Eerlijk Vodje

Geplaatst op: 22 oktober 2009 door margogogo in Stokjes

 Honest Scrap

Juijj, ik kreeg een eervolle plaats in het award-winning lijstje van Ed Blogt. Dankuveel, Ed, u is trés sympa.

Honest Crap. Dat las ik eerst: eerlijke troep. Maar ‘t is Honest Scrap. Eerlijke vodjes. Huh?

Voor de fun ben ik retroactief gaan blogzappen om te weten te komen waar dit awardstokje zijn oorsprong vond. Mijn speurneus bracht mij all the way tot in Amerika, the United States of, en vond via Nederland zijn weg naar hier. Het oorspronkelijke ding vond ik in het wereldje der ‘scrappers’.  I scrap, you scrap, they all scrap. Scrappen is een werkwoord en voor velen blijbaar een hobby. ‘k Ben veel van die scrapblogs gepasseerd, het is werkelijk een wereldje op zich. Hier is een voorbeeld van zo’n blogje (pas op, er komt muziek uit dit voorbeeld)

Verder dan tot in Pennsylvania ben ik niet geraakt (het begon serieus te vervelen), maar dit is de originele opdracht die de ronde deed:

  1. Say thanks and give a link to presenter of the award
  2. Share 10 honest things about yourself
  3. Present the award to 9 other bloggers, who’s blogs you find brilliant in content/or design or to those who have encouraged you
  4. Be sure to tell the 9 bloggers you have chosen that you giving them the Honest Scrap Award and provide the guidelines for them

Via veel via’s en omwegen heeft de opdracht zich vertaald tot:

  1. Zeg dank je wel tegen de geefster
  2. Vertel 10 eerlijke dingen van jezelf
  3. Geef hem door aan 9 anderen

Onderweg werd er –wellicht per maleur- nog een must toegevoegd: zeg erbij waarom die 9 personen volgens jou deze award verdienen.

Nu, punt 1 is al gebeurd. Punt 2 is een ware verschrikking, maar helaas wel de essentie van het hele gebeuren, dus ja, daar kan ik niet onderuit. En toch…ik kan mij niet van het gevoel ontdoen dat ik dit allemaal al eens eerder heb neergepend, ook ergens bij 1 of ander estafettestokje die mij ooit toegeworpen is geweest. Anyway, ik ga daar niet naar liggen zoeken, daar heb ik nu eens totaal geen goesting voor se.

  1. In mijn pubertijd ben ik meermaals door het raam of langs de kelder naar buiten gekropen in het putje van de nacht om naar Aalst te gaan feesten (die ene keer had ik met een vriendin afgesproken, zij wachtte me op in de weide achter ons huis. We stapten 11 kilometer naar Aalst, amuseerden ons rot en keerden uren later in lichtjes straalbezopen toestand en met een gepikte fiets terug huiswaarts, alwaar mijn moeke mij stond op te wachten)
  2. Als ik thuiskom van het werk hul ik mij het liefst van al meteen in mijn nachtkledij. ‘s Avonds wil ik het mezelf zo comfortabel mogelijk maken. Het gebeurt dan ook wel eens dat iemand aanbelt om een uur of 7 en dat ik dan met een rode kop de deur openmaak.
  3. Tijdens mijn schooljaren in het klooster van Mere werd ik in een bepaalde periode vrijwel iedere ochtend naar ‘t secretariaat gestuurd om er -onder toezicht van de oppernon- mijn haar onder de kraan te steken. Dat was in zo’n periode dat ik een beetje averechts was en vooral de dingen graag deed die verboden waren. Steevast kwam ik op school aan met mijn haar knal omhoog gesuikerwaterd. Robert Smith-coupe in roste versie. Dat mocht niet van de nonnekes. “Margo! Voor de zoveelste keer: naar ‘t secretariaat, hoe is dat nu toch mogelijk?!”…het klinkt nog steeds als muziek in mijn oren.
  4. Nu het hier toch over haartooi gaat; ooit heb ik mijn haar eens blond willen verven, thuis, zelf, met zo’n kleurenshampoo van in den delijs. Wat ik juist had misdaan weet ik niet maar na het uitspoelen van het vettige goedje had ik groen haar. Groen. Ik ben zo naar school getrokken en werd redelijk raar bekeken. ‘s Anderendaags heb ik het dan herverfd met donkerbruin, en ook dat trok op niks. Ne mens steekt wat uit in zijn puberteit!
  5. Ik heb eigenlijk nooit een vast handschrift gehad. Dat kon en kan nog steeds van minuut tot minuut veranderen. Tegenwoordig houd ik me meestal wel aan 1 geschrift, hetgeen ik zelf het mooiste vind, omdat ik er genoeg voor onder mijn vijs gekregen heb vroeger. Mijn klastitularis maakte meermaals van haar klink omdat ze er vast van overtuigd was dat ik anderen mijn agenda liet invullen, terwijl ik dat echt wel altijd zelf deed.
  6. Ik hou van verhuizen. Niet van het ene huis naar het andere maar van verhuizen binnenshuis. Vroeger hebben mijn slaapkamermeubels elke hoek van mijn kamer gezien. Ook de hele living heeft er eens moeten aan geloven. Waar ik nu woon hebben alle meubels ook al op verschillende plaatsen gestaan maar uiteindelijk stel ik mij tevreden met hoe het nu staat. Ter compensatie heb ik vorige week nog smurf zijn kamer volledig omgekeerd. Hij was er gelukkig zeer tevreden mee.
  7. Ik zou doodgraag in alle huizen eens binnengaan om te kijken hoe de indeling is en hoe mensen hun stekje inrichten. Vroeger, toen ik nog heel klein was en we gingen op bezoek bij eender wie, moest ik zogezegd altijd dringend plassen zodat ik het hele huis van die mensen kon bekijken.
  8. Meneer Google is mijn beste vriend. Hij is de redder in nood die ik jarenlang ontzettend heb gemist. Stekezot werd ik ervan als ik ergens iets wist maar er niet kon opkomen.
  9. Ik heb een gruwelijke hekel aan blaffende honden.
  10. Nu heb ik grote honger en ga een flink bord preistoemp eten.

Mijn favoriete blogs ga ik hier nu niet opsommen, daar maak ik liever een apart blogstukje van. In tijden van inspiratieloosheid moet men zuinig zijn met schrijfels, lul ik er mezelf maar uit.

Advertenties
reacties
  1. watervrouwtje schreef:

    goeie avond,Margo, jij brengt mij altijd aan het lachen als ik je blogje lees vooral nu met je puberale perikelen.Toen ik (veel jonger was)verhuisde ik mijn meubelen zo’n twee maal per jaar,ik moet je niet vertellen wat de commentaar van manlief was toen hij thuiskwam en zijn geliefde zetel ergens anders stond,oei,oei dat was wat zunne

  2. L schreef:

    puntje 1 heb ik ook veel gedaan:)

  3. Estelle Folle schreef:

    Mijn ouders hadden een vast vliegenraam in mijn venster gestoken. En dat kapot knippen viel te fel op. Ofwel was ik gewoonweg doodbraaf. Toen toch ;-)

  4. annava schreef:

    haha, wat een echte puber:)
    En ja, meubels verhuizen is leutig he

  5. Menck schreef:

    Behalve wat puntjes 1, 2 en 4 betreft, herken ik me volledig in je relaas.

  6. […] en Margo, omdat ze het bloggen over de alledaagsheid der dingen naar een hoger niveau weten te […]

  7. Elke schreef:

    Geen vast handschrift?! Margo, je stelt met teleur. Hoe moet dat nu met mijn idee over handschriften? Je schrijft toch niet gelijk een puber, hé?

  8. Meneer schreef:

    Ben ik blij -alhoewel- ,dat jij hier normaal niet zal komen “aangewaaid”! Ons nachtgewaad is namelijk nogal “elimentair” (niks dus). Geen probleem hoor: kom gerust binnen en pas je aan.

  9. zeezicht schreef:

    Puntje twee… toen ik nog in het restaurant werkte nam ik onmiddellijk een douche wanneer ik thuiskwam. Het was dan rond zes uur en ik vond het niet meer de moeite om mij aan te kleden.
    Zo gebeurde het dat mijn ex-man nog langskwam, terwijl ik in mijn nachtgewaad zat. Toen kreeg ik een buurvrouw aan de deur die met een petitie rondging. Haar gezicht was geld waard, terwijl ik mij helemaal van geen kwaad bewust was.

  10. micheleeuw schreef:

    Zodra ik thuis kom doe ik ‘huiskleren’ aan want ik slaap niet in ‘nachtkleren’. Thuis moeten ze me nemen zoals ik ben. ;-)
    Je bent echt een stil waterke, hé. :-)

  11. Margo schreef:

    @ watervrouwtje
    niet iedere huisgenoot is ermee opgezet dat je het ganse decor herschikt, I know. Mijn ouders konder er gelukkig wel mee leven toen ik de hele living achterstevoren schoof, ze vonden het gelukkig zelf ook veel beter.

    @ L.
    Ooooh, dat had ik van jou niet verwacht. Echt niet.
    Weten je ouders dat? Weet Bart dat? (of ging die mee misschien?)

    @ Estelle Folle
    Euh…jij was definitely veel te braaf, schaapken :-)

    @ annava
    Ik was maar een doorsnee puber hoor, toen

    @ Menck
    Heeft jouw preistoemp je ook zo gesmaakt?

    @ Aïda
    Ik las je stukje en vind het schitterend geschreven

    @ Elke
    Als ik wil kan ik als een puber schrijven maar doorgaans ziet het er toch wel een beetje volwassener uit. Dicteer mij eens iets en ik zal het in al mijn versies schrijven. Je zal je theorie moeten herzien, peizek

    @ Meneer
    Oh maar ik loop hier ’s zomers ook wel dikwijls in mijne puren, hoor, meneer, want ik slaap doorgaans poedelnaakt. Zo, dat weet je dan ook alweer. Maar op uw voorstel om mij aan te passen als ik jullie eens naakt aantref ga ik toch afslaan, als je’t niet erg vindt

    @ zeezicht
    haha, ’t is duidelijk wat je buurvrouw op dat moment heeft gedacht. En jij deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was…schitterend!

    @ micheleeuw
    ze nemen je thuis zoals je bent hé, Mich, ze moeten wel of ze vliegen buiten :)
    Ik ben een brave, altijd geweest, echt wel. Gewoon wat averechts en altijd in voor wat onschuldig kattekwaad

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s