Archief voor mei, 2010

hij mag vol, ja

Geplaatst op: 31 mei 2010 door margogogo in Het leven zoals het is: realiteit.

Benzine cartoon

Juicht ende doe van juijj! De benzine en diesel is goedkoper geworden in ons land! Nog een klein beetje zakken in prijs en we staan gelijk met een aantal andere (niet Europese) landen.

(per liter vandaag)

Azerbeidjaan  Diesel EUR 0,31
Egypte  Diesel EUR  0,14
Ethiopië  Super EUR  0,24
Bahamas  Diesel EUR  0,25
Bolivia  Super EUR  0,25
Brasil  Diesel EUR  0,54
China  Normal EUR  0,45
Ecuador  Normal EUR  0,24
Ghana Normal EUR 0,09
Groenland  Super EUR  0,50
Guyana  Normal EUR  0,67
Hong  Kong Diesel EUR  0,84
Inde  Diesel EUR  0,62
Indonesië  Diesel EUR  0,32
Irak  Super EUR  0,60
Kazachstan  Diesel EUR  0,44
Qatar  Super EUR  0,15
Kuwait  Super EUR  0,18
Cuba  Normal EUR  0,62
Libya Diesel EUR 0,08
Malaysia  Super EUR  0,55
Mexico  Diesel EUR  0,41
Moldavia  Normal EUR  0,25
Oman  Super plus EUR  0,20
Peru  Diesel EUR  0,22
Philippines  Diesel EUR  0,69
Russia  Super EUR  0,64
Saudi Arabia Diesel EUR 0,07
Afrique  du Sud Diesel EUR  0,66
Swaziland  Super EUR 0,10
Syria  Diesel EUR 0,10
Trinidad  Super EUR  0,33
Thailand  Super EUR  0,65
Tunesië  Diesel EUR  0,49
USA  Diesel EUR  0,61
Venezuela Diesel EUR 0,07
Etats  Arabes Unies Diesel EUR  0,18
Vietnam  Diesel EUR  0,55
Ukraine  Diesel EUR  0,51

Als er iemand toevallig naar 1 van deze landen trekt, zou je mij een jerrykanneken diesel willen meebrengen aub?

Eigenlijk, wat ik me afvraag,

Geplaatst op: 26 mei 2010 door margogogo in Losse flodders

neem jij wel voldoende tijd om je tandjes te poetsen?

Lachen staat vrij (optioneel)

Geplaatst op: 23 mei 2010 door margogogo in Ge moogt lachen maar ge moet nie

Ooit gehoord van Stewart Francis? Ik ook niet, tot ik hem bezig zag en hoorde ergens op het wereldwijde web. Deze meneer is  Canadees en hangt rond in het stand-up comedy circuit. Op zijn eigen manier spuit* hij een stormvloed aan one-liners. 

Het is geen hilarische humor waarbij je in lachstuipen schiet maar ge moet er toch maar opkomen. Niet elke one-liner is even gevat, doch het tempo waarin ze elkaar opvolgen maakt die opmerking zo goed als verwaarloosbaar. 

En? Wat vindt gij van deze mens? 

* van spuien

Living in a cardboard box

Geplaatst op: 19 mei 2010 door margogogo in Frustraties, Het leven zoals het is: realiteit., Life

Ooit schreef ik mijn frustraties weg over het appartement waarin ik woon. Om uw memorie efkes op te frissen: een eerste schrijfsel lees je hier en een vervolg erop kan je hier nog eens herlezen. Om dit hele verhaal af te ronden en er nadien nooit meer op terug te komen, is hier deel III, de afsluiter.

Het is hier altijd al erg geweest met de geluidshinder, te wijten aan het gebruik van 0,0000 mm geluidsisolatie in de muren en al. Het irritante lawaai dat de kapperszaak naast mij produceert kan ik nog een beetje ontwijken door in de slaapkamer van smurf te gaan slapen, zodat ik na een productieve werkweek toch eens langer dan 6 uur kan uitslapen en niet word wakkergeföhnd door 7 blazende haardrogers, het door elkaar gekwetter van kakelende madammen en het verscheurende gekef van een onnozele kleine opgefokte Malthezer.

Maar wat zich hier nu voordoet, dat doet de deur dicht. In het appartement boven mij zijn een aantal maanden geleden 3 kutwijven ingetrokken. 3 marginale trutten, twintigers vermoed ik, die geen greintje respect hebben, voor niets of niemand. Hun gegil en geschreeuw en geroep en gegiechel en gekir is ronduit degoutant. Ze laten vuiligheid rondslingeren en spingen en schoppen en bonken van ‘s middags (want ze doppen dus liggen gans de voormiddag in hun nest) tot een stuk in de nacht. Ook gooien ze constant met de deuren, wat telkens het hele gebouw doet trillen. Ik ga hen eens een handleiding bezorgen over “het nut en het gebruik van de deurklink”.

De huisbaas is op de hoogte maar hij is een regelrechte mossel; een typische huisbaas die enkel geïnteresseerd is in een rinkelende kassa. Als je met 4 mensen uit eenzelfde huuurpand tegen de huisbaas gaat klagen over geluidsoverlast, komende van 1 zelfde appartement, dan zou je toch denken dat die daar efkes tegen optreedt, nee? Neeje dus. Dat we allen last hebben van de marginaliteit van die 3 geiten zal hem worst wezen.

Awel ee, weetegijgoewa? Ik bol ik het hier af. Ik stond ooit al eens op het punt om te verhuizen maar door omstandigheden is dat toen niet door kunnen gaan. Nu is het dan effectief zo ver. Via een goeie vriend heb ik een heel tof stekje gevonden; heel ruim, alles erop en eraan, veel natuurgroen rondom, ideaal gelegen, in een heel rustige buurt. Het koppel dat er nu woont trekt er uit zodra hun nieuwbouw af is, wat voorzien is tegen eind dit jaar. Ok, ‘t is nog lang wachten en aftellen maar het is de moeite waard. Zelfs smurf was onmiddellijk enthousiast over het interieur en de omgeving, dat zegt genoeg voor mij.

Dat ze hier hunne plan trekken met hun kartonnen doos! De huisbaas mag zijn kl*ten kussen voor mijn part, en wees maar zeker dat ik de mensen die hij aanbrengt om hier na mij te komen wonen deftig zal inlichten over de feiten, dat geef ik u op een briefje!

1 waterkieken

Geplaatst op: 16 mei 2010 door margogogo in Smurf

Plopsaland 006 Plopsaland 005 Plopsaland 007 Plopsaland 008

Sesam, open u. En ewa rap!

Geplaatst op: 15 mei 2010 door margogogo in Bloggereedschap, Blogosfeer, Losse flodders

 blog

En peoples? Gaat deze blog nog steeds met haken en ogen open? Ik zou niet willen dat mijn hele fanclub de vijf trouwe lezers die ik heb wegblijven wegens tegenpruttelingsongemakken.

Wie hinder ondervindt: ‘t ligt aan die slideshow van een paar logs geleden, naar ‘t schijnt.

Now what?

Zeg nu niet dat ik die schoon foto’s er ga moeten afzwieren want dat gaat vreselijk tegen mijn goesting zijn.

Blogging

Ladies and gentlemen, may I present:

Geplaatst op: 12 mei 2010 door margogogo in Beeldmateriaal, Familie, Life, Music

The Greenstars!

Wie herinnert zich die band nog? Niemand? Een blogstuk blijft ook niet lang hangen, blijkbaar. Allez, vooruit, hier is nog eens de link ernaartoe. Herlees dat schrijfsel nog eens en kom dan terug. Ik wacht wel efkes.

Ready?

Dus kort samengevat: mijn ouders waren hun heelder leven muzikanten (mijne pa is dat nog steeds) met als evidente gevolg dat mijn broers en zus en ik de liefde voor muziek met de paplepel hebben meegekregen. Muziek is nog steeds heel belangrijk in mijn leven, dat zal wel nooit over gaan en dat moet ook niet, ik zou niet weten waar dat goed voor zou zijn. Maar daar gaat het nu niet om.

Waar ik eigenlijk naartoe wou naar terug wou keren zijn dus mijn ouders en hun in de jaren ‘60 en ‘70 redelijk hippe band, bestaande uit een paar broers van mijne pa, mijne pa zelve en een 17-jarige knappe griet, die later mijne pa zijn lief werd. Dat liefje werd zijn vrouw en die vrouw zette mij zo’n slordige 41 jaar geleden ter wereld, als vierde kleine op rij. Per maleur, maar da’s een ander verhaal.

Een Meet & Greet met The Greenstars zal niet meer gaan, maar het beeldekensmateriaal die mijne pa mij zonet bezorgde wil ik toch efkes met jullie delen, als ge’t nie erg vindt.

May I dus present nog een laatste keer: The Greenstars! (applaudiseren mag)

VK3400

Hier waren mijn ma en pa nog verliefde tortelduifjes (de twee rechts)

unics1 unics6

Do they rock or what!

DIA-52-22 

In kleur en al !

DIA-07-24 DIA-07-21

On drums: nonkel Paul, on guitar: mijne pa

DIA-07-23

Ze zeggen dat mijn ma hier erg op mij lijkt. Of ik op haar. Wie mij kent van ziens mag dat tegenspreken als ’t nie waar is

DIA-07-05

DIA-07-21

ma (zaliger) en pa

DIA-07-18

Sex & Drugs & Rock ‘n Roll, yeah!