Archief voor augustus, 2009

Alloo?

Geplaatst op: 31 augustus 2009 door margogogo in Humor, Zever

Awel hé, ik ga jullie nekeer iets zeggen hé, ik hé, ik kan soms echt in een deuk liggen van het typetje Firmin Crets.
Mankeert er nu iets aan mij?
‘k Zag al meerdere hilarische sketchkes met Firmin, op YouTube, maar ‘k ga hier niet onnozel doen en ze er hier allemaal opsmijten, ik ga er maar eentje uitpikken, en wel dit hieronder, omdat dat verdekke toch wel wree goed is (behalve het einde, dat is wa slapjes, maar kom, dat slaan we over)

Zi gi van Breuhe, vraag me dan maar nog ‘s mee

Geplaatst op: 30 augustus 2009 door margogogo in Bloggereedschap, Life

kater U las het wellicht al op Micheleeuw’s blog; ons avondje uit van vrijdag in Brugge was heel erg tof. Het gezelschap was in orde, dat kon moeilijk anders want ik ken Elke intussen al een hele tijd en met Mich en Stef had ik al eerder kennisgemaakt op de blogmeeting bij Chelone. Elke was alweer de leutige vrolijkheid zelve, Stef was de stille genieter, Mich haar partner idem dito en gastvrouw Micheleeuw was weer lekker luid en gezellig druk.

Na het frisse aperitiefje bij Micheleeuw thuis begaven we ons naar het establissement alwaar ze voor vijf had gereserveerd. We staken de straat over en zaten binnen de minuut al aan tafel.

Het moet gezegd: het eten in de Cohiba was superlekker! Mijne Chateaubriand was perfect à point gebakken en was waarlijk zo mals als boter, de frietjes waren glanzend goudbruin en knapperig, de sla gevarieerd en fris. Het was zowaar stil tijdens het eten, wat zoveel betekent als dat mijn tafelgenoten al even erg hebben genoten van hun gerecht.

Het was er aangenaam druk, er hing al meteen ambiance in de lucht. De DJ fleurde de hele boel nog extra op met muziek waar de uitgaande jeugd van tegenwoordig van houdt, zo’n beetje vanalles; van de jaren 80 tot en met nu. Zo nu en dan zaten Elke, Micheleeuw en ik te headbangen alsof ons leven er vanaf hing. Man man, was me dat lang geleden. De muziek werd met de minuut beter…Depeche Mode werd op een bepaald moment zelfs door de boxen geknald! Superb!

Dat Micheleeuw een zotte doos is, dat wisten jullie al. Dat was vrijdag niet anders. Ze dronk naar gewoonte enkel Rodenbach-ut-‘t flestje en diepte out of the blue een vracht aan verhalen op, welke ze met veel handen- en voetenspel op een sappige manier vertelde in het meest platte Brugs waar ik zo tussendoor toch wel eens een woordje bijna alles van begreep.

Toen we net aan tafel zaten meende ik iemand te herkennen. Ik dacht: “is da nu ‘de Schaukes’ of lijkt hij er alleen maar op? Mobanieje, da zal nie, hier in Brugge zekerst, da kan nie”, maar uiteindelijk bleek hij mij ook te herkennen en was het inderdaad Steven; een goeie vriend en mede-KSA’er uit mijn eigen Oost-Vlaamse dorp. Hij was daar aan het werk als freelancer en draaide er een  promotiefilmpje van de Cohiba. Toeval bestaat, ik zeg het u!

Naarmate de avond vorderde veranderde het praten en lachen in zeveren en gillen en gieren. Micheleeuw bleef flestjes Rodenbach hijsen, Elke hield het bij Kriek, Geuze en een cola en ik probeerde Micheleeuw te volgen met Hoegaarden (en welgeteld 1 spa bruis). Heb de handdoek in de ring moeten gooien, Mich is gewoonweg niet te volgen!

Elke en ik waren best een beetje tipsy en begonnen stillekesaan een gevecht tegen de vaak. Om 3 uur namen we afscheid van Micheeuw en co en wandelden terug huiswaarts. Nuja, wandelden… Elke wandelde, ik liep er in lichte looppas achteraan. Wie ooit van plan is om eens met Elke mee te gaan wandelen: ga eerst een maand naar de fitness want om haar te volgen moet ge echt ne goeie fisiek hebben!

Na het opdweilen van een plas water in de gang (het had die avond geweldig ge-onweerd) hulden we ons in ons slaapT-shirtje en begaven we ons te bed. Elke in het hare, ik in het zalige bed van 1 van haar dochters. Toen ik opstond, zo rond half 1 ‘s middags, vond ik Elke in de keuken druk bezig met potten en pannen. Zij was al op van 10 uur en was zelfs al naar de markt geweest en al! Stond ze daar kokeneten te maken, begot. Elke, dat was echt niet nodig geweest, een boke choco had volstaan, meis, maar desalwelteplus heb ik me de gebakken kippenbout, de groene boontjes en de patatjes geweldig laten smaken!

Rond 4 uur stapte ik uiteindelijk in mijn auto richting Aalst, met een brede glimlach en een beetje koppijn, en een schuldgevoel omdat ik Elke de kans om nog wat te slapen voordat ze weg moest om 18u had ontnomen. (sorry dat ik zo lang heb geslapen, en danku dat ge mij hebt laten liggen, Elke!)

No need to say dat het een heel geslaagde avond/nacht was die ons zeker en vast nog een hele tijd zal bijblijven.

Zi gi van Breuhe, zet joen vanachtr

Geplaatst op: 27 augustus 2009 door margogogo in Bloggereedschap, Life

Mijn Westvlaams is niet wat het moet zijn, ik weet het, maar dat weerhoudt mij niet om morgenavond naar Brugge af te zakken voor een etentje en een drankje en wie weet wat volgt er nog allemaal, samen met De Vrolijkheid Zelve , Micheleeuw en haar schat/liefste en Stef Flater.

4 West-Vlamingen tegen 1 Oost-Vlaamse dus.  Veel van mijn dialect zal ik daar niet moeten bovenhalen, er is geen kat in West-Vlaanderen die mij verstaat (reminder aan mezelf: Algemeen Nederlands meenemen morgen)

Wat ik wel ga doen is proberen om Micheleeuw te volgen in het bierhijsen.  Zij zuipt Rodenbach als een koe water, en ik ga haar nadoen.

Gelukkig hoef ik ‘s nachts (ik voorspel dat we niet voor middernacht ons bed gaan zien) niet meer all the way back to Oost-Vlaanderen te rijden. Dankuveel Elke, dat ik bij jou mag blijven slapen!

Als dat allemaal maar goed komt morgen!

Visueel is beter dan verbaal

Geplaatst op: 25 augustus 2009 door margogogo in Info, KSA, Smurf, Vakantie

 

Beeldekens zien van ons kampweekend?

En wijle terug

Geplaatst op: 24 augustus 2009 door margogogo in KSA

32

31

30

29

28

27

26

25

24

23

22,5

22

Zo zagen we de buitentemperatuur dalen in anderhalf uur tijd, van vertrek in Haaltert tot aankomst in Westouter. 10 graden verschil, da’s België ten voeten uit. Onderweg vielen enkele druppeltjes, voor ons allen een welgekomen afkoeling. Dat maakte het uitladen van valiezen en installeren van speel-, keuken- en andere spullen heel draaglijk.

Oud-Leiding Kampweekend 2009 093

De kampplaats zag er net uit zoals op de foto’s: heel ruim, netjes verzorgd, compleet uitgerust met alles erop en eraan, omgringd door veel bos en groen waar we dagelijks in wandelden en speelden.

De groep was iets kleiner dan andere jaren maar de sfeer zat er al even goed in. Plezier en gezelligheid liepen als rode draad doorheen de vierdaagse.

Onder het motto “foto’s zeggen meer dan woorden” volgen later wat sfeerbeelden van alweer een op en top geslaagd kampweekend.

En wijle weg

Geplaatst op: 20 augustus 2009 door margogogo in KSA, Smurf

De komende 4 dagen zal er hier weinig of geen beweging zijn. Smurf en ik zijn nog eens rap het land uit het dorp uit.

Het jaarlijkse Oud-leiding KSA Kampweekend brengt ons straks naar hier, naar Westouter, in het hart van het westvlaamse heuvelland.

Zijn er lezers die niet weten wat dat is, zo’n Oud-leiding KSA Kampweekend en die daar graag wat meer over willen weten? Nee? Goed dan, dan hoef ik het niet uit te leggen.

Als ik de foto’s van de kampplaats zo eens bekijk ziet het er daar helemaal niet mis uit. ‘t Is duidelijk dat onze kinderen zich weer rot zullen amuseren samen, en als ik de Franck en ons Sabine mag geloven zal het Belgische weertje in die vier dagen ook niet te veel roet in het eten gooien. Een goeie stortregenbui en een flink knallend onweer schrikken ons echt niet af.

Alle regelingen zijn getroffen: iedereen weet waneer hij waar moet zijn en wat hij mee moet nemen. De menu’s zijn opgesteld (de fourrage doen we ginder bij aankomst), de speelkoffer gaat mee, de BBQ is ingeladen en CD-speler en CD’s liggen klaar.

Nu maar hopen dat smurf zichzelf niet weer het “sukkeltje van het jaar” moet noemen!

Misschien moet ik zo stilletjesaan maar eens beginnen inpakken…

Cadeautip

Geplaatst op: 19 augustus 2009 door margogogo in Zever

Bongo Bon

Kort maar krachtig

Geplaatst op: 18 augustus 2009 door margogogo in Blogosfeer, Life, Vakantie

gavers Zand – gras – het Gavermeer – strandlakens – picnic – meloen – plat water – fruitsap – 5 belegde broodjes – beetje veel wespen – zwemmen – het laatste boek van Harry Potter – den Humo – zandkastelen – speeltuin – zonneterras – frietjes van ‘t frietkot – …

Ofte een heerlijk relaxte en wreed toffe dag, smurf en ik, samen met Elke en haar 2 prachtige dochters!

We zijn het er alle 5 over eens: dit is voor herhaling vatbaar!

Mouw flopje

Geplaatst op: 16 augustus 2009 door margogogo in Zever

tellen De notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af  te stempelen. Omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn, moet de nieuwe medewerker minstens tot 10 kunnen tellen.

De eerste sollicitant meldt zich aan.

Notaris: “Goeimiddag. Kunt u tot 10 tellen?

Sollicitant 1: “Jazeker. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0”

Notaris: “Prima, maar kan je dat ook vooruit?"

Sollicitant 1: "Nee, sorry. Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden we altijd zo"

Notaris: "Helaas, u bent niet geschikt. Ik wens u nog een prettige dag verder. Stuurt u even de volgende naar binnen?"

Notaris: “Goeiemiddag. Kunt u tot 10 tellen?”

Sollicitant 2: "Jazeker.  1, 3, 5, 7, 9, 10, 8, 6, 4, 2"

Notaris: “Goed. Maar kunt u niet van 1 tot 10 tellen in de normale volgorde?"

Sollicitant 2: "Nee, ik ben postbode geweest en zo heb ik altijd geteld als ik de huisnummers naliep"

"De volgende!"

Notaris: "Goeiemiddag. Kunt u tot 10 tellen?"

Sollicitant 3: "Zeker. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10."

Notaris: "Gewéldig! Waar hebt u hiervóór gewerkt, als ik dat mag vragen?"

Sollicitant 3: "Bij de gemeente, meneer de notaris"

Notaris: "Bij de gemeente? Wel wel wel, daar sta ik nu van te kijken, se! Zeg, niet dat het nodig zal zijn maar kunt u ook verder tellen dan 10?”

Sollicitant 3: "Ja hoor.  Zot, Dame, Heer!”

Beeldspraak

Geplaatst op: 14 augustus 2009 door margogogo in Humor

Hij heet Johann Lippowitz en hij kan iets:

Schitterend! Vooral voor wie Engels verstaat…

Kippenvel

Geplaatst op: 13 augustus 2009 door margogogo in Mijn muziek

Vanochtend in mijn auto helemaal in zwijm gevallen. Mijn radio stond (en staat dikwijls) op Be-One en ze draaiden 1 van mijn meest favo songs of all times, in het trage genre.

Het filmpje is niet veel soeps maar daar moet je niet naar kijken. Houd uw ogen beter op de tekst die ik er bijgeplakt heb voor uw gemak.

Ge moogt allemaal meezingen, ge moet u niet generen.

My love is in league with the freeway

It’s passion will ride, as the cities fly by

And the taillights dissolve, in the coming of night

And the questions in thousands take flight

My love is a-miles in the waiting

The eyes that just stare, and a glance at the clock

And the secret that burns, and the pain that grows dark

And it’s you once again

 

Leading me on

Leading me down the road

Driving me on, driving me down the road

 

My love is exceedingy vivid

Red-eyed and fevered with the hum of the miles

Distance and longing, my thoughts do collide

Should I rest for a while, at the side?

 

Your love is cradled in knowing

Eyes in the mirror, still expecting they’ll come

Sensing to well, when the journey is done

There is no turning back, no

There is no turning back, on the run.

 

My love is in league with the freeway

Oh, the freeway, in the coming of night-time

My love is in league with the freeway!

 

‘t is nog niet warm genoeg of wa

Geplaatst op: 11 augustus 2009 door margogogo in Actueel

Gisterenmiddag zat ik samen met mijn collega’s gezellig aan 1 van de 3 houten picnictafel, welke na 5 jaar gezaag eindelijk werden neergepoot op het grasperk achteraan ons kantoor. Ons belegde broodje was net op wanneer ik vóór mij een zwarte rookpluim de hoogte zie instijgen.

“Ziet dát daar nekeer af, seg!”, trek ik de aandacht van mijn gezelschap, wijzend naar die zwarte roetgolf achter hen, “er is daar voorzekerst ne pee plastiek en andere vuiligheid aan ‘t opfikken in zijnen hof”. Iedereen kijkt om en schudt afkeurend het hoofd, terwijl de luchtvervuilende walm steeds donkerder en breder wordt.

“Die idioot is zeker helemaal op zijne kop gestuikt? De aarde warmt van zijn eigen al genoeg op, gaat diene pipo daar nog een beetje aan meehelpen. Beseft die wel dat alle ramen en deuren openstaan in heel Ternat, omdat het begot 30 graden heet is?”, gebaar ik alsof ik die domme mens zelf op zijn plaats zet.

Ineens zien we door de dikke rookwolken grote vuurvlammen de lucht inschieten. Aula Paula, dat is precies wat anders dan een brandende tuinton, dat is eerder een uitslaande brand hier aan de overkant… We beseften al gauw de ernst van de zaak en gingen met z’n allen kijken of ons vermoeden klopte.

Inderdaad, we zagen duidelijk een uitslaande brand in een woonhuis aan de overkant van de straat. Met vijven tegelijk belden we onmiddellijk de hulpdiensten maar die waren al op de hoogte van het gebeuren.

Terwijl we samen met de hele buurt wachtten op de hulpdiensten zagen we hoe een man bovenop het dak met een tuinslang het vuur in bedwang trachtte te krijgen. Onbegonnen werk natuurlijk, maar de man, hij bluste voort (later bleek dat dat de buurman was de schade aan zijn aanpalende woning wou beperken)

Als je zo’n huis ziet fikken duren de minuten bijzonder lang. Het leek wel een dik kwartier later toen we een eerste sirene hoorden. Al snel volgden andere teams van spuitgasten, ambulances en politie, maar helaas, het hele huis was reeds compleet in de as gelegd.

Vandaag vernamen we dat het huis werd bewoond door een bejaarde man. Gelukkig was hij niet thuis toen de brand uitbrak.  

De arme man zijn woning is compleet verwoest maar al bij al heeft hij toch geluk gehad; hijzelf bleef ongedeerd.

Er zijn branden waarbij de bewoners minder geluk hebben, zo zie je hier…

Parry Hotter

Geplaatst op: 10 augustus 2009 door margogogo in Bloggereedschap, Life

Harry Potter 6

“Ik zoek een vriendje dat met mij mee wil naar de nieuwe Harry Potter”, las ik bij Elke op facebook. Ik stelde me met graagte kadidaat. Harry Potter en Elke samen, dat kon niet tegenvallen. Als ik niets in de weg had, that was. Ook Breeg wilde haar vergezellen, las ik later. ‘t Was redelijk rap beslist dat Breeg en ik allebei zouden ingaan op haar verzoek. Gezellig, bloggers onder elkaar.

Mailtjes gingen over en weer om de planning op maat te zagen, waarbij we uitkwamen op gisteren. Breeg zou mij komen ophalen, we zouden samen naar Brugge rijden waar we eerst wat zouden eten voor we afzakten naar de Brugse Kinepolis.

De film begon om 20u15, wist ik van Elke. Van bij mij is Brugge een klein uurtje rijden, dus als Breeg mij om half 7 zou oppikken zouden we ruim op tijd arriveren. Moet ik gedacht hebben. In een waas van zinsverbijstering of zo.

Breeg had in zijn laatste mailtje nochtans wijselijk opgemerkt ‘…als we dan nog tijd genoeg hebben om iets te eten…ok, om half 7 bij jou, staat genoteerd”. Iets in die aard. Wat bedoelde hij daarmee?

In de late namiddag kreeg ik een paar sms’jes van Elke, waarin ze meldde dat het verven van de kamers van haar 2 dochtertjes er zo goed als op zat, dat ze net verfvrij was, dat ze de filmtickets nog zou gaan halen en dat ze alvast een tafeltje had gereserveerd om 18u45…

huhh          huh

Kwart voor zeven? 18u45?  Hm. Breeg komt mij halen om half 7 en om kwart voor 7 zouden we aan tafel moeten zitten in Brugge? Is dat nu mijn gedacht of klopt er hier iets niet? Ik hoorde mezelf luidop denken, lichtjes in paniek schietend wegens het ineens doorhebben van mijn zelfgemaakte blunder.

Toen Breeg bij me aanbelde hing ik nog steeds met Elke aan de telefoon. We waren nog volop in bespreking over hoe we de plannen zouden bijschaven, nu duidelijk was geworden dat ik zo’n beetje heel veel aan bad timing had gedaan.

We spraken dan maar meteen af in het restaurant in plaats van eerst bij Elke thuis haar verf- en behangwerken te inspecteren. We zouden eventueel onderweg naar haar kunnen bellen en zij zou ons het menu kunnen voorlezen en onze bestelling mee doorgeven zodat het proper en net geserveerd zou zijn als we arriveerden. Good plan? Na rijp beraad hielden Breeg en ik het toch maar simpel en besloten we om ná de film iets te eten.

In het restaurant aangekomen zaten Elke en haar vriendin geduldig op ons te wachten. En niet alleen op ons, ook op hun eten, hetwelk ze toch al een hele tijd hadden besteld. Dat komt al eens meer voor als je in een bomvolle keet zit. Om nog bij te bestellen was het te laat, dan zouden we de film missen en dat was nu niet meteen de bedoeling.

Met 2 volle en 2 lege magen (waarvan eentje heel lichtjes gevoed met een XL bifi-worst) kwamen we als dartele eendjes de Kinepolis binnengewandeld. Perfect op tijd. Ha! (ik mag zeker niet vergeten te vermelden dat Harry Potter 6 super is! Voor de fans die de boeken en de vorige films gezien hebben zal ook deze sequel zeker niet teleurstellen)

Na de film keerden we terug naar het restaurant. Het was na elven toen we plaatsnamen aan een tafeltje bij het raam.

“Sorry, de keuken is gesloten”…

Verdekke toch, net te laat, apparently. Je kon er wel eten tot middernacht maar bestellen kon maar tot 23u. Damn.

Soep was er ook niet meer te krijgen, we bestelden dan maar koffie (ik vooral voor de koekjes, ik geef toe). Breeg wou niet toegeven dat hij toch ook wat honger had had blijkbaar minder honger dan ik en gaf al zijn koekjes aan mij, de lieverd.

Ook al was het een beetje messy en stressy gelopen in ‘t begin, het was zonder meer een heel toffe avond. Voor herhaling vatbaar, als het van mij afhangt.

(als ge nog eens een vriendje zoekt, Elke…)

Ook al vond Breeg mijn idiote blunder om 1 of andere duistere reden best wel grappig (gelukkig), toch voelde ik me de hele avond stoem en schuldig dat ik die lieve vent -die by the way zo goed was om 20 kilometer rond te rijden om mij op te komen ophalen, een hele ganse avond letterlijk op zijn honger heb laten zitten.

Dom, dom, dom! klop de kop in

Holy lotta rosy

Geplaatst op: 9 augustus 2009 door margogogo in Zever

je vraagt je afJullie vragen zich dus af wat er aan de hand is?

its about timeOk, ik zal het dan maar zeggen.

kwaad kijken Wel vrees ik een beetje dat je er maar bedenkelijk zul bij kijken als je dit leest, maar goed, so be it dan

kweetnieHet zit zo. Ik wou iets schrijven op mijn blog maar na uren brainstormen kwam er maar geen inspiratie voor iets deftigs

 klop de kop in Echt frustrerend, ik had mezelf wel de kop kunnen inkloppen om zo weinig creativiteit, grmbl

pc kapotkloppenEventjes stond ik zelfs op het punt om mijn PC in stukken vaneen te kloppen

 pc buitengooienen hem in een colère door het raam te keilen

nee knikkerMaar ach, wat zou dat dan opleveren…

lezen En toch wou en zou ik iets te lezen aanbieden aan mijn bloglezers, ‘t kon me niet schelen wat, er moest een nieuw postje komen, want ‘t is op de meeste blogs maar sober geweest de laatste weken. Toch lief van mij dat ik die leegte wil opvangen, zeg zelf

engeltjeIk weet wel dat jullie mij een ongelooflijk lieflijk engeltje vinden

duiveltjemaar toch kan soms wel eens het duiveltje in mij bovenkomen, zo eentje dat mij ideetjes ingeeft die niet al te koosjer zijn…

typen    en alzo begon ik die ingeving uit mijn klavier te tokkelen:”Holy shit – Moet ge nu wa weten?! Daar nog rap een afbeelding van een stomverbaasde kop bij en klaar is trees.

is okNiet dat je het hilarisch moet vinden dat ik jullie curieuze nieuwsgierigheid heb gewekt naar iets wat er niet is maar ’t is toch redelijk goed gevonden, hé?

is niet ok   Niet?

inspiratieloos Ook geen klein beetje?

Echt niet? echt niet

Ok dan…sorry ik zal het nooit meer doen.

Holy cow!

Geplaatst op: 6 augustus 2009 door margogogo in Uncategorized

astonisched

Dit houdt geen mens voor mogelijk!

Allez jong!