Sjintjemèttn

Geplaatst op: 11 november 2008 door margogogo in Uncategorized

sintemaartenToen ik goed en wel gescheiden was woonden smurf en ik in een gezellig en praktisch appartement, een omgebouwd deel van een groot huis eigenlijk.
Onze woonst lag op de verdieping boven de showroom van wat ooit de huisbaas zijn winkel was.
Om ons stulpje te kunnen betreden moest je eerst een krakende houten wenteltrap beklimmen, wat al eens meer voorvalt als je ergens boven woont. Alhoewel, waar we nu wonen is een lift… en wonen we op het gelijkvloers.
Enfin.

Het was toen zo ongeveer exact dezelfde datum als vandaag, zij het 4 jaar geleden.
In onze contreien was het toen, net als vandaag, Sint-Maarten. Fijn voor de kinderen, vooral voor kindjes die zich geen vragen stellen.

De dag ervoor, tegen de avond, informeerde ik waar smurf zijn schoen met een wortel en klontjes suiker zou willen klaarzetten, waarop hij mij heel vreemd aankeek en zei: “Ik zet geen schoen, de sint kan hier toch niet binnen”.

“?”

“Wij hebben hier geen schouw en zo’n dikke meneer kan niet door de chauffage en hij heeft geen sleutel dus kan hij ook niet langs de deur binnen en het gekraak van de trap zou mij wakker maken en dan zal hij niet boven komen want hij komt alleen als alle kinderen slapen…”

“Euhm…”

Wat daarop volgde was een korte maar duidelijke, en vooral eerlijke conversatie over het hoe en waarom van dat verhaal, ik kon hem niks wijsmaken en probeerde dat ook niet.
Ik vond het eigenlijk wel best OK dat hij op die jonge leeftijd al zo snugger was om dat fake gedoe op zijn eigen logische maniertje zelf te ontdekken.

Eerlijk gezegd, persoonlijk vind ik die speciale kindergedoedagen maar niks. 
De paasklokken, die chocoladen tikkeneikes uit de lucht naar de aarde droppen, recht in de rieten mandjes die kindjelief strategisch in de tuin heeft gezet.
Sintemaarten, die op 11 november op 13 plaatsen tegelijk kan zijn.
Kort daarna zijn broer (or whatever); Sinterklaas, die op 6 december zijn grote boek bovenhaalt en alle brave kindertjes beloont met cadeautjes (behalve al de kindertjes die een maand eerder al door Sint-Maarten op een bezoekje werden getrakteerd).
Tussendoor hebben we nog de tandenfee die, in ruil voor een kinderbijtertje, een centje onder het kinderkussentje schuift.
En om het jaar deftig af te ronden is er nog de kerstman die met zijn arreslee, “voortgetrokken” door een stuk of wat rendieren, door de lucht klieft om alweer cadeautjes bij de kindertjes te brengen.

Nee, ik vind dat gedoe vreselijk dubbel.  Enerzijds is het vertederend om te zien hoe de kleintjes daar allemaal in opgaan, hoe ze dat ieder jaar weer een ongelooflijk spannende beleving vinden. Anderzijds vind ik dat wij, ouders, geen al te goed voorbeeld geven aan onze kinderen. Wij leren hen met man en macht dat liegen heel erg stout is en absoluut niet mag, terwijl wij hen in hun kinderlijke naïviteit vanalles wijsmaken en hen een heel jaar door leugens vertellen.

Hopelijk krijgt geen enkele ouder later het verwijt: “je hebt me duizend maal belogen!”

Advertenties
reacties
  1. fotomart schreef:

    Vandaag is’t mijn patroonheilige, maar niks gekregen! ‘k Ben heel ’t jaar door braaf geweest en voila, dat is ’t resultaat: 0 !
    :-((

  2. breeg schreef:

    Maar allé Margo, dat is toch niet liegen. Dat is net als al die sprookjes die je kinderen verteld. Het was nog zo leuk om lange verhalen te vertellen tegen mijn ex-stiefdochter rond de Sint en zijn hulp-sinten (want hoe kan hij anders overal tegelijk zijn… die heeft helpers hé ;-) ). Of verhalen rond de Kerstman te maken…
    Ze heeft het me nooit kwalijk genomen hoor, integendeel…

  3. micheleeuw schreef:

    Het gaat meer over de onschuld van het kind en het zo lang mogelijk bewaren, denk ik. Maar als ouder kan jij zelf beslissen wanneer het genoeg is geweest. Pientere knaap heb jij daar.

  4. elke schreef:

    Mijn junior gelooft het nog en ik vind dat persoonlijk het leukste moment van het jaar. De spanning en die ongelofelijk vreugde als ze haar pakje vindt.
    De oudste heeft mij niks verweten. Maar ’t is dan ook nogal een nuchter kind. Naïef maar nuchter. Kan dat met elkaar overeen komen?

  5. zeezicht schreef:

    Ik vind het ook nog steeds mooi wanneer de kinderen in de sint geloven.
    Maar misschien was het net het goede moment om die uitleg te geven aan je smurf.

Wat denk jij hierover?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s