18. Quotation mark

Geplaatst op: 11 oktober 2011 door margogogo in 30 dagen challenge

A quote I live by, vragen ze.

Mijn levensmotto is intussen al bekend: “intens leven en genieten, en meepakken wat je kan, want elke dag kan de laatste zijn”.

Er zijn verplichtingen die ik moet nakomen en er zijn regels die ik moet naleven, daar kom ik niet onderuit. De balans tussen wat moet en wat mag is niet evenredig, maar daar kan ik voorlopig niets aan doen. Dat kan pas als ik op pensioen ben en ik niet meer verplicht ben om elke dag op te trekken om mijn loon bijeen te werken op een ander.

Ok, ik ben niet verplicht om te gaan werken, ik kan ook onder een brug gaan leven of een pand gaan kraken, en elke dag gaan bedelen voor wat centen om iets te eten en te drinken te kopen. Maar ik heb een kind dat ik alle kansen wil geven in het leven, dat is mijn verantwoordelijkheid, een engagement dat ik ben aangegaan, en dat engagement wil ik tot een goed einde brengen. Dus ik kies ervoor om als een verantwoordelijke moeder te handelen en ervoor te zorgen dat mijn kind niets tekort komt.

Ook voor mezelf kies ik ervoor om te gaan werken. Het alternatief spreekt me niet meteen aan. Ik zie een leven in een kraakpand of onder een brug niet zo zitten. Dat opent een beetje weinig perspectieven voor de toekomst. Vrije tijd genoeg dan, maar je kan er niks mee, want je hebt geen middelen.

En laten we eerlijk zijn: ik héb de kans om te kunnen werken [er zijn er die door velerlei omstandigheden niet eens die keuze hebben] dus prijs ik me gelukkig met die mogelijkheid om te kunnen kiezen, en ik benut ze dan ook om mijn zoon en mezelf een comfortabel leven te bieden.

Tussen al dat gaan werken door is er nog plaats voor vrije tijd (zij het veel te weinig, in verhouding). Deze vrijheid vul ik in op mijn manier, waarin niets moet, maar alles mag. Op mijn eigen tempo en volgens een ritme dat veel lager ligt, niet volgens een opgelegd schema van uurroosters en beperkte middagpauzes.

Wanneer je, zoals ik, je broer en je zus en je ma op jonge leeftijd ten grave hebt moeten dragen, ga je het leven sowieso op een heel andere manier gaan zien. Ik besef dat de tijd die ik hier op deze aardkloot vertoef van de ene dag op de andere kan stoppen. Elke dag kan de laatste zijn, dus ik probeer van elk moment dat ik leef het beste te maken.

En ik hoop voor u hetzelfde.

Advertenties
reacties
  1. micheleeuw schreef:

    Dat doe ik ook : ik werk nooit meer dan 3,5 dagen en ben er minstens evenveel thuis. Ik kan meer werken, heb dan meer geld, maar dan heb ik minder tijd. Lang geleden geleerd : ofwel heb je tijd, ofwel geld (genoeg). Nu heb ik het perfecte evenwicht gevonden en wil zo verder gaan tot ik genoeg pensioen krijg om mijn levensstijl te kunnen verder zetten. Of ik moet de Lotto winnen, natuurlijk. ;-)

    • Margogogo schreef:

      Ik zou ook wel liever minder werken, maar minder dan 4/5 kan ik niet gaan in m’n eentje met een deeltijds-smurf, of toch niet als ik comfortabel wil leven (wat niet betekent dat ik een luxekieken ben)

      • micheleeuw schreef:

        Buiten die 4/5 verlies ik maar 12 dagen extra per jaar aan loon (verlof zonder wedde). De rest is inhaalverlof (recup) 18 dg/jaar, bloed/plasma geven 8 dg/jaar, en 27 dagen verlof, natuurlijk.

  2. ariadnesdraad schreef:

    Geen slechte insteek in het leven!

  3. zapnimf schreef:

    Ik ga zonder veel uitleg naast Micheleeuw staan.

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s