik voor een heel ander genre muziek dan nu. Dat moet begonnen zijn toen ik een jaar of 8 was, want ik herinner me dat we toen naar ons nieuw huis verhuisden en dat mijn broer daar meteen zijn kamermuren volplakte met posters van zijn ‘idolen’.

Behalve met posters hing hij ook zijn muren en plafond vol gekleurde lichten, die meebeefden met de muziek die hij draaide. CD’s bestonden toen nog niet, wij trokken onze plan met muziekcassettes en vinylplaten in single- en LP-formaat.

Mijn ouders waren absoluut niét voor dat genre muziek. Natuurlijk niet, zo was dat in die tijd. De generatie van onze ouders móchten de muzieksmaak van hun kinderen niet goed vinden, dat was een ongeschreven wet.

En wij trokken ons dat aan.

Not.

Zwaar geïnspireerd door mijn broer eigende ik mij ook die muzikale voorkeur toe. Vrijwel dagelijks hokten we samen op zijn kamer, de deur toe en de volumeknop open. Uit de boxen knalden AC/DC, Saxon, Accept, Iron Maiden, Judas Priest, Black Sabbath, Deep Purple en wie was’t daar nog allemaal, en ik was fan. En stoer en al.

Mijn broer zit nog steeds in dat hard-rock/heavy metal tijdperk, doch niet meer exclusief. Ook al is hij drummer bij een hard-rock band (Albion), er zijn vrij veel verschillende genres die hij wel te pruimen vindt nu.

Bij mij is dat heavyhardmetalrockgedoe wél zo goed als helemaal verdwenen. Ik kan wel nog een pak van die harde loeiers meebrullen en ik zal nog wel eens een poging doen om te headbangen als ik een nummer van toen hoor, maar verder dan dat gaat het niet meer.

Mijn muzieksmaak werd door de jaren heen beïnvloed door schoolkameraden en vriendjes uit de buurt, wat ertoe leidde dat ik meerdere soorten muziek leerde kennen en goed ging vinden. Na de schoolperiode veranderde mijn muzieksmaak dan weer door invloed van nieuwe buren en vrienden uit de jeugdbeweging om uiteindelijk mijn echte draai te vinden in new-wave en soft rock.

Er is eigenlijk geen nummer uit mijn hard-rock periode dat ik nu zo slecht vind dat ik het onder dit thema zou plaatsen. Ik heb er wel eentje die ik indertijd goed vond maar dat ik nu echt echt écht niet meer kan horen:

15. Een song die mij beschrijft

Geplaatst op: 26 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

Mwoeha, dees is een goei.

14. Een song die niemand van mij zou verwachten

Geplaatst op: 25 april 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

Ik zit hier bij mijn lief te bloggen nu, dus ‘k ga het kort houden. Niet dat hij er iets op tegen heeft, in tegendeel, maar dat is hier een azerty-klavier en ik ben dat niet gewoon. Ik doe er nu zeker nog eens zo lang over _en ’t duurt anders al degoutant lang_ , gewoon omdat er een paar toetsen anders staan dan op een qwerty-klavier, en ik daardoor de meeste getypte letters en tekens telkens moet deleten en corrigeren.  Serieus, ge moet mij hier bezig zien met mijn 2 fuck-you vingers op dat toetsenbord, terwijl ik normaal mijn complete uitzet aan vingers gebruik.

Enfin, in plaats van te zagen zou ik mij hier beter een beetje reppen.

Net zoals bij het vorige thema zijn er heel veel liedjes die ik graag hoor, waarvan niemand dat zou verwachten. Ik zal het deze keer bij onze taalgenoten houden, kwestie van er een beetje een lijn in te steken.

Clouseau heeft er een paar die ik heel goed vind, bijvoorbeeld (al zou dat kunnen te maken hebben met het feit dat mijn zus zaliger ooit verkeerd heeft met de toenmalige gitarist).  Stan Van Samang hoor ik ook graag bezig. En Stef Bos, Marco Borsato, Boudewijn De Groot ( ‘Testament’ vind ik een dijk van een kleinkunstliedje!), Frank Boeijen, Het Goede Doel, Doe Maar, André Hazes, … en zo kan ik wel nog een tijdje doorgaan.

Ooooh, eentje waar ik vroeger zot van was mag ik jullie niet onthouden: deze!

Vlaamse en Nederlandse deuntjes zijn niet meteen aan mijn muzieksmaak te linken, denk ik.  Als je mijn CD-rekje bekijkt vind je daar in ieder geval weinig aanwijzing toe.  Het nummer dat ik hier ga plaatsen is er eentje die ik ongelooflijk mooi vind en die ik dan ook regelmatig door mijn boxen laat schallen: