Back to the 80’s

Geplaatst op: 27 september 2009 door margogogo in Mijn muziek

Midden jaren ‘80 zat ik volop in mijn pubertijd. Alles draaide toen rond muziek, zoals je hier ook al kon lezen. Terwijl mijn ouders in hun repetietiekot de evergreens repeteerden voor hun optredens in de weekends, luisterde ik constant naar de radio, draaide ik mijn singles van Cindy Lauper, Nik Kershaw, Yazoo en Cock Robin en nog een stuk of wat, welke ik me had kunnen kopen door het weinige zakgeld dat ik kreeg te sparen. Ik was heelder dagen druk in de weer met mijn casetterecorder want in the eighties waren er enorm veel goeie songs. Zonder blozen geef ik heel graag toe dat ik de meeste nog steeds even goed vind als toen.

Howard JonesIdolatrie is mij altijd vreemd geweest, dacht ik. Maar dat moet ik bij nader inzien toch even rechtzetten. Er zijn jaren geweest waarin ik mezelf de allergrootste fan waande van de Britse singer-songwriter Howard Jones. Alles wat ik over hem kon vinden bewaarde ik. Ik had een paar mappen vol foto’s, interviews, artikels, songteksten en kleine gadgets. Alle liedjes van zijn LP Human’s Lib (de eerste longplayer die ik me ooit aanschafte) kende ik uit mijn hoofd. Yepz, mr. Jones was mijn idool. Alleen de mijne want mijn klasgenoten en vrienden kenden hem nauwelijks, laat staan dat het hun genre was.

Howard Jones was de eerste en tevens enige favoriet die ik ooit heb gehad. Ik herinner me niet dat ik later ooit nog zo zot ben geweest van een zanger. Ik was écht verliefd op hem, met hartkloppingen en koude rillingen en al, ik vond hem ontzettend knap en was gefascineerd door zijn omhooggesuikerwaterde haar, zijn tipschoenen en lange zwarte jas, wat de voorbode bleek voor wat zou volgen (later kwam Robert Smith van The Cure en Morrissey van The Smiths in mijn leven en ging mijn voorkeur meer de donkere zwarte kant uit, zo ook mijn garderobe)

Deze song zou iedereen moeten kennen, hiermee is alles begonnen.

Een ander nummer dat mij nog steeds kiekenvel bezorgt is “No one is to blame”.

Haal uw beste Engels boven en lees even waarover de song gaat:

The song is about unfulfilled mutual attractions, saying that these are normal and commonplace ("We want everyone – no one is to blame"). It uses a number of metaphors, such as "You can look at the menu, but you just can’t eat" and "It’s the last piece of the puzzle, but you just can’t make it fit", to describe the frustration of experiencing intense attraction but being unable to act on it, for whatever reason.

Alweer voor uw gemak, heb ik er de songtekst bijgezet.

Enjoy the song, I will get the goosebumps.

De video trekt op niks, ik dwing u dan ook niet om ernaar te kijken

You can look at the menu but you just cant eat
You can feel the cushions but you cant have a seat
You can dip your foot in the pool but you cant have a swim
You can feel the punishment but you cant commit the sin

And you want her and she wants you
We want everyone
And you want her and she wants you
No one, no one, no one ever is to blame

You can build a mansion but you just cant live in it
Youre the fastest runner but youre not allowed to win
Some break the rules
And live to count the cost
The insecurity is the thing that wont get lost

And you want her and she wants you
We want everyone
And you want her and she wants you
No one, no one, no one ever is to blame

You can see the summit but you cant reach it
Its the last piece of the puzzle but you just cant make it fit
Doctor says youre cured but you still feel the pain
Aspirations in the clouds but your hopes go down the drain

And you want her and she wants you
We want everyone
And you want her and she wants you
No one, no one, no one ever is to blame
No one ever is to blame
No one ever is to blame

Advertenties
reacties
  1. Veerle schreef:

    Eerste nummer ken ik! De naam zegt me echter niets. ‘k Vraag me af… als je niet was afgebogen naar The Cure enzo… of je uiteindelijk bij Take That zou terechtgekomen zijn?

  2. Stef Flater schreef:

    En of ik Howard Jones ken – daarom alleen ben ik ooit naar The Night of the Proms geweest want hij was een keer de vervanger van John Miles. Mijn pa had ‘Human’s Lib’ op lp en ik had die op cassette en heb ik letterlijk versleten. Ik had wel meerdere favoreiten en was wel nog meer ‘fan’ van The Police. Nick Kershaw was ook één van mijn favorieten net als The Smiths en The Cure. Echt idolen waren het niet – mijn enige idool is ene Lene Marlin. ;-)

  3. Tom schreef:

    hoewel ik toen nog volop in mijn pampers aan het kakken was, ken ik natuurlijk die eerste song. En de naam van de zanger ;) Eighties zijn wel aan mij besteed (niet alleen eighties uiteraard!)

    Onlangs heb ik me nog eens halfkwaad gemaakt op een quiz, omdat ze een liedje van Nik Kershaw speelden tijdens de ‘one hit-wonders’ ronde… Ik kon meteen nog een titel of 4-5 uit mijn mouw schudden. Achja ;)

    groet,
    Tom

  4. elke schreef:

    Ik kende het tweede nummer niet echt, het eerste natuurlijk wel.
    En zijn de meeste video’s uit de jaren ’80 eigenlijk niet gewoon slecht? Enfin, niet dat deze van nu beter zijn eigenlijk… ;-)

  5. Margo schreef:

    @ Veerle
    Hm, Take That was buiten mijn league, maar Robbie Williams, tot 1995 lid van die band, kan ik solo heel goed smaken. Ik krijg steeds kippenvel als ik de DVD “What we did last summer/RW Live at Knebworth” bekijk en beluister, en dat kan ik van geen enkele andere muziekDVD zeggen. En nu gij :-)

    @ Stef Flater
    Lene Marlin vind ik wat soft, maar ’t is een schoon meisken, dat zal voor jou ook wel deel uitmaken van je voorkeur voor haar zekerst?
    Soit
    Dus ben ik dan toch niet de enige fan van Howard blijkbaar. Dju, heel mijn illusie kapot :-)

    @ Tom
    Zolang je de juiste uit de eighties goed vindt is ’t goed, hoor.
    Nik Kershaw was heel goed, vond ik. Diene had zo echt speelse nummers waar ik altijd vrolijk van werd (en nog word). Hij verdiende van mij wel meer succes maar ja, ik heb daarover niks in de pap te brokken, hé
    One hitwonder, tsss, schaam op hen.

    @ Elke
    Er zit geweldig veel rommel tussen de clips tegenwoordig, in de 80’s was dat niet anders.
    Allez, dat gij Howard Jones nie beter kent, seg!

  6. […] was van Howard Jones. Als kind was ik tot over mijn oren verliefd op die gast… (ga dat verhaal hier maar eens lezen als het je interesseert, ik heb geen goesting om dat allemaal te […]

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s