Simple life

Geplaatst op: 15 november 2008 door margogogo in Uncategorized

unoEen familie heeft zo al eens een traditie waaraan het vasthoudt.

Wij hebben dat niet meer, de tijd van oude gewoontes zijn allang gepasseerd.
Maar we zijn wel goed op weg om een nieuwe traditie in gang te zetten en daar kan ik alleen maar blij om zijn.

Straks gaan we weer een partijtje UNO spelen: mijne pa, zijn vriendin, mijn broer, mijn schoonzus en smurf en ik.
Met ons zestallig kliekje spelen we dat spelletje al jaren, gewoon omdat het zo plezant is in al zijn onnozelheid.
Je moet weten, Uno is een doodeenvoudig kaartspelletje dat rap vooruit gaat. Je hoeft er niet bij na te denken en je moet ook niks onthouden. Ideaal voor mij dus, want zoals u weet denk ik niet graag na en heb ik een geheugen als een zeef-met-extra-grote-gaten.

“Uno spelen” brengt (wat overblijft van) ons gezin samen en ik geniet elke keer weer van dat familiegevoel dat het mij bezorgt.
De gezelligheid, de sfeer, de koeken op tafel en de geur van verse koffie…van zoiets simpel krijg ik het warm vanbinnen, echt.
Er wordt ervoor of erna of ertussen ook altijd een hapje gegeten, ook dat hoort erbij. Benieuwd wat voor lekkers mijne pa zijn lief nu weer op tafel zal toveren.

We lachen ook heel wat af in die uren dat we ondraaglijk geconcentreerd aan ’t spelen zijn. Het is zo’n kinderachtig spelletje en toch gaan we er allemaal in op. Er heeft in al die jaren nog nooit iemand voorgesteld om eens iets anders te spelen. Zelfs smurf niet.

Dus straks zijn we weg. Nee, nu zijn we weg, richting Appelterre-Eichem, alwaar mijne pa en zijn fiolet en broer en schoonzus ongeduldig zullen zitten wachten omdat ik zoals gewoonlijk weer te laat de laatste zal zijn.

reacties
  1. zeezicht schreef:

    Mooi! De warmte straalt uit je verhaal.

  2. tijdtussendoor schreef:

    Ik ben niet zo een spelletjesmens, maar dit klinkt wel erg gezellig!

  3. sneeuwkoningin schreef:

    zoals je zegt,het gaat niet zozeer om het spel maar om de sfeer die er rond hangt en dat leest inderdaad wel vrij gezellig…
    hmm ’t is winter…
    de gezelligheid komt terug ;)

  4. elke schreef:

    Dit brengt mij zo terug bij mijn kinderjaren en het kaarten bij mijn grootouders. Stekken, heette het. Ik heb geen flauw idee meer hoe het ging maar je moest franken inzetten.
    Ik ben zeker dat jouw smurf hier later met plezier aan terug zal denken.

  5. annava schreef:

    Fijn fijn, gezellig. Dat past zo goed bij de winter en gewoon ook bij familie.
    Zalig.

  6. Tamara schreef:

    Appelterre-Eichem, dat is hier redelijk erg vlakbij! ;)

    Inderdaad een gewoonte om te koesteren en te behouden.

  7. micheleeuw schreef:

    Als kind speelden wij ‘manillen’ in de keuken terwijl onze ouders zaten te praten in de living. Ik heb nog uren-aan-een-stuk Yatzee’ gespeeld met de dochter van mijn toemalige man.
    Leuke herinneringen !

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s