Aanhangseltje

Dit is een aanhangseltje met betrekking op mijn vorige post ”Het loopt allemaal op wieltjes”. 

Als ik sommige reacties lees heb ik de indruk dat er een algemene veronderstelling heerst dat ik dit stukje heb geschreven in een voze opwelling, in een vlaag van somberheid.

Sta me toe dit even recht te zetten, gewoon, ter verduidelijking, om misverstanden te voorkomen.

Dat postje is niet iets wat ik gisteren rap-rap heb neergepoot. Het is maar een deeltje, een algemene samenvatting van een groot geheel. Het is een werkstukje over míjn visie, gebaseerd op eigen ervaringen en wat ik rondom mij zie en hoor. Zo nu en dan schrijf ik er stukjes bij: dingen die me opgevallen zijn of die me ineens te binnen schieten. De volledige beschouwing tot nu toe telt reeds vele bladzijden, met heel wat details en concrete ui-het-leven-gegrepen-voorbeelden.

Tja, ik ben nu eenmaal een denker en een observator, en ook een beetje een schrijver schrijfster. Al wat in mijn hoofd kruipt schrijf ik eruit.

Ook al klinkt het allemaal misschien zwaarmoedig, het is geenszins een reflectie van mijn algemene gemoedstoestand. Ik ben verre van een verbitterde of getormenteerde vrouw. Ik leef niet in vrees voor de toekomst en ik ben niet kwaad op de maatschappij.

Wat ik eigenlijk wou zeggen: ik had er gisteren gewoon zin in om het er eens over te hebben, omdat het ieder van ons aanbelangt (en bezighoudt). 

Is het geen uiterst interessant gegeven en heerlijk levend onderwerp? Ik ben razend benieuwd naar andermans mening en ervaring.

Blogthings

Via deze blog kwam ik op een gezellige site terecht waar je onnozele en minder onnozele testjes kan doen.

Wie zichzelf graag op een speelse wijze binnenstebuiten keert moet zeker eens zappen naar deze site.

Ik deed de persoonlijkheidstest en dit is het resultaat:

 

You Are An INFJ

The Protector You live your life with integrity, originality, vision, and creativity. Independent and stubborn, you rarely stray from your vision - no matter what it is. You are an excellent listener, with almost infinite patience. You have complex, deep feelings, and you take great care to express them. In love, you truly see relationships as an opportunity to connect and grow. You enjoy relationships as long as they are improving and changing. You can’t stand stagnation. At work, you stay motivated and happy… as long as you are working toward a dream you support. You would make a great photographer, alternative medicine guru, or teacher. How you see yourself: Hardworking, ethical, and helpful When other people don’t get you, they see you as: Manipulative, weak, and unstable

Grmbl

Here we go again! Verdekke toch, sommige posts verdwijnen weer…
Voor hen die al een reactie plaatsten op mijn vorige post (goeie daad kameraad): mijn excuses.
Ik zet er de post nog eens op vanavond want ik heb intussen geleerd alles op te slaan zodat ik het terug kan plaatsen in geval van geniepige verdwijning.

We doen gewoon voort

Ik laat deze blog voor wat hij is en doe gewoon voort op een ander blogplatform.

 

Opgemerkt!

Wat ik nu ook zie is dat er in de zijbalk rechts bij Categorieen geen aantallen meer staan.

Ook iets vreemds want normaal gezien staat naast elke categorie het aantal berichten dat erin gepost werd.

Jongens toch, wat the f*ck is er hier loos!?

Testing BlogJet

I have installed an interesting application - BlogJet. It’s a cool Windows client for my blog tool (as well as for other tools). Get your copy here: http://blogjet.com

“Computers are incredibly fast, accurate and stupid; humans are incredibly slow, inaccurate and brilliant; together they are powerful beyond imagination.” — Albert Einstein

Troubles

Het blijft aanmodderen.

 

Bloggen op verplaatsing

Nope, het probleem met mijn PC is nog steeds niet opgelost.

Ik zit hier bij mijn broer en schoonzus en heb mijn nichteken van achter haar PC gegooid.
Nu ik de kans heb zil ik hier wel efkes een beetjeactie in mijn blog forceren.

Ja jongens, ik heb er nu toch serieus de webben heb van gekregen, na een week vanalles te hebben geprobeerd om de zaak weer up and running te krijgen.

Bloggen is fun,als alles functioneert.
Thuis doet het dat niet dus doe ik het maar op verplaatsing.

En ‘k heb nog zoveel nieuwe schrijfsels klaar, is da nu nie erg?

Grmbl!
Aaaaaaaaaaaaaaaaarrgggghhh!

Een boekenstok

Nee, ik kreeg dit stokje niet persoonlijk toegeworpen, alweer lag het hier voor het grijpen.

Ik ben geen boekenwurm, totaal niet, alhoewel ik toch graag lees.
Er ligt altijd een Humo op de salontafel en er staan welgeteld 16 boeken op de kast.

Het ontbreekt mij aan het vermogen om dikke literaire brokken te verorberen omdat het me doorgaans een hoop pagina’s te lang duurt vooraleer het verhaal eindelijk grip op me krijgt.
Als ik niet na de eerste paar gelezen bladzijden opga in het verhaal, dan lukt het me uiterst zelden om verder te lezen.
Het ligt niet aan de boeken, het ligt aan mij.

Ik houd het dus best bij kleine boekjes, zoals bijvoorbeeld “De helaasheid der dingen” van Dimitri Verhulst. Dat las ik in 1 ruk uit.
Wat ik ook helemaal doorneem, in stukken en brokken dan wel, zijn boeken die voor mij educatieve waarde hebben.

1. Neem tot u het dichtstbijzijnde boek van 123 (of meer) pagina’s.

Titel: Hoog Sensitieve Personen (in de liefde)
Auteur: Elaine N. Aron
Aantal pagina’s: 333

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de vijfde zin.

“Toen ze nadacht over wat een HSP fijn kon vinden aan seks en wat niet, begon ze in ieder geval gerichter te bespreken wat ze niet fijn vond, eerst met mij en dan met hem.”

3. Noteer de volgende drie zinnen.

“De andere kant van wat je niet fijn vindt is wat je wel fijn vindt, en aldus ontdekte ze haar authentieke seksuele zelf door middel van haar sensitieve zelf.
Op een dag vertelde ze me dat ze het liefst wilde sterven en zelfmoord zou hebben gepleegd als Chet en de kinderen er niet waren geweest.
Ik antwoordde dat ik veronderstelde dat ze zich had voorgesteld hoe afschuwelijk zij zich zouden voelen als ze dood was. Ze keek me uitdrukkingloos aan.”

Ik geef dit 3-vragenstokje niet door, je mag het oprapen, meenemen naar je eigen stek en er je ding mee doen.

Flaterwater

Veel water drinken is goed voor de algemene gezondheid.
Hoe meer water je drinkt hoe zuiverder uw lichaam en hoe stralender je huid.
Drink minstens anderhalve liter per dag.
Mag het iets meer zijn? Mabaja, da’s zeker da, en vooral wie wil afvallen mag er nog een paar glazen bovenop doen.

Akkoord?

Nope, ik niet.
Ik ben een averechte treze die er al jaren van overtuigd is dat je best gewoon kan doen en laten wat je lijf je ingeeft, en niet meer dan dat.
Laat me er entre grote parenthèses wel meteen bijzeggen dat ik die theorie beter kan uitleggen dan ze zelf toe te passen, zij het dan wel op gebied van eten. Mijn smaakpapillen draaien soms nogal wat overuren.

Maar het ging over water.
Ik drink dus weinig water.
Zo nu en dan durf ik wel eens een glaasje spa-met-pjjsssst te drinken, en ik neem al eens een nipje dood kraantjeswater om een pilletje door te zwelgen maar verder kom ik niet wat dat betreft.

In mijn omgeving zie ik velen, vooral vrouwen, water zuipen als koeien.
En maar zagen dat dat toch wel een hele opgave is om aan de norm van anderhalve tot 2 liter per dag te komen, en dat ne mens toch moet afzien om schoon en gezond te zijn, en dat dat goedje toch écht geen smaak heeft, en nog veel vijven en zessen.

Dan zeg ik: “maar stop dan met uw eigen zo vol te gieten, tegen uw goesting al dat water hangen zuipen is toch al te belachelijk!”
En dan probeer ik eraan toe te voegen waaróm ik dat zeg maar doorgaans heeft dat allang geen effect meer want wie ben ik om de boekskes tegen te spreken.

En nu ben ik gekomen waar ik eigenlijk naartoe wou.
Wat ik al jaren doe, weinig of geen extra water drinken, wordt eindelijk bevestigd door professoren die daar onderzoek naar hebben gedaan. As if that was necessary.
Eindelijk wordt er nu zwart op wit geschreven: “hold it people, zijt een beetje voorzichtig met water binnenkappen aan de lopende liter, dat is niet zo goed als men altijd heeft beweerd”.

“A nè godomme, ken wistekik da nie”, zeggen ze nu, de dop op de waterfles draaiend.
Tuurlijk niet, hoe kan het ook, als men al jaren het tegendeel loopt te verkondigen.

Snor maar eens de artikels op die nu geschreven worden naar aanleiding van die onderzoeken.
Lees eens goed wat dat met je nieren doet.
Die kunnen al dat vocht niet deftig verwerken en als je doorgaat met overdrijven zal zich dat tegen je keren, op je mooie ouwe dag.

Wat ik dus allang weet en nu bevestigd zie is: alles wat je eet en drinkt bevat vocht en dat volstaat, je hoeft er echt geen extra liters water achteraan te gieten.
Je lichaam geeft zelf wel aan wanneer er bijgetankt moet worden.
Dat heet dorst.

Kutwijverie

 

De wijvenweek is niet meer.
Menig wijf kon zich een hele week lang uitleven over opgelegde teefjesthema’s, en dat hebben we met veel plezier gedaan, dat blijkt uit de overvolle wijvenblog.

‘t Is ermee gedaan en dat is helemaal niet erg, het is nu wel genoeg geweest.
Ik geloof dat iedereen die eraan meedeed het wel weer eens over iets anders zou willen hebben, zo stilletjesaan.

Dat logo heeft trouwens lang genoeg mijn blog ontsierd.
Wist je dat ik een hekel heb aan de kleur roze?

Wat me niet ontgaan is is de commotie errond.
Ik had niets anders verwacht dan dat er wel wat wrevel en opstandigheid zou op volgen, en niet alleen van de mannelijke bloggers.
Ook enkele anti-wijfwijven uitten hun misnoegdheid.
Ze vertikten het om eraan mee te doen ‘want de vrouwen hebben verdomme op barricades gestaan en hun BH’s verbrand om een beetje (gelijk)waardigheid te bekomen’ en pattati en pattata.

Allemaal juist, en goed dat er zo’n strijd is geleverd, helemaal mee eens, niks tegenin te brengen.

Maar what the fuck heeft dat te maken met deze wijvenweek?
Alsof dit weekje wijvenschrijven het feminisme en de verworven emancipatie (moet dat niet evrouwcipatie zijn eigenlijk?) zou ondermijnen.

Enkele zweefteven namen aanstoot aan het woordje “wijf”.
“Dat woord is zó denigrerend voor vrouwen, ongehoord!”
Spreek voor uzelf, we have an opinion of our own, thankyouverymuch.

Zal ik jullie voor een laatste keer in de strot rammen waar dit ludieke initiatief is op gebaseerd, beste kutwijfjes?
De aanleiding was dat bij de uitreiking van de Bwards geroepen werd ‘dat het weer allemaal wijvenblogs waren die de plak zwaaiden’.
Het ging de initiatiefnemers van de themaweek niet om de naam wijvenblog maar om de onderliggende lullige veronderstelling dat vrouwen die bloggen over niks anders zouden schrijven dan over hun kroost-, huis-, tuin- en keukengerief.

Lillith en Ilse namen het op voor alle bloggende vrouwen met een eigen mening.
“als je een echte wijvenblog wíl dan kan je een echte wijvenblog krijgen”.
Dát was het opzet en niet meer dan dat.
Got it?

Dagje Aalst

 

Gisteren heb ik smurf getrakteerd op een filmpje in de cinema.
Hij wou al langer “Alvin en de Chipmunks” zien dus de keuze was rap gemaakt.
Gelukkig speelden ze hem in de Palace in Aalst.
We hadden ook naar Kineoplis in Gent kunnen gaan maar ik heb het niet zo voor grote zalencomplexen, ik hou van de gezelligheid van kleine zaaltjes.
Geen massa volk, geen gedrum, geen gezoek naar een goede plaats, niks toestanden.
Gewoon rechtover de cinema de auto parkeren, ticketjes kopen aan het loket, popcorn, ijspralines en Fanta meegrissen, zaaltje 2 binnenstappen en helemaal in ‘t midden wegzakken in een comfortabele roden fluwelen zetel.
Lichten uit en filmpje kijken.
Lekker rustig genieten.

Na de film terug de auto in en op naar het centrum een plaatsje zoeken om te parkeren.
Lucky me, rijdt daar aan De Post op de Hopmarkt toch wel net een auto weg zeker.
Ideale plaats én reglementair.
Eerst wat gezellig kuieren door de Zoutstraten en dan gaan opwarmen bij nicht Anja die een taverne uitbaat in de Hoogstraat.
1 kopje koffie en 1 koude chocomelk asjeblieft.
De man van nicht komt me vergezellen. Gezellig, rustig, wat babbelen, nog een koffietje, en een Fristi.
Andere nicht Kristien komt ook net binnen, samen met de kinderen.
Smurf in zijn nopjes, gauw gaan spelen, nog een koffie en wat zeveren en lachen.
Heel rustig, erg gezellig en helemaal zen.

Het loopt intussen tegen zessen en onze buiken vragen stilaan om nieuwe energie.
Op naar Pizzahut voor de gebruikelijke Margarita voor smurf en Pizza Napoli voor smurfin.
Lekker!

Met goedgevulde pensen stappen we richting auto en wat ziet mijn lodderig oog?
Wat is dat op de voorruit?
De parkeerwachters van dienst zijn mij niet vergeten.
Op het ticket dat ik onder mijn ruitenwisser vindt staat: “Wij stellen vast dat u opteert voor het “halve-dag-biljet…
12 euro, te betalen binnen 10 dagen…”
Nee, ik heb geen cent in de parkeermeter gestopt, wist ik veel hoelang ik in ‘t stad zou blijven.
Velen zouden vloeken en die parkeerwachters verwensen omdat ze de brave parkerende mens, die verteert in hun stad by the way, de bon opgooien.
Ik vloek niet, ik weet immers dat het overal betalend parkeren is.
Een ganse dag in ‘t stad vertoeven voor 12 euro vast tarief, dat is de gangbare prijs en die zal ik betalen ook, zonder morren, zodra een herinnering in de bus valt, that is.

Is mijn gat niet te dik in deze rok?

De nieuwe mode voor deze zomer.
Voor de durvers.

 

Klein detail: dit zijn rokjes met een print.
Naajs!

Suicide City

Het nieuws verspreidt zich razendsnel via alle mogelijke kanalen. Gisteren in Telefacts, vandaag in Koppen, de voorbije dagen stond het in vele kranten en all over the www.

Sinds 2006 zouden er in Wales alleen al 36 zelfmoorden zijn geregistreerd.
Het afgelopen jaar hebben minstens 17 jongeren zich van het leven beroofd in Bridgend, een armoedig gehuchtje in het zuiden van Wales.
Onderzoek moet uitmaken wat er precies aan de basis ligt van dit dramatische patroon.
Er worden verschillende pistes gevolgd om de oorzaak te vinden.

Waarom stappen daar zoveel jongeren tussen 14 en 27 jaar uit het leven?
Is er sprake van een onderling gesloten verborgen pact?
Gaat het om een duistere internetsite waarop jongeren elkaar aansporen om uit het leven te stappen?
Is het toe te schrijven aan copieergedrag?
Een kettingreactie?

De kans is groot dat “Samaritans” de juiste piste volgt.
Dit is een preventieservice voor mensen met emotionele klachten en zij zijn met een team zelf naar Bridgend getrokken om er jongeren op te zoeken en hen de kans te bieden om te praten over alles wat hen bezighoudt.
Wellicht is daar grote nood aan want Bridgend biedt blijkbaar geen enkele ontspanning of uitlaatklep voor de jeugd.
Er is geen treinverbinding naar de stad, er is niks te doen, er is geen jeugdhuis of cultureel centrum.
Men vindt er nauwelijks werk, het is er armoe troef.
Jongeren van bridgend hebben bitter weinig toekomstperspectief en dat zou wel eens aan de basis kunnen liggen van het hoge aantal zelfmoorden in die regio.
Of is er toch iets meer aan de hand?

Zelfmoord/zelfdoding is van alle tijden en komt wereldwijd voor in alle lagen van de bevolking.
Maar wat zich in Bridgend en aangrenzende dorpjes afspeelt in zo’n korte tijd is toch wel heel opmerkelijk.

Zelfmoordgolf in Wales

Zeventien jongeren pleegden de voorbije dertien maanden zelfmoord in en rond het stadje Bridgend in Wales. De laatste verhing zich vorige week nog. Onrustwekkend was dat de meesten elkaar kenden, en ze geen reden of briefjes achterlieten. In ‘Koppen’ zoeken de ouders van Thomas (20), David (19) en Anthony (19) naar antwoorden. Niet bij het internet, zoals eerst gedacht, maar bij het troosteloze leven in die streek. ‘Hij zei, tot later, papa, dat was de laatste keer dat ik hem zag,’ vertelt Christopher, de vader van David Dilling, de tweede die zelfmoord pleegde. Christopher verwerpt de internettheorie, want David had nog nooit een computer aangeraakt. Wat wel kan gespeeld hebben: drie jaar ervoor stierf Davids broer in een auto-ongeluk, sindsdien waren z’n ouders werkloos.In sommige volksbuurten van Bridgend zijn er tot vijftien procent werklozen. ‘Mensen kunnen hier niet weg. Mensen vinden hier geen werk’, vertelt Tracey Roberts, de moeder van Anthony die ook al zelfmoord pleegde. Volgens haar is de huidige zelfmoordgolf geen fenomeen bij jongeren alleen, maar ook bij volwassenen. Van heel het Verenigd Koninkrijk is het zelfmoordcijfer het hoogste bij mannen in Wales.

br zkt vr m d stlln t t mstn

In de Humo van deze week las ik een artikel over het gebruik van de afkortingstaal in sms’jes. Alom wordt doorgaans beweerd dat dat taaltje een nadelige invloed heeft op de taalkennis van la jeunesse. In dit artikel wordt dat tegengesproken door een Nederlands taaldeskundige en jeugdschrijver.

Hij beweert dat het flauwe kul is om te stellen dat dat sms-taaltje, met zijn eigen vocabulaire en spellingsregels, ook maar iéts van invloed heeft, hij vindt het eerder een verrijking van de taal.  Sms-taal is volgens hem de allereerste volwaardig geschreven jongerentaal.  

Afkortingen als CU of CUl8er, U2, ff, nx, idd en al die met lettertekens gevormde emoticons…het is wel degelijk een taaltje apart.   Maar eerlijk, ook al behoor ik niet meer tot de jongeren, toch vind ik het zelf ook best ferm om die afkortingen te gebruiken, ook in mails naar vrienden.

Ik ben het dus volledig eens met die meneer van in den Humo en geloof er ook de ballen van dat het sms-taaltje die ze hanteren om met hun vriendjes te communiceren de algemene kennis van spelling en woordenschat en alles ondermijnt.

En u? Wat denkt de doorsnee blogger hierover?