Redheads, een bijzonder ras

Geplaatst op: 29 mei 2009 door margogogo in Actueel, Life

redhead Volgens schattingen zijn er slechts ongeveer 140.000 roodharigen in België. Echte redheads, welteverstaan.

Ik hoor daar bij. Juijjj!

Volgens weetikveelwatvoorpipozichdaarooitmeebezighield vindt men de meeste roodharigen in Engeland (13% in Schotland), in Ierland (11%) en in de Verenigde Staten (tussen 2 à 5%). Wereldwijd zou maar 1% van de bevolking roodharig zijn.

Ik las ook dat mannen en vrouwen, door de jaren heen, altijd gefascineerd zijn geweest door roodharige mensen. Wadde? Dat geloof je zelf toch niet?  Ik kan u anders wel vertellen dat ik, door mijn jeugdjaren heen, nooit geweten heb dat ook maar iémand gefascineerd was door mijn haarkleur. Mensen (vooral kinderen) waren in mijne jongen tijd nog cru en hard tegenover rostekoppen, ik kan het je verzekeren.  Jarenlang, vrijwel elke dag, mocht ik horen hoe abnormaal ik was. Stond er een idioot mij uit te schelden van “ijj, lelijke vosse!”, draaide ik mij om en deed alsof ik het niet hoorde, stond dáár dan weer andere windbuil te gieren “de vos scheet in den bos al de bomen stonden los!”.  En lachen, en plezier. Hilarisch was het.  En dan kwam ik al bleiten thuis en deed ik mijn verhaal, dat ze -snik- me weer –snik- heel hard –snotter- verweten hadden… kreeg ik van mijn ouders te horen: “maar trezeken toch, trekt u dat niet aan, ze zijn állemaal jaloers”.  Que? Probeer als kind/tiener maar eens de link te leggen. Ik verstond daar dus echt niks van, hé, van dienen uitleg.

Intussen constateer ik al jaren dat die pesterijen tegenover roodharigen niet meer zo speelt als vroeger (je hebt er geen idee van hoe vreselijk bang ik was dat smurf ook een rostekopje zou zijn, ik werd duizelig van de gedachte dat mijn kind ook die lijdensweg zou moeten meemaken. Gelukkig heeft hij enkel een lichte schijn op zijn lokken, met dank aan de genen van zijne papa)

Wat ik ook al jaren ondervind is, dat heel wat jongens/mannen nu wel vallen op rosse grieten. Nu vinden ze rood haar speciaal, en sexy, en knap, en iets hebben zo, met die sproetjes en al. Dat vind ik dan weer hilarisch.

Soit, na enorm veel jaren met een knoert van een minderwaardigheidscomplex geworsteld te hebben kan ik nu met enige fierheid zeggen dat ik blij ben dat ik roodharig ben. Ik vind het mooi, en speciaal, unieker dan die miljoenen blondines en brunettes.  Ik ben oprecht content met mijn rode lokken.

En toch blijft het ergens diep vanbinnen hangen, zo’n jarenlange “verdrukking” vergeet je nooit. De vader van een vriend van me is 65 en werd ook heel zijn jonge tijd verweten en gepest om zijn rood haar. Wie hem nu lachend een roste of vos noemt kan zich aan een flinke muilpeer verwachten, hij zal niet eerst verwittigen. Wil ik maar zeggen…

En morgen mag ik gratis binnen in Walibi, omdat ik een rosse ben. Hilarisch!

Advertenties
reacties
  1. Stef Flater schreef:

    Ik heb nooit met roodharigen gelachen. Ik vind dat soort gepest onbegrijpelijk en laf. Ik heb het eigenlijk ook nooit gemerkt dat er veel mee gelachen werd. Zelfs niet als kind: het werd in mijn beurt niet echt gedaan. Ik heb eigenlijk altijd een zwak gehad voor roodharigen.

  2. blanche schreef:

    Ik kan er meteen 5 leveren uit mijn naaste familie. Allemaal naturel. Allemaal prachtige roodkopjes.
    Niemand van hen heeft ooit last gehad van gepest, integendeel, ze kregen altijd complementjes over hun mooie haren.”Mooi Vikingmeisje” zei ooit een lerares tegen mijn dochter.
    Die gratis toegang is een terechte tegemoetkoming voor de roodkopjes want naar verluidt zien ze veel meer af dan andere mensen. Hun pijndrempel zou 20 pct lager liggen, de skopkes.

  3. Bloem schreef:

    Mijn moeder heeft (vlak voor mijn geboorte) in de winkel gevraagd of ze de wandelwagen mocht teruggeven indien ik ros zou zijn(Zoals mijn vader). Ze had er namelijk eentje besteld met rode binnenbekleding en dat zou nogal ‘vloeken’ indien er een ros kind in lag. Ik plaag mijn moeder nog altijd met die uitspraak (waar ze zich ook nog altijd wat voor schaamt).
    Ik ben nogal bruin uitgevallen dus dat viel mee. Maar mijn lief en mijn zoon zijn ook twee rossekoppen. Ik heb daar dus ook wel iets mee. Iets fijns. ;)

  4. Menck schreef:

    In onze contreien laat een veelzeggend gewag niets aan de verbeelding over: “Rost bloed poept goed.” :D

  5. zeezicht schreef:

    Zie je wel: je moeder had gelijk, ze waren jaloers. Al heeft dat lang geduurd eer je het begreep. ;-)

  6. elke schreef:

    Ik was in mijn middelbare schooljaren smoorverliefd op een rosse. Wel niet op die uit mijn klas want dat was nogal een colèrig manneke…

    Ik had trouwens hetzelfde probleem met rood worden. Ik hoopte ook dat mijn dochters het niet zouden hebben. Pech, ze hebben het wel (maar niet zo erg als ik). Maar ik hoor hen niet klagen, niemand die hen tomaat noemt. Oef…

  7. Deftige Dame Nel schreef:

    En binnenkort worden we gegarandeerd een beschermde soort, want we zijn met uitsterven bedreigd.

  8. Ik zou toch maar uitkijken met die beschermde soorten want die stoppen ze in een reservaat en voor je het weet zit je in een kweekprogramma.

  9. Margo schreef:

    @ Stef Flater
    Pesten is vreselijk, vooral voor wie het ondergaat. Hier bij ons was pesten in mijn kinder- en jeugdjaren een nationale sport voor jongeren, denk ik. Ook brildragende kinderen en dikkerdjes werden enorm gepest. Zou dat an typisch Oost-Vlaams zijn?

    @ blanche
    Ik ben de enige met rood haar in de ganse familie. Dan sta je redelijk alleen. Mijne pa had wel een rosse snor, dus ‘k heb het van hem. Heel vreemd dat niemand van de rostekopjes die jij kent verweten is geweest, bij mij was dat schering en inslag. Mooi vikingmeisje…dat had ik ook wel willen horen toen. Als ik er nu complimentjes over krijg verschiet ik mij nog steeds een halve bult.

    @ Bloem
    Grappige anekdote van die rode bekleding van de wandelwagen. Nochtans blijken roodharigen goed te staan met rood(doch, mij zal je er niet op betrappen)

    @ Menck
    Och ja, hoe dikwijls ik dat heb moeten horen! ‘k Moet nu wel eerlijk toegeven dat dat helemaal klopt :-) Woehaha!

    @ zeezicht
    Dat had toen niks met jaloezie te maken, hoor, echt niet. Pesten was in, (voornamelijk bij de jongens), dat was stoer voor hen…en een rostekop was een ideaal slachtoffer.

    @ elke
    Mijn beste schoolvriendin werd ook constant rood maar ik herinner me niet dat ze daar ooit om gepest werd, ze had er alleen zelf wreed last van.

    @ Deftige Dame Nel
    Zouden we ons eigen niet beginnen klonen, stillekesaan?

  10. micheleeuw schreef:

    Ik heb er menig op hun smoel geslagen omdat ze iemand aan het pesten waren. Kon/kan ik niet tegen !
    Zelf ben ik er na vele jaren in geslaagd om mijn haren rood te krijgen en vond het schitterend. Niemand durfde iets anders te zeggen. ;-)
    Een collega is ook roodharig en bij het woord ‘rost’ kijkt ze al boos, in gelijk welke context. Daar trek ik me niets van aan want ik verwijt niet. Nooit.

  11. Margo schreef:

    @ micheleeuw
    Verdekke, waarom zat jij niet op mijn school om op die idioten hun smoel te kloppen!

  12. annava schreef:

    Ik hoor ook bij die één procent.
    Mochten we gratis binnen in walibi. Zalige actie :)

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s