Archief voor de ‘Familie’ Categorie

… zo zoon

Geplaatst op: 22 februari 2011 door margogogo in Beeldmateriaal, Familie, Smurf

Smurf zijn papa is kok van beroep en ik durf publiekelijk beamen dat hij heel erg lekker kokeneten klaar kan maken, zowel voor nen tijd-a-tijd als voor een ganse zaal vol hongerigen. Boerenkost of haute cuisine: jij vraagt, hij draait in elkaar.

Iets in mij vermoedt dat smurf ook graag van kokeneten prepareren en teljoren dresseren doet.

En nu mag je 6 keer raden welke smurf er morgen 12 wordt.

Ladies and gentlemen, may I present:

Geplaatst op: 12 mei 2010 door margogogo in Beeldmateriaal, Familie, Life, Music

The Greenstars!

Wie herinnert zich die band nog? Niemand? Een blogstuk blijft ook niet lang hangen, blijkbaar. Allez, vooruit, hier is nog eens de link ernaartoe. Herlees dat schrijfsel nog eens en kom dan terug. Ik wacht wel efkes.

Ready?

Dus kort samengevat: mijn ouders waren hun heelder leven muzikanten (mijne pa is dat nog steeds) met als evidente gevolg dat mijn broers en zus en ik de liefde voor muziek met de paplepel hebben meegekregen. Muziek is nog steeds heel belangrijk in mijn leven, dat zal wel nooit over gaan en dat moet ook niet, ik zou niet weten waar dat goed voor zou zijn. Maar daar gaat het nu niet om.

Waar ik eigenlijk naartoe wou naar terug wou keren zijn dus mijn ouders en hun in de jaren ‘60 en ‘70 redelijk hippe band, bestaande uit een paar broers van mijne pa, mijne pa zelve en een 17-jarige knappe griet, die later mijne pa zijn lief werd. Dat liefje werd zijn vrouw en die vrouw zette mij zo’n slordige 41 jaar geleden ter wereld, als vierde kleine op rij. Per maleur, maar da’s een ander verhaal.

Een Meet & Greet met The Greenstars zal niet meer gaan, maar het beeldekensmateriaal die mijne pa mij zonet bezorgde wil ik toch efkes met jullie delen, als ge’t nie erg vindt.

May I dus present nog een laatste keer: The Greenstars! (applaudiseren mag)

VK3400

Hier waren mijn ma en pa nog verliefde tortelduifjes (de twee rechts)

unics1 unics6

Do they rock or what!

DIA-52-22 

In kleur en al !

DIA-07-24 DIA-07-21

On drums: nonkel Paul, on guitar: mijne pa

DIA-07-23

Ze zeggen dat mijn ma hier erg op mij lijkt. Of ik op haar. Wie mij kent van ziens mag dat tegenspreken als ’t nie waar is

DIA-07-05

DIA-07-21

ma (zaliger) en pa

DIA-07-18

Sex & Drugs & Rock ‘n Roll, yeah!

Waardevol aandenken

Geplaatst op: 21 december 2009 door margogogo in Familie, Life

Van mijn broer en schoonzus kreeg ik voor mijn verjaardag een prachtig en ontroerend geschenk:

Snoowie Waait 001

een potloodtekening van mijn ma zaliger.

(getekend door schoonzus)

Old pictures

Geplaatst op: 26 juli 2009 door margogogo in Familie, Life

Broers en zus en ikke

Bij het terugvinden van dit kiekje tussen de oude foto’s van mijn ma zaliger schoot me zo ineens een idee te binnen. Ik dacht: wat zou het geven mocht ik van foto’s uit vervlogen tijden nu eens een thema maken en dat dan op mijn blog zwieren. Het idee stond mij aan. Mensen zien wel graag foto’s uit de oude doos, denk ik, vooral als er een verhaal achter zit.

Een verhaal zit in elk geval achter deze foto. Het is er eentje van mij en mijn broers en zus. Er zit tussen ons 4 telkens 1 jaartje verschil en werden dan ook al eens de familie Trap genoemd.

Ik ben de jongste. En de molligste, zoals je ziet. Het was van toen al duidelijk dat ik nooit een slanke ranke deerne zou worden. Heb lang complexen gehad over mijn nogal robuuste bouw en mijn aanleg om speklaagjes te kweken, maar daar heb ik me intussen bij neergelegd. Het is zo en niet anders, het heeft geen zin daar ongelukkig over te zijn. Doch dit alles geheel ter zijde, met een welgemikte knipoog.

Het echte verhaal dat hier achter zit is het feit dat 2 van hen er niet meer zijn. Mijn oudste broer Gino zou nu 43 zijn, maar hij is in 1986 verongelukt, op z’n 21ste. Mijn zus Lieve zou er nu 41 zijn, maar zij overleed in 1995, toen ze 26 was. Hoe raar het ook mag klinken, het doet echt goed om ons zo alle 4 samen nog eens op een rij te zien. Ik vind het prachtig. Wonden helen, zeggen ze, en dat is ook zo. De pijn en het verdriet van vroeger heeft plaats gemaakt voor goeie herinneringen aan allebei, welke ik voor altijd zal blijven bewaren.

Misschien lijkt dit een negatief stukje, doch dat mag je echt niet zo bekijken. Het is gewoon een foto die een stukje uit mijn leven weergeeft, een deel van mezelf, een magniefieke foto die ik mijn hele leven lang zal koesteren omdat hij zoveel meer inhoudt dan 4 kinderen op een rijtje.

 

Foto > vlnr: Patrick, ik, Lieve en Gino