Weekendplannen

Er zijn zo van die vrijdagen dat je jezelf afvraagt waarmee je je weekend zoal zou kunnen opvullen.

Alhoewel plannen maken geen alledaagse hobby is van mij had ik vanochtend toch zo’n ingeving en vroeg ik me luidop af: “awel soepkieken, wat denk je vandaag en de rest van het weekend uit te vreten?”

Ik beantwoordde mijn eigen vraag al even luidop met: “ik ben single en smurf is bij zijn papa, de voorstellen en ideeën zullen dus echt van mij zelf moeten komen zeker? Welaan dan…”

Ik begon na te denken en alle mogelijke opties af te gaan.

Wat ik vandaag zou doen, dat wist ik ongeveer al een beetje. Tussen 9u00 en 17u30 zou ik gaan werken. Na het werk zou ik naar huis rijden, Pixie de poes eten geven, zelf een brokje eten, de afwas van gisteren uit de weg helpen, een beetje bloggen, naar die film kijken waarvan ik gisteren een voorstukje heb gezien en waarvan ik dacht: “tiens, dat lijkt me wel een goeie”, mij van in de zetel naar mijn bed slepen, erin kruipen en mezelf een welverdiende nachtrust gunnen. Vandaag zat dus al snor.

En morgen? Dan is’t zaterdag. Wat kan je doen op zaterdag, zo in je eentje? Eerst uitslapen, dat is al zeker. Oja, en ik moet zeker en vast naar een huishoudtoestellenwinkel om een hairstraightener. Of hoe noemt zo’n ding om weerbarstige krullen plat te strijken. De kapster had me de aanschaf van zo’n ding aanbevolen zodat ik mijn zomercoupeke zelf in model kan houden. Ik ben een brave en ga doen wat ze zegt. In zo’n winkel zal ik wel een tijdje zoet zijn, ik doe dat graag, zo naar al die toestellen staan kijken, er eens aankomen of eens vastpakken. Prutsen. Tegen dat ik daar buiten kom zal het wel al een stukje in de namiddag zijn. Misschien ben ik tegen dan alweer moe. Eens terug thuis zie ik mezelf wel indommelen tijdens het lezen van de Humo, ik ken mezelf. Als ik wakker word zou ik dan nog wat kunnen bloggen, wat TV kijken, de poes ambeteren of wat rommelen in huis.

Overmorgen is het dan zondag. Zondag rustdag. Uitboldag. Al vraag ik me af waarvan ik zou moeten uitbollen, maar soit. Op zondag gaat alles altijd heel erg traag bij mij. Nog trager dan anders, kan je nagaan. Ergens voel ik een soort goesting om bij mijn broer langs te gaan. Mijn broer heeft een prachtige zelfaangelegde vijver in zijn tuin, met een borrelend watervalletje, een brugje eroverheen en heel veel groen errond. Zalig vind ik het om mij aan de rand van de vijver af te kappen en de vissen uit mijn hand te laten eten. Het zijn tamme vissen, ik denk dat mijn broer met hen praat of zo.

Ok, vastgelegd. Zondag ga ik in de tuin van mijn broer de toerist uithangen. En mocht het regenen dan zet ik mij wel in zijn serre om naar de vijver te staren. En eet ik al zijn zelfgekweekte vleestomaten op.

“Toch wel eens plezant om een idee te hebben over de indeling van je dagen” dacht ik vanochtend, en met een glimlach rond mijn veel te smalle lippen reed ik op ’t gemakje de E40 op, richting Brussel.

Als per toeval keek ik even op de digitale autoklok en las: 08:55. Waddefock! Klein beetje te laat vertrokken precies. Gelukkig was er geen file, ik kon vlotjes de 145 km/uur aanhouden en kwam iets over 9 op het werk aan.

Ik groette mijn collega’s met een welgemeende “kuud meurnink”, startte mijn PC op, goot me een volle bak verse koffie in en installeerde me aan mijn bureau.

Microsoft Outlook. Klik. Open. Tussen een hele resem werkgerelateerde mails viel mijn rechteroog op een mailtje van een vriend, getiteld “Verjaardagsdrink!”, verzonden op donderdag 22 mei 08. Gisteren dus. Met een tik op de muis brak ik de mail open en las: “Wie morgen (vrijdag 23/05) nog geen plannen heeft is welkom op mijn verjaardagsdrink voor mijn 29^e verjaardag in café “the bottle” vanaf 21.30u. Sorry dat dit bericht zo laat komt: mea culpa!”

Wie geen plannen heeft…Ik heb verdekke vanochtend zo verschrikkelijk plannen liggen maken!

Maar die plannen zijn inmiddels verschoven naar later, wanneer de neiging om een weekend te plannen me nog eens overvalt.

Vanavond ga ik op café gaan hangen, ik heb er zin in. R. verjaart en dat zal hij geweten hebben. Drie dikke kussen en daarna kan hij ze kussen. Ik ga me amuseren, want als ik zie naar wie hij die mail allemaal heeft verstuurd acht ik de kans groot dat er vanavond in ons stamcafé, een donkerbruine kroeg in het dorp, wel eens wat volk zou kunnen zijn en dat het wel eens een heel klein beetje plezant zou kunnen worden. En laat. Heel laat. Of vroeg.

Hoe hevig de ambiance zal zijn kan ik natuurlijk niet voorspellen maar ik weet wel al 100% zeker dat ik na dit avondje/nachtje pintelieren de rest van het weekend zal nodig hebben om te recupereren revalideren.