Archief voor de ‘Stokjes’ Categorie

Forever Young

Geplaatst op: 25 augustus 2010 door margogogo in Stokjes

imageNeem je als blogger eens een pauze, krijg je alsnog een stok naar het hoofd gezwierd. En wel van onze immer fantastisch schrijvende Menck. Waarvoor dank, eigenlijk, want dit geeft me zo ineens weer een kleine boost om iets leesbaars uit mijn klavier te nijpen.

Het doel van dit stokje is: ‘vertel over dingen die je doet of denkt die eigenlijk helemaal niet meer voor je leeftijd geschikt zijn’. Dus eigenlijk feitelijk moet ik hier zo zonder schaamte te kennen geven welke infantiele, kindse en/of puberale toestanden ik (nog) uithaal op mijn 40ste… Allez seg!

Aheum.

Vroeger kroop ik altijd overal bovenop. Op de kast, het aanrecht, de tafel, op de leuning ipv in de zetel, … Ik wilde altijd hoog zitten. Als je 40 bent is dat zo geen gezicht meer om overal op te klauteren, en toch is die drang nog steeds sterker dan mezelf (al heb ik nu wel al de kunde verworven om mezelf in bedwang te houden als het nodig is)

Wat ik ook nog steeds meezeul sinds mijn kinderjaren is de bijna ziekelijke goesting om in huizen rond te kijken. Ik ben vreselijk curieus naar hoe een huis is ingedeeld en ingericht.  Zelfs een nafgewerkt huis in aanbouw voedt mijn interesse om er een kijkje in te nemen. Ik zou er indertijd echt geld voor gegeven hebben om hele straten te mogen afdweilen en overal eens binnen te gaan rondkijken. Zou dat komen door een onbewuste interesse voor architectuur en interieurinrichting? Of ben ik werkelijk zo verschrikkelijk curieus van aard? Zodra ma of pa vroeger de woorden ‘op bezoek’ of ‘langsgaan’ durfden uitspreken, stond ik als de weerlicht gereed aan de deur om mee te gaan, of sprong ik zelfs al meteen in de auto. Gewoon om mee binnen te gaan in eender wiens huis. En dan moest ik uiteraard –heel toevallig- binnen de minuut heel erg dringend pipi doen, en vond ik –heel toevallig- de wc niet direct, waardoor ik toch eventjes doorheen het huis kon dwalen. Diezelfde ‘afwijking’ heb ik nu nog steeds. Please let me in & show me your home, van de kelder tot de zolder. Dank u.

Overkinderachtig plagen van mijn medemens, dat zit er ook nog altijd in. Zo echt helemaal kinderachtig zo. Vooral mijne smurf onderwerp ik graag aan stomme plagerijen, waarbij hij na een tijdje meestal een beetje boos wordt en mij streng aanmaant: “mama, stopt, ge doet irritant!”.  Ach, eigenlijk is het verkopen van je reinste onzin en onnozelheid in het algemeen iets wat er voorlopig nog niet uit te krijgen is.

En schommelen, dat doe ik ook nog ontzettend graag. Op een gewone biezabijze/biezebeize (?) mezelf omhoog zwieren, zo hoog mogelijk, tot ik mottig word…fantastisch vind ik dat! Ter uitbreiding ben ik ook nog altijd zot van hoge en snelle attracties op een foor of in een attractiepark. Ik kan mij daar zo geweldig kinds bij voelen!

Ik zal het hier maar bij laten, vooraleer het echt genant wordt. Er zullen wel nog een paar van die dingen zijn waar ik eigenlijk al wat te oud voor geworden ben, but hey, who cares. Ik vind infantiel en kinds gedrag op zijn tijd niet eens zo erg.

En u, Chelone, Dulcera en Disfuctionele Huismoeder, wat doet u zoal dat niet meer betaamt op uwe leeftijd?

Woodworks

Geplaatst op: 19 december 2009 door margogogo in Stokjes

Ben een stokje gaan jatten bij dit viertal.

“Maak een foto van uwen kerstboom”.

Hierzie. 9 stuks. Eén ervan is de mijne. Welke?

kerstboom 1 kerstboom 2 kerstboom 3  kerstboom 4 kerstboom 5 kerstboom 6 kerstboom 7 kerstboom 10 kerstboom 8 

En dit is de versiering aan mijn venster. Precies echt, hé?

kerstboom 003

1-to-5-2B-happy

Geplaatst op: 11 november 2009 door margogogo in Mijn muziek, Music, Stokjes

Van ons Elke kreeg ik een pareltje van een opdracht in de vorm van een gecamoufleerd estafettestokje. A tag met het niet mis te verstane verzoek:

“Geef uw happy top 5 van liedjes die jouw leven oppeppen en geef het door aan 5 anderen”

‘k Zal mij maar al meteen verontschuldigen voor het niet-commerciëel zijn van mijn favo muzikale opkikkertjes want er zullen wel lezers zijn die een wenkbrauw of 2 zullen optrekken bij mijn keuze. Dat de doorsnee mens in de straat deze nummers niet kent en ook niet goed vindt zal mij chipolata wezen, want over muziek- en andere smaken twist ik niet.

1. Suede – ‘Obsessions’ 

Dit is maar eentje uit de vracht aan up-tempo nummers dat Suede heeft. Luister ook eens naar dit en dit, en je kan niet anders dan me gelijk geven. De stem van Brett Anderson vind ik pure heaven!

 

2. Pinback – ‘Non photo blue’

Geen kat die dit kent, I’m sure. En toch is ‘t een super knap nummer die mij het effect geeft van 3 zjatten straffe kaffe en 4 blikjes Red Bull. Voor het volle effect van deze song: trek het volume volledig open!

 

3. R.E.M. – ‘Shiny happy people’

Dit spreekt voor zich, me dunkt.

 

4. Depeche Mode – ‘Just cant’t get enough’

Een ouwe maar wel een nummer waarop ik onmogelijk kan stilzitten. Vrolijk deuntje dat bij mij altijd goed werkt om in the mood te komen voor/op een fuif. Ook hierbij geldt de opmerking dat ze zo veel songs hebben waabij een gezond mens niet anders kan dan bewegen. Niet voor niets my all time favorite band.

 

5. Paul King – ‘Love & Pride’

Heel luchtige happy song met een heel oppeppend ritme. Eenvoudig en plezant.

Het reglement zegt: 5 liedjes.

En ik zeg: reglementen zijn er om aan uw laars te lappen.

Als uitsmijter ga ik Elke nog rap efkes doen verschieten door te bekennen dat ik ’Believe’ van Cher dijk van een dansplaat vind.

En als definitieve afsluiter: hét énige échte nummer dat mij als een magneet op de dansvloer sleurt:

 

Intussen compleet uit de bol gaande geef ik de fakkel door aan:

Kielzog: omdat Menck ongeveer dezelfde muzieksmaak heeft en ik best wel razend benieuwd ben naar de songs die hem happy-happy-happy maken

Breeg: omdat het niet allemaal Iron Maiden kan zijn

Ed blogt: omdat zij geweldig is en ik zeker weet dat ze er met deze tag wel weer een lap op zal geven

Sie to be soft: omdat hij ook vindt dat Q-music niet deugt en omdat hij het optreden van Green Day zo mooi omschreef

Yet Another Blog: omdat ik haar blogschrijfsels en beeldmateriaal wreed te pruimen vind

Eerlijk Vodje

Geplaatst op: 22 oktober 2009 door margogogo in Stokjes

 Honest Scrap

Juijj, ik kreeg een eervolle plaats in het award-winning lijstje van Ed Blogt. Dankuveel, Ed, u is trés sympa.

Honest Crap. Dat las ik eerst: eerlijke troep. Maar ‘t is Honest Scrap. Eerlijke vodjes. Huh?

Voor de fun ben ik retroactief gaan blogzappen om te weten te komen waar dit awardstokje zijn oorsprong vond. Mijn speurneus bracht mij all the way tot in Amerika, the United States of, en vond via Nederland zijn weg naar hier. Het oorspronkelijke ding vond ik in het wereldje der ‘scrappers’.  I scrap, you scrap, they all scrap. Scrappen is een werkwoord en voor velen blijbaar een hobby. ‘k Ben veel van die scrapblogs gepasseerd, het is werkelijk een wereldje op zich. Hier is een voorbeeld van zo’n blogje (pas op, er komt muziek uit dit voorbeeld)

Verder dan tot in Pennsylvania ben ik niet geraakt (het begon serieus te vervelen), maar dit is de originele opdracht die de ronde deed:

  1. Say thanks and give a link to presenter of the award
  2. Share 10 honest things about yourself
  3. Present the award to 9 other bloggers, who’s blogs you find brilliant in content/or design or to those who have encouraged you
  4. Be sure to tell the 9 bloggers you have chosen that you giving them the Honest Scrap Award and provide the guidelines for them

Via veel via’s en omwegen heeft de opdracht zich vertaald tot:

  1. Zeg dank je wel tegen de geefster
  2. Vertel 10 eerlijke dingen van jezelf
  3. Geef hem door aan 9 anderen

Onderweg werd er –wellicht per maleur- nog een must toegevoegd: zeg erbij waarom die 9 personen volgens jou deze award verdienen.

Nu, punt 1 is al gebeurd. Punt 2 is een ware verschrikking, maar helaas wel de essentie van het hele gebeuren, dus ja, daar kan ik niet onderuit. En toch…ik kan mij niet van het gevoel ontdoen dat ik dit allemaal al eens eerder heb neergepend, ook ergens bij 1 of ander estafettestokje die mij ooit toegeworpen is geweest. Anyway, ik ga daar niet naar liggen zoeken, daar heb ik nu eens totaal geen goesting voor se.

  1. In mijn pubertijd ben ik meermaals door het raam of langs de kelder naar buiten gekropen in het putje van de nacht om naar Aalst te gaan feesten (die ene keer had ik met een vriendin afgesproken, zij wachtte me op in de weide achter ons huis. We stapten 11 kilometer naar Aalst, amuseerden ons rot en keerden uren later in lichtjes straalbezopen toestand en met een gepikte fiets terug huiswaarts, alwaar mijn moeke mij stond op te wachten)
  2. Als ik thuiskom van het werk hul ik mij het liefst van al meteen in mijn nachtkledij. ‘s Avonds wil ik het mezelf zo comfortabel mogelijk maken. Het gebeurt dan ook wel eens dat iemand aanbelt om een uur of 7 en dat ik dan met een rode kop de deur openmaak.
  3. Tijdens mijn schooljaren in het klooster van Mere werd ik in een bepaalde periode vrijwel iedere ochtend naar ‘t secretariaat gestuurd om er -onder toezicht van de oppernon- mijn haar onder de kraan te steken. Dat was in zo’n periode dat ik een beetje averechts was en vooral de dingen graag deed die verboden waren. Steevast kwam ik op school aan met mijn haar knal omhoog gesuikerwaterd. Robert Smith-coupe in roste versie. Dat mocht niet van de nonnekes. “Margo! Voor de zoveelste keer: naar ‘t secretariaat, hoe is dat nu toch mogelijk?!”…het klinkt nog steeds als muziek in mijn oren.
  4. Nu het hier toch over haartooi gaat; ooit heb ik mijn haar eens blond willen verven, thuis, zelf, met zo’n kleurenshampoo van in den delijs. Wat ik juist had misdaan weet ik niet maar na het uitspoelen van het vettige goedje had ik groen haar. Groen. Ik ben zo naar school getrokken en werd redelijk raar bekeken. ‘s Anderendaags heb ik het dan herverfd met donkerbruin, en ook dat trok op niks. Ne mens steekt wat uit in zijn puberteit!
  5. Ik heb eigenlijk nooit een vast handschrift gehad. Dat kon en kan nog steeds van minuut tot minuut veranderen. Tegenwoordig houd ik me meestal wel aan 1 geschrift, hetgeen ik zelf het mooiste vind, omdat ik er genoeg voor onder mijn vijs gekregen heb vroeger. Mijn klastitularis maakte meermaals van haar klink omdat ze er vast van overtuigd was dat ik anderen mijn agenda liet invullen, terwijl ik dat echt wel altijd zelf deed.
  6. Ik hou van verhuizen. Niet van het ene huis naar het andere maar van verhuizen binnenshuis. Vroeger hebben mijn slaapkamermeubels elke hoek van mijn kamer gezien. Ook de hele living heeft er eens moeten aan geloven. Waar ik nu woon hebben alle meubels ook al op verschillende plaatsen gestaan maar uiteindelijk stel ik mij tevreden met hoe het nu staat. Ter compensatie heb ik vorige week nog smurf zijn kamer volledig omgekeerd. Hij was er gelukkig zeer tevreden mee.
  7. Ik zou doodgraag in alle huizen eens binnengaan om te kijken hoe de indeling is en hoe mensen hun stekje inrichten. Vroeger, toen ik nog heel klein was en we gingen op bezoek bij eender wie, moest ik zogezegd altijd dringend plassen zodat ik het hele huis van die mensen kon bekijken.
  8. Meneer Google is mijn beste vriend. Hij is de redder in nood die ik jarenlang ontzettend heb gemist. Stekezot werd ik ervan als ik ergens iets wist maar er niet kon opkomen.
  9. Ik heb een gruwelijke hekel aan blaffende honden.
  10. Nu heb ik grote honger en ga een flink bord preistoemp eten.

Mijn favoriete blogs ga ik hier nu niet opsommen, daar maak ik liever een apart blogstukje van. In tijden van inspiratieloosheid moet men zuinig zijn met schrijfels, lul ik er mezelf maar uit.

Da’k het zelf zal doen.

Geplaatst op: 23 mei 2009 door margogogo in Life, Stokjes

Wreed dapper is het niet om een stok het blogsaland in te schieten maar er zelf mijn poten vanaf te houden. ‘t Ware nogal een blogpost geweest, had ik er mijn eigen toelichtingen nog allemaal bij geschreven. Nu heb ik 2 logjes voor de prijs van 1, wat in crisistijden gepermitteerd is, me dunkt.

(Nog een kleine kanttekening/opmerking/benadrukking: zoals Vandepotgerukte terecht stelt in zijn reactie, zitten zonden en deugden van oorsprong in de religieuze sfeer. Ik ben atheïst en zie deze begrippen in deze context louter als een weergave van persoonlijke levensbeschouwingen en –houdingen. Dat die woorden uit het katholieke weetikveelwat komen zal mij worst wezen. Als ik mij niet vergis heeft ieder levend mens meningen en visies en handelt/leeft die daar ook naar, dat heeft niet per se uitstaans met eender welke religie)

Hoe beleeft u de 7 deugden des levens in uw mind en dagelijkse leven?

  • Voorzichtigheid [Prudentia] (verstandigheid, wijsheid)

Nu is dat zo goed als helemaal over, maar vroeger, in mijn apenjaren, was ik wild en roekeloos. Alles behalve wijs in de praktijk. Ik liep over hoge bruggen, reed met mijn fiets over kleine dallen aan de afgrond van een kanaal, klom in electriciteitspalen tot helemaal boven… Heel veel keer heb ik kunnen zeggen: goh, ik heb chance gehad. Sinds ik moeder ben geef ik niet meer toe aan dat soort stunts en onverantwoorde waaghalzerij. Het verstand komt met de jaren, indeed. Levenswijsheid heb ik verworven door het ervaren van een paar klappen van de levenszweep, wat me alleen maar sterker maakt, uiteindelijk.

  • Rechtvaardigheid [Iustitia] (rechtschapenheid)

Onrecht wordt velen aangedaan, ik kan er alleen maar voor zorgen dat ik in mijn persoonlijke leven rechtvaardig ben en eerlijk tegenover mezelf en anderen. Veelal zit onrechtvaardigheid vervat in wetten en regels maar daar kan ik niks aan veranderen.

Zelfbeheersing [Temperantia] (gematigdheid, matigheid)

Heb ik het vermogen om mijn leefgewoonten en mijn leven te beheersen? Niet volledig. Vroeger al helemaal niet. Nu ligt mijn levenstempo relatief laag; ik vermijd stress, ben nergens passioneel mee bezig, doe vooral de dingen waar ik zin in heb, wanneer ik er zin in heb. Explosieve woede-uitbarstingen zijn mij vreemd, ik implodeer eerder. Wel kan ik snel geïrriteerd raken door kleinigheden, wat ik wel redelijk weet te relativeren. Matigheid in eten lukt me vooralsnog niet, hierin heb ik totaal geen discipline.  De hele rimram in evenwicht houden…alles met mate…niks overdrijven, dat ligt me wel, denk ik. Ofwel maak ik mezelf iets wijs.

  • Moed [Fortitudo] (sterkte, vasthoudendheid, standvastigheid)

“Moed is niet de afwezigheid van angst. Moed betekent angst voelen en toch je hart volgen”. Dit is een treffend citaat van ene David Dewulf. Moed is individueel en persoonlijk. Het is geen geweten maar een besluit, geen mening maar een daad. Ook raak gezegd. Ik ben redelijk moedig alhoewel twijfel me soms belet om vastberaden en standvastig te zijn. Ik ben nogal beïnvloedbaar, soms. Moreel ben ik wel heel moedig, vind ik van mezelf. Ik bezit op dat vlak heel wat weerbaarheid. Om mezelf te vinden heb ik jarenlang intensief gezocht. Ik kon het ook zo laten en berusten, maar ik had de moed om door te zetten en tot op het bot te gaan. Nu weet ik waarom ik was wie en hoe ik was en wat ik eraan heb kunnen doen. De kwaliteit van mijn leven is daardoor 99% verbeterd. Moed en volharding kunnen een deugd zijn, voor iedereen. Indeed.

Geloof [Fides]

Ik ben 100% atheïst en heb niks te maken met eender welke religie what so ever. Enkel wat ik zelf ervaar en zie heeft waarde voor mij, de rest interesseert me hoegenaamd niet. Als iemand beweert dat het in Tenerife in juli gemiddeld 27 graden warm is, dan geloof ik dat wel. *grijns*

  • Hoop [Spes]

Hoop is emotioneel blijven geloven in een positieve afloop van een gebeurtenis of omstandigheid. Ik hoop dat smurf een toffe en verstandige jongen blijft, en uitgroeit tot een contente en dappere jongeman, een goede partner en fijne vader. Deze hoop koester ik maar tevens probeer ik daar zelf naartoe te werken door mijn manier van opvoeden en door de waarden die ik belangrijk vind aan hem door te geven.  Ik hoop ook dat mijn vader nog heel erg lang leeft, dat zijn gezondheid het toelaat dat we nog vele jaren samen kunnen zijn. So far so good maar daar kan ik zelf niet aan werken, dat heb ik niet zelf in de hand, ik kan alleen maar hopen.  Ik hoopte ook al jaren dat ik antwoorden kreeg op vragen waarmee ik al heel mijn leven zat. Ik hoopte op een goede uitkomst en verkreeg ze ook, door lang en intensief en met courage door te zetten om die vragen beantwoord te krijgen. Ben met beide voeten op de grond gebleven want alleen als je hoop koestert in iets dat werkelijk is en haalbaar kan je resultaten halen.

  • Naastenliefde [Caritas]

Ik ben geen liefdadigheidsinstelling maar zal wel helpen waar ik kan, zij het voornamelijk mensen die ik ken; mijn naasten vooral. Ik ga niet de ellende van de wereld op mijn schouders tillen en daar mee inzitten, daar ben ik te egoïstisch voor. Ik ben nogal selectief wat mensen betreft, ik kan het niet zomaar met iedereen vinden. Ik ben een gevoelsmens en mijn gevoel staat boven alles. Wel gun ik iedereen the benifit of the doubt maar wie mijn vertrouwen schendt kan het volledig schudden voor de rest van zijn/haar leven.

Sins & Virtues

Geplaatst op: 21 mei 2009 door margogogo in Bloggereedschap, Blogosfeer, Stokjes

Van elk zijn er 7 stuks, zeggen ze, alhoewel ik er voor beide wel nog een paar zou kunnen bedenken moest ik mij eens goed concentreren, wat ik voor alle duidelijkheid nu niet wil, en mocht ik het willen, ik zou het niet kunnen want de buurman is hier op deze dag dat Jan en alleman rustig thuis is met een aftandse haagrechtzetter zijn haag aan ‘t scheefscheren, en ik kan u verzekeren, ik kan niet wachten tot zijnen naft op is.

Soit, geen zonden zonder deugden. De zonden zijn wreed “in” tegenwoordig, de deugden zijn daarentegen wellicht voor de boekskes en andere media niet spectaculair genoeg.

Voor zover ik weet ben ik geen boekske en heb ik iets minder dan niks met de media te maken. Doch, als het aan mij ligt, wil ik dat zevental deugden eens voorleggen aan den bloggenden medenmensch en zien wat dat geeft. Het toeval wil dat het op dit moment wel degelijk aan mij ligt, gezien ik de one and only holder van deze blog ben en hierop aldus mag en kan zwieren wat ik wil, wanneer ik wil, zonder dat daar ook maar iemand zijn bemoeizucht in kan storten. Als dat geen meevaller is.

Vanwaar al die estafettenstokjes en tags komen heb ik nooit met zekerheid geweten, daarom neem ik de vrijheid om er zelf eentje de blogosfeer in te sturen, zodat ik toch minstens over eentje weet vanwaar hij komt. Bij deze hopend dat u erdoor geïnspireerd kan worden, of beter, dat het er u toe zal aanzetten om die stapel zonden, die u allen zeker en vast bezit, ge moet daar eerlijk in durven zijn, eens even voor de fun om te buigen naar het goede in uzelven. 

Ik zelf kan hier onmogelijk als voorbeeld dienen want geloof het of niet, een voorzichtig rechtvaardig zelfbeheerst moedig ongelovig hoopvol naastenliefdebezittend wicht als ik is enkel vol van zonden.

Desalwelteplus wil ik deze estafettelijke plank doorsmijten in de richting van Elke, Micheleeuw en Breeg, er met een veelzeggende grijns zeker van zijnde dat zij deze “tag” met enige openhartigheid zullen aanvaarden. Zoniet, dan betrappen we hen op de 8ste zonde ‘ongehoorzaamheid’. En als ze het stokje niet doorgeven aan minstens 3 andere bloggers, dan bezondigen ze zich aan een exeburante vorm van ‘dwarsliggerij’.

(Wie wil mag deze tag uiteraard voorzichtig meesleuren naar zijn eigen webloggerige habitat en er zijn ding mee doen)

Hoe beleeft u de 7 deugden des levens in uw mind en dagelijkse leven?

Voorzichtigheid [Prudentia] (verstandigheid, wijsheid)

Rechtvaardigheid [Iustitia] (rechtschapenheid)

Zelfbeheersing [Temperantia] (gematigdheid, matigheid)

Moed [Fortitudo] (sterkte, vasthoudendheid, standvastiheid

Geloof [Fides]

Hoop [Spes]

Naastenliefde [Caritas]

Elkeen kan ook ter eigen tijddodend amusement op deze site de 7 quizzeltjes over de 7 hoofdzonden eens proberen. Gokken is toegelaten.

Woodstok

Geplaatst op: 11 april 2009 door margogogo in Stokjes

images Raar. Vorig weekend jatte ik bij Madame dit stokding en maakte er toen al werk van, ‘t was al half af. Nu wil ik verderdoen en ik vind het niet meer, verdekke. Het moét ergens op mijn PC staan maar wegens wat lui vandaag ga ik daar niet verder naar zoeken. Het zou toch niet meer up to date zijn, eigenlijk, want ik zette antwoorden die op die dag van toepassing waren, en die zien er lichtjes anders uit dan vandaag. Dus waar zaag ik over, feitelijk?

Wat op dit moment mijn obsessie is :: ben nergens obsessief mee bezig geweest de laatste 40 jaar.

Wat ik nu draag :: zwarte t-shirt, beige rok, zwarte lingerie. Blootvoets.

Doe ik vaak een dutje ::  pakweg een half jaar geleden moest ik tukken/slapen, op elk moment dat ik kon. Dat is nu voorbij, ik ben daar helemaal vanaf.

Wie ik het laatst een knuffel heb gegeven :: Mijne smurf. Vorige week. Een hele dikke pakkerd, toen hij voor een week vertrok naar zee met oma en opa. Nog 2 dagen en hij is terug, juijjj.

Wat ik zou willen veranderen :: hier zet ik een joker of 2569 in, zal daar eerst eens goed over willen nadenken. Niet nu, wegens totaal geen goesting om mijn hoofd te breken.

Wat ik vanavond eet :: Spaghetti gratiné.

Mijn laatste aanschaf :: Geld. Uit de automaat gehaald daarnet want mijn geld was op en ‘k heb een date vanavond en betaal altijd mijn deel, zoals het betaamt.

Naar welk geluid ik nu luister :: Joe FM. Smurf had vorige week, toen we van Bobbejaanland kwamen, een groot reclamebord gezien voor een nieuwe radiozender: Joe FM start op 1 april. Moest en zou de radio bij het thuiskomen op die zender zetten.  Dus luister op dit eigenste moment naar een beetje nostalgie op z’n paasbest: Top 40 Hitarchief. Op dit moment hoor ik “Vienna” van Utravox.

Favoriete weertype :: 23,6 graden celcius en een zacht fris briesje

Mijn doel :: Blijven voortdoen zoals ik bezig ben. Eventueel later misschien nog eens een poging wagen om samen te leven met een man van wie ik echt houd, iemand wiens leven ik eventueel zou kunnen en mogen verrijken. Eventueel.

Zeg iets tegen de persoon die je getagged heeft :: Schoon weer hé, madame? Zit je in je tuin nu?

Favoriete vakantieplek :: Ergens waar water en veel groen is, daar kom ik tot rust. Dat kan overal zijn, waar water en veel groen is, dus.

Films die ik keer op keer kan bekijken :: Kan wel meerdere films meerdere keren bekijken, met een jaartje ertussen of zo. Dit dankzij mijn zeef van een geheugen.

Favoriete theesmaak :: Drink enkel Senseo of Céréal granenkoffie. ‘k Lust wel rozebottelthee, met 1 hard klontje van Tienen. Heb het laatst gedronken toen ik zwanger was, 11 jaar geleden, je kan dus stellen dat ik van nature geen theedrinker ben.

Het boek dat ik momenteel lees :: “Godverdomse dagen op een godverdomse bol” van diene gast die in mijn hof gewoond heeft. Dat boekje zat een hele tijd geleden gratis bij den Humo. Verwoed lezer als ik ben, is het er nu pas van gekomen om er de letters uit te plukken.

Wat mij op dit moment veel plezier geeft, maar tegelijkertijd ook schuldgevoelens :: Ben een wreed Bourgondiër en geniet van elke hap. Helaas ten koste van mijn euh..figuur. Sorry lijf, ik voel me schuldig dat ik je zo slecht behandel.

Het landschap van mijn gedachten :: Mijn inner-thought-landschap is lang een survivaltocht geweest, een zware zoektocht langsheen al mijn grenzen, over hoge bergen en door diepe ravijnen. Ik ben er geraakt. Het is hier nu stil en rustig, ik ben dik tevreden.

De laatste quote die indruk op mij heeft gemaakt :: "It’s a basic truth of the human condition that everybody lies. The only variable is about what." – House MD.

Welke kwaliteit ik zou willen hebben :: ben al van redelijk goeie kwaliteit. Bluft ze.

Waar ik op wacht :: op vanavond, rond half 9, dan komt mijn date me ophalen om eens een stapje in de wereld te zetten. En uiteraard op komende maandag, dan is smurf terug bij me.

Heb je een tic of kenmerkende eigenschap :: kenmerkend…dat moet die vuurtoren/zwaailamp op mijn kop zijn.

Wat was het eerste dat je vanmorgen dacht? :: Half 9? Da’s te vroeg. ‘t Is weekend, ik ga me nog eens draaien.

Wat is het bijzonderste dat je tot nog toe al presteerde? Dat ik op zo’n fantastich werk mag werken, in de boekhouding, terwijl ik de buizen op wiskunde en bedrijfsbeheer nooit heb kunnen tellen.

En u? Wat zou u zeggen op dit soort vragen?

Vragen staat vrij (houtstaafje)

Geplaatst op: 11 februari 2009 door margogogo in Bloggereedschap, Blogosfeer, Stokjes

En passant, bij het blogzappen, kwam ik hier een luchtig stokje tegen, zo eentje waarvan je denkt: “awel, dat is nu eens iets luchtigs se, daar zou ik wel weg mee kunnen,  ’t heeft wel iets…luchtigs dus. 

Ik ga niet wachten tot dat stokje ergens tegen Pasen 2010 mijn richting wordt uitgesmeten, ik rip het gewoon in ’t geniep weg en gooi het zelf wel door.

Ok, wat is de bedoeling? Heel simpel: er zijn 5 vraagjes, zo alledaags als maar zijn kan:

Wat staat er in het laatste smsje dat je hebt verstuurd?
“28 maart bedoelde ik, natuurlijk. X”

Op de vraag van een vriend of 28 maart me zou lukken om iets te gaan eten en drinken samen, had ik teruggestuurd dat 26 maart prima was… de laatste sms was dus de rechtzetting van de datum, obviously.

Wat is het laatste eetbare voorwerp dat je in je mond hebt gestoken?
een rijskoek, naturel, zonder chocolade

Wat is het laatste dat je hebt gecopypaste? (druk op Ctrl+V voor het antwoord)

1. Wat staat er in het laatste smsje dat je hebt verstuurd?
2. Wat is het laatste eetbare voorwerp dat je in je mond hebt gestoken?
3. Wat is het laatste dat je hebt gecopy paste? (drukt keer op paste voor het antwoord)
4. Wat is de laatste film die je in de cinema hebt gezien? Any good?
5. Wat is het laatste waaraan je geld hebt uitgegeven?

Hehe, het zijn de 5 vraagjes die ik pikte, die heb ik gekoppiepeest naar een dit Word-Doc.

Wat is de laatste film die je in de cinema hebt gezien? Any good?
Madagascar 2.

Dat was vorige zondag met smurf in Kinepolis Gent. ’t Is een animatiefilm voor kinderen maar ‘k heb me niet echt zitten vervelen, dus ja, was wel te genieten, beetje, zo.

Wat is het laatste waaraan je geld hebt uitgegeven?
13 euro aan de carwash (extra polish Jeep) – deze namiddag

Jaja, vrije dag vandaag en toch te lui om mijn kar zelf te wassen. Zei ik al dat ik van nature nogal lui ben? Nee, ’t is gewoon gemakkelijk en veel properder gedaan dan wanneer ik het zelf zou doen.
Eindelijk is al dat vuil strooizout eraf, de sneeuwval kan herbeginnen *grijns* 

Nu weet ik niet goed wat ik zou doen. Zou ik dat hier doorgooien of laat ik iedereen vrij om het hier te komen halen en er hun ding mee te doen?

Euhmmmmm…ok, ik ga het doorgeven.  Zapnimf, Moeke Micheline en Vandepotgerukte…ziet ge’t zitten?

Estafettestokje getagged

Geplaatst op: 4 februari 2009 door margogogo in Stokjes

(eventjes tussen parenthèsekes: de technische dienst van Fujitsu gaat mijn driver komen ophalen, repareren en terugbrengen onder garantie, zeiden ze me aan de telefoon.  Na het downloaden van een update/upgrade van de grafische stuurdinges bleek er nul de botjes opgelost te zijn. Ze gaan zelf eens kijken onder de motorkap van mijn diskdrive, dus dat wordt wachten, wachten en vooral veel geduld hebben, vrees ik. Dit alles dus tussen haakjes)

Nu ik nog iéts kan doen, door de spikkels en gele vlakken door, heb ik toch nog rap een stokje opgevangen van Breeg.

De opdracht luidt: “Plaats de vierde foto uit de vierde map van je afbeeldingen”

Komt ie:

matts-009

Smurf en smurfin, een aantal jaar geleden

Als bonus nog rap een raadseltje:

matts-012 Zoek de 2 verschillen

Een stokje of tag moet worden doorgezwierd, dus doe ik dat met graagte. Catch it MicheleeuwChelone, en Elke!

Award-stokje

Geplaatst op: 27 juli 2008 door margo2 in Stokjes

 

Alle goede dingen bestaan uit 2. 

Zowel van Zeezicht als van Breeg kreeg ik mijn blog een waarderingsvermelding.

Het is toch straf dat een onopvallende stoemp-met-sosissen-blog met enkel en alleen alledaagse oppervlakkige boerenkost een vermelding krijgt. Twee dan nog.  Enfin, ik geef toe, het doet me iets. Bedankt Zeezicht. Bedankt Breeg.

Deze awarduitreikings is zowel een appreciatiemeter als een estafettestokje. Wel handig eigenlijk.  Maar waarom mogen het er maar 7 zijn? Zit daar een strategie achter? Is daar over nagedacht? Mag ik daar 17 of 27 van maken of word ik dan gediskwalificeerd?  Ok ok, ik zwijg al. 

Vwala, hier is mijn top 7, opgeblonken en properkes alfabetisch gerangschikt:

1.  And life goes on…

Sabine schrijft in een stijl die mij helemaal ligt. De grappigheid waarmee ze haar verhaal doet maakt van haar blog een vaste stek waar ik graag vertoef.  Uit het leven gegrepen kanttekeningen bij alles wat ze meemaakt als single moeder van 1 Oudste en 1 Jongste.

2. Een jaar vrolijkheid

Elke schrijft zoals ik het graag lees. Duidelijk, in gewone mensentaal, met een knipoog en een heel hoog herkenningsgehalte.   Menig schrijfwerkje is doorspekt met grappigheid en gaat erin als zoete rozijnenkoek.  Zij geeft mij het gevoel dat ik haar al 20 jaar ken.  We zijn van hetzelfde bouwjaar, zijn ongeveer van hetzelfde kaliber qua jeugdervaringen en levensbeschouwingen en we staan nu ook ongeveer even ver in het leven.

3.  Ionesque

Een toffe blog vol vlot geschreven plezanterietjes en hebbeweetjes.  Ik hou van de sappige humor waarmee de schrijver ieder schrijfsel aromatiseert.

4.  Jutblogt

Een hoer van een blog, ze zitten er met velen op.  Een groepsblog dus, type 21-in-1.  Meerdere schrijvers met elk een eigen leven, een eigen verhaal.  Heel divers, altijd raak en heel knap neergepend. Coltrui en De Huisvrouw, you rock!

5.  Melancholia

Een blog met diepgang.  Daniel heeft is een onuitputtelijke bron van gedachten en kennis en dompelt zich moeiteloos onder in alles wat beweegt, reilt en zeilt.  Daarover schrijft hij. Hij schrijft veel en met kennis van zaken. Heel  intensief woordkunstenaar. Schrijver van poëzie en proza, en romans.  Zijn pennenvruchten in kunstvorm vind je via zijn navelstreng SAUDADE.

6.  Mohow

Menck sleurt mij altijd mee in zijn verhalen, of ik dat nu wil of niet.  Hij is een kei in het zaaien van twijfel, door de kloof tussen fictie en non-fictie haarscherp en flinterdun te houden.  Heerlijke treiteraar.

8.  Zapnimf

Halfgaar en hapklaar beschrijft ze haar weergaloze fratsen, in de rug gesteund door 1 Moose en 4 zapjes. Haar postjes hangen aaneen van de grapjasserij. Sterke zinssnedes en farse praat, I love it. Leerkracht van beroep, sit-down comediante achter haar uren.

Wie zichzelf in 1 der bovenstaande eervolle vermelding herkent wordt verzocht om het stokje door te geven.

Voor de goeie gang van zaken:

  • 1. De winnaar mag het logo plaatsen.
  • 2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.
  • 3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere Bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen.
  • 4. Zet de links van deze sites op je blog.
  • 5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.

Tien

Geplaatst op: 19 juni 2008 door margo2 in Stokjes, Varia

Deze keer ben ik bij Elke wat brandhout gaan jatten. Ik mocht, zei ze.

“Tien” is een estafettestokje dat als een dobberende twijgje van blog naar blog drijft. Na een welgecoördineerde doorvaart gaat het hier even aan wal.

Tien jaar geleden was smurf nog niet in de picture. Mijn man en ik waren nog volop aan het oefenen, dat was spannend en plezant. Hm. Rond dit uur zal ik de tafel aan het afruimen geweest zijn, of al aan de afwas bezig, of misschien was ik de 4 poezeminnekes aan het eten geven. 10 jaar, da’s voor mijn geheugencapaciteiten een eeuwigheid.

Tien maanden geleden zat ik verstrikt in een vreselijk turbulente relatie. Ik was doodongelukkig en aan het brainstormen over hoe ik eruit weg kon komen.

Tien weken geleden was ik me rond dit uur aan het klaarmaken om met een goeie vriend uit eten te gaan. Die destructieve relatie is intussen allang verleden tijd, voor alle duidelijkheid.

Tien dagen geleden zat ik met smurf naar de zoveelste herhaling van De Kampioenen te kijken.

Tien uur geleden zat ik met een tros druiven op schoot naar het Ierse drama “Tara Road” te kijken.

Tien minuten geleden zette ik mijn PC aan en begon ik dit stukje in Word te typen.

Over tien minuten zal dit schrijfseltje klaar zijn en staat het mooi gepubliceerd op mijn blog. Hopelijk blijft het staan. Dat zal ik over 10 uur weten.

Over tien uur zal ik mij nog eens goed draaien op mijn andere zij, in mijn warme bedje. ‘k Moet pas over 2 uur op.

Over tien dagen zal ik met smurf, mits een beetje deftig weer, een uitstapje maken. Waar naartoe, dat weet ik nog niet. Ik heb nog 10 dagen om daarover na te denken.

Over tien weken zal ik een date gehad hebben met een heel fijn manneke die ik al een tijdje ken van op RDV. Het zal heel tof geweest zijn en het contact wordt steeds beter en beter.

Over tien maanden hebben we er al 10 dates opzitten en ben ik hopelijk tot over mijn oren smoor op hem. En dat zal 100% wederkerig zijn.

Over tien jaar is mijn lolsmurf al een beetje een knorsmurf. Hij is dan met verve afgestudeerd en kiest ervoor om zich nog verder te bekwamen in 1 of ander vak. Het puberen heeft hij intussen al afgerond. Hij zal zijn eerste vaste liefje, na wat geflodder hier en daar, voor het eerst aan mij komen voorstellen.  Ikzelf woon intussen al jaren samen met een pracht van een man bij wie ik helemaal mezelf kan zijn en die goed omkan met mijn kuren. We zullen de rest van ons leven samenblijven,  living happely ever after.

Een beetje wishfull thinking mag toch wel zeker?

Nieuw estafettestokje

Geplaatst op: 27 mei 2008 door margo2 in Stokjes

Mijn hoofd zit alweer boordevol grandioze ideeën, beklijvende verhalen en straffe anekdotes. Ik val bijna om van de inspiratie. Pagina’s vol zou ik kunnen vullen met aan perfectie grenzende prachtzinnen, mooi op elkaar afgestemde alinea’s en zachtscherpe zinsneden en ik zou ze allemaal formuleren met een woordenschat om U tegen te zeggen.

Edoch, ik ga dat niet doe. Mijn stapel verbazingwekkende en wondermooie schrijfsels zal ik wel een andere keer op u loslaten, het ontbreekt mij tevens op dit moment aan de goesting om zelf iets prijs te geven.

Waar ik wel veel goesting in heb is in een beker goeie straffe Senseo maar al evenzeer heb ik zin in een spiksplinternieuw estafettehoutje.

Nu zat ik zo te denken; ik zou hier kunnen zitten wachten tot ik zo’n balkje tegen mijn achterhoofd gesmeten krijg, maar ik zou al even goed zelf zo’n rondedans op gang kunnen trekken.

Wat denkt u ervan? Zal ik?

Ook op jouw antwoord ga ik niet zitten wachten, so sorry.

Bij deze lanceer ik een onderwerp waarover iedereen wel iets te vertellen zal hebben, al heb ik kennis van minstens 1 uitzondering die deze regel bevestigt.

Wanneer, waar en hoe heb jij je (huidige/ex-) partner gestrikt?”

Zeg zelf, toch wel een uiterst interessant onderwerp voor een bundel aan mooie, sterke, ontroerende of originele verhalen, niet?

Spreek mij niet tegen!

Pas op, ik weiger hiervoor met de eer te gaan lopen want alweer ben ik de voorzet bij een ander gaan jatten om hem zonder pardon op mijn eigen blog binnen te sjotten.

Alle eer gaat naar Zapnimf, omdat dit schrijfsel aan de bron ligt van dit alles.

Jij verdient hiervoor de pluimen Zapje, ik wil ze zelfs persoonlijk in uw gat komen steken.

Omdat de bedoeling van een stokje steunt op het doorgeven ervan vraag ik bij deze heel lief en vriendelijk aan Elke , Tantieris en Beo om het balkje op te vangen.

Voel u niet verplicht, u hebt alle recht om uw privésfeer binnenshuis te houden.

Vier voor vijf

Geplaatst op: 17 mei 2008 door margo2 in Stokjes

 Er staan zalige schrijfsels op menig blog in het teken van dit estafettestokje.

Zo las ik ook hier schitterende kindertijdanekdotes en liet me in het reactieluik ontvallen dat ik dat doorgeefhoutje misschien toch ook ooit wel eens zou wegrippen.

Als ik iets zeg, dan doe ik dat.

Dus ik grabbelde zonder dat iemand me zag dat stokje weg en bracht het als een dief in de nacht mee naar mijn eigen nestje.

Et voila, we zijn er hier mee.

Jeugdherinneringen van vóór mijn vijfde verjaardag

Geen. Niks. Noppes. Nada. Nougabollen.

Hoe diep ik ook graaf in mijn grijze massa (nuja, massa…), er komt niks. Ik krijg een geweldig schoon zicht op een grote leegte, een blanco pagina, een onbeschreven blad.

Was ik er wel al voor mijn vijfde?

Ik heb wel wat flarden uit de tijd dat ik nog kind was maar hoe jong ik toen was dat is een open vraag waarop ik wel nooit een antwoord zal krijgen. Mijn ma zou me dat wel kunnen zeggen hebben, maar ik kan het haar helaas niet meer vragen. Mijn pa zal het mij ook niet exact kunnen zeggen vrees ik, die zou zich pijn doen en het horen kraken onder zijn spierwitte haren. Ik heb namelijk mijn geheugencapaciteiten van hem geërfd.

En toch wil ik die paar flarden die ik nog ken even bijeenschrapen, omdat het voor jullie is.

* Ik had nog 2 broers en een zus en wij hadden alle 4 de gewoonte om via de houten trapleuning van boven naar beneden te glijden (andersom zou niet gemakkelijk geweest zijn). Op een keer kwam ik als laatste achteraan mijn broer gegleden maar ik was nogal geweldig en knalde tegen hem aan. Hij vloog van de slag met zijn arm door het glas van de voordeur, die zich een eindje verder tegenover de trap bevond. Hoe dat verder afgelopen is dat weet ik niet meer maar ik heb zo’n donkergroen vermoeden dat mama en papa niet content geweest zullen zijn.

* Met ons vieren speelden we altijd buiten. Rondom ons huis waren verschillende weiden. Rechtover ons was er eentje met koeien en een kabbelend beekje, verderop eentje dat we “de indianenbergskes” noemden en daarnaast een weide waarop het paard van de buurjongen stond te grazen. Als John, de buur, zijn paard verzorgde en eten gaf mochten wij mee en mochten we het paard aaien en een wortel voeren en zo. Op een dag was mijn oudste broer over de draad gekropen en bij het paard gegaan. Hem kennende zal hij dat beest wel geambeteerd hebben. Met zijn volle paardengebit heeft die hengst een brok uit mijn broer zijn rug gehapt. Ik was er niet bij maar ik heb hem wel schreeuwend van de pijn en bloedend als een rund zien thuiskomen. Die gapende kloof staat me nog redelijk scherp voor ogen eigenlijk. Die plek is altijd een put gebleven in zijn rug.

* Mijn zus en ik hadden er een spelletje van gemaakt om altijd te racen tegen elkaar als de telefoon rinkelde. Wie het eerst de telefoon kon opnemen was gewonnen. Nogal simpel maar toch plezant. Op een dag rinkelt de telefoon en ik zie mijn zus haar aanloop nemen. Ik zette mij in vijfde vitesse en spurtte haar achterna, maar ik bleef met mijn mouwloos jeansvestje aan de klink van de livingdeur haken, verloor mijn evenwicht en beukte met mijn hand het glas van de grote wandkast aan diggelen. Ik was verloren maar had iets later wel 2 hechtingen in mijn hand.

* Mijn ouders hebben altijd een muziekgroepje gehad en als ze gingen optreden kwam er een babysit om op ons te passen.  Op een weekendavond was er geen oppas en moesten we onze plan een beetje trekken. Het duurde niet lang of mijn oudste broer en zus reden met hun velo bij kameraden. Mijn andere broer en ik bleven gezellig thuis en ineens komt broer met een pakje Belga filter aanzetten. Gevonden in de schuif. We hebben alle twee sigaretten zitten paffen, we waren zo high als een junkie met afkickverschijnselen. Ziek dat ik was. Ineens ging de deurbel. Door het raam zagen we de auto van tante en nonkel staan. In een mum van tijd stond ik met een luchtverfrisser uit de WC te spuiten en met mij armen te zwaaien om de doemp weg te krijgen. Ze kwamen eens kijken of alles in orde was met ons. Ma had hen gebeld om toch maar eens te checken, voor de zekerheid. Toen ze vroegen wat er zo stonk diste broer een verhaal op over de buur die was langsgeweest en iets met sigaretten en een spuitbus en stank wegkrijgen. Of ze daar 1 woord van geloofden, daar twijfel ik gigantisch aan, maar ze hebben het in ieder geval nooit aan mijn ouders verteld, waar ik hen bij deze eigenlijk eens zou willen voor bedanken.

Stokje der zintuigen

Geplaatst op: 3 mei 2008 door margogogo in Stokjes

Zoals beloofd aan Micheleeuw, van wie ik dit estafettestokje tegen mijn raap kreeg, hier is dan eindelijk mijn bijdrage:

De top drie van mijn neus

1. Zoute zeelucht. Ik loop graag aan zee en snuif daar graag de lucht op. Nochtans, ik weet dat die typische zeelucht Dymethyl sulfide is, een gas dat ontstaat uit algen en dus eigenlijk feitelijk maar een ongezond goedje.

2. Lavendel. Aan mijn deurklinken hangen kleine jutezakjes met gedroogde lavendel. Telkens als de deur open of dicht gaat wordt de heerlijk zachte geur in huis verspreid.

3. Tommy Girl en TH Dreaming. Twee geurtjes die ik heel erg lekker vind en waarmee ik ineens ook mijn werkgever sponsor.

De top 3 van mijn smaakpapillen

Hier zou ik met veel gemak een top 100 kunnen opstellen. Ik eet enorm graag.

1. Waterijs. Daar ben ik al mijn hele leven zot van. Ik zou me er een indigestie in kunnen eten.

2. Chips, frituurgerief en alles wat vettig is vind ik enorm lekker. Mocht je van vettig eten slank worden, je zou me nu door een rietje kunnen trekken.

3. Al de rest wat eet- en drinkbaar is, oja, en niet vergeten: ’s morgens mijn shot verse cafeïne in de vorm van een kopje Senseo.

De top 3 van mijn oren

1. Stilte. Een ware streling voor mijn oren.

2. Smurf zijn stemmetje als hij zegt:”mama, ik zie je zo graag”

3. Een streepje muziek. Dat kan vanalles zijn (zie de pagina “mijn CD-rek”).
De muziek die ik kies is voor 100% afhankelijk van mijn gemoedstoestand.

Pff, drie is echt te weinig hoor, ik lap er hier nog een paar extraatjes bij:

4. Een hevig onweer. Van knallende donder en veel hagel/regen word ik helemaal zen.

5. Het broebelend geluid van een kabbelend beekje of het bulderen van een waterval

De top 3 van mijn ogen

1. De natuur in al zijn vormen en kleuren. De kleur- en lichtschakeringen bij het wisselen der seizoenen vind ik telkens prachtig.

2. Leesvoer waar ik iets voor mezelf kan uithalen of gewoon mooi geschreven en vlot lezende schrijfsels. Ook bepaalde tekeningen kan ik intens in me opnemen.

3. Jonge dieren. Puppies, kittens, welpjes,…alles wat jong, dartel en donzig is vind ik bijzonder vertederend.

De top 3 van mijn huid

1. Stromend water

2. Een mannenlijf (ja, ik ben single. So?)

3. Vers gewassen bedlinnen

Deze estafettebalk ging intussen de meeste blogs al helemaal rond en terug dus ik gooi hem gewoon met een grote zwier de lucht in. Wie wil kan hem grijpen.
Komt ie!

Een boekenstok

Geplaatst op: 22 april 2008 door margogogo in Info, Life, Stokjes, Uncategorized

Nee, ik kreeg dit stokje niet persoonlijk toegeworpen, alweer lag het hier voor het grijpen.

Ik ben geen boekenwurm, totaal niet, alhoewel ik toch graag lees.
Er ligt altijd een Humo op de salontafel en er staan welgeteld 16 boeken op de kast.

Het ontbreekt mij aan het vermogen om dikke literaire brokken te verorberen omdat het me doorgaans een hoop pagina’s te lang duurt vooraleer het verhaal eindelijk grip op me krijgt.
Als ik niet na de eerste paar gelezen bladzijden opga in het verhaal, dan lukt het me uiterst zelden om verder te lezen.
Het ligt niet aan de boeken, het ligt aan mij.

Ik houd het dus best bij kleine boekjes, zoals bijvoorbeeld “De helaasheid der dingen” van Dimitri Verhulst. Dat las ik in 1 ruk uit.
Wat ik ook helemaal doorneem, in stukken en brokken dan wel, zijn boeken die voor mij educatieve waarde hebben.

1. Neem tot u het dichtstbijzijnde boek van 123 (of meer) pagina’s.

Titel: Hoog Sensitieve Personen (in de liefde)
Auteur: Elaine N. Aron
Aantal pagina’s: 333

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de vijfde zin.

“Toen ze nadacht over wat een HSP fijn kon vinden aan seks en wat niet, begon ze in ieder geval gerichter te bespreken wat ze niet fijn vond, eerst met mij en dan met hem.”

3. Noteer de volgende drie zinnen.

“De andere kant van wat je niet fijn vindt is wat je wel fijn vindt, en aldus ontdekte ze haar authentieke seksuele zelf door middel van haar sensitieve zelf.
Op een dag vertelde ze me dat ze het liefst wilde sterven en zelfmoord zou hebben gepleegd als Chet en de kinderen er niet waren geweest.
Ik antwoordde dat ik veronderstelde dat ze zich had voorgesteld hoe afschuwelijk zij zich zouden voelen als ze dood was. Ze keek me uitdrukkingloos aan.”

Ik geef dit 3-vragenstokje niet door, je mag het oprapen, meenemen naar je eigen stek en er je ding mee doen.