Post Tagged ‘Smurf’

Er was eens (deel 3 en tevens ook THE END)

Geplaatst op: 29 december 2009 door margogogo in Life
Tags:, , ,

Ach ja, seg, laat mij eens kinderachtig doen, ‘t is lang geleden. Een avondje van een paar uren met handen en voeten en in geuren en kleuren uitleggen, inclusief veel details die overbodig zijn voor het welslagen van een schrijfsel, het dan gelijk ook nog efkes allemaal rekken en trekken en uitvergroten en alzo een verkrampte  spanning op te wekken, awel, dat moet kunnen. Hier toch. Dit is maar een blog, hastn, geen boek met een romantische verhaallijn en een verrassende plot. Zeg nu niet dat het daarop is dat jullie al 2 dagen zitten te wachten. Bummer.

Ik ben gewoon een dwaze treze, die een beschrijving van 1 avondje in drie delen kapt, zomaar, voor de show. Zo blijft mijn blog bougeren, ha!

Mor alla, wer doen voesj.

“het voorgerecht zit in mijn auto, help je me een handje?”, vroeg hij toen ik de deur opendeed.  Miljaar, wat hebt gij allemaal mee?! Hoeveel man komt er nog? …. een voorgerechtje, zei hij… drie kookpotten en nog een grote bak vol vanalles had hij mee.

Na het openknallen van zijn goei fles Cava begon hij zijn bijdrage te prepareren.

kokerellen

“Ge moet wel weten dat wij héél kritisch zijn op gebied van eten”, zei ik plagend vanuit mijn luie zetel, “smurf zijne papa is chef-kok dus ge zult wreed uw best moeten doen…”. Geen millimeter bracht hem dat van zijn stuk.  En terecht, hij wist begot heel goed waarmee hij bezig was. 

De twee lekkernijen die hij ons voorschotelde hadden smurf noch ik ooit geproefd: slasoep met komkommer als starter, gevolgd door  smeuïge gerookte zalm, gedapeerd op een soort pannenkoek (heeft dat een specifieke naam, Marc?) met prei in een heerlijk roomsausje. Man man man, was me dat een lekkernij! Ook bij smurf ging het allemaal integraal zijn buikje in.

Die soep en dat voorgerecht op zich was eigenlijk al genoeg voor een doorsnee eter, maar er stonden nog kip en varkenslapjes en lamsfilet en garnaalbrochetjes en rundsblokjes en champignons en groentjes te wachten om achter de kiezen te steken. Ook al was het allemaal superlekker, het was toch een beetje veel te veel voor 2 man en een kind. De ijsstronk is nooit uit de vriezer geweest.

Een paar koffies en een flesje Pinot Gris later -het was al goed middernacht gepasseerd- lieten we de avond voor wat hij was en namen we afscheid.

Zal ik nog efkes omschrijven hoe tof ik het allemaal vond? En hoe gezellig het was en al? Of is’t duidelijk?