Misschien interesseert dit logje je geen bal en/of walg je van alles wat met een jeugdbeweging te maken heeft.
Zap gerust weg, ik vind dat niet erg.
Maar ik ga wel voortvertellen.
Ik wou even in de groep smijten hoe ik ooit bij KSA ben beland.
Het toeval wil dat ik in Haaltert het 2de vrouwelijke exemplaar was dat tot het mannenkamp toetrad.
En als ik zeg: per toeval, dan bedoel ik wel degelijk: per toeval.
Indertijd, toen ik nog jong en mooi was, deed ik de toog van het lokale Jeugdhuis.
Echt jonge jeugd kwam er niet, het waren vooral oud-leiders en voormalige bestuurslui van het jeugdhuis en zo die daar een pintje kwamen drinken. Niks spectaculairs.
Op een mooie zondagnamiddag kwam er ineens een bende jong geweld binnenvallen.
Ze vertelden dat zij van KSA waren en dat de gemeente hen indertijd een afgedankt gebouw had toegewezen maar dat dat gebouw nu zo goed als op instorten stond, dat het onbewoonbaar verklaard was en niet meer veilig om er met kinderen te vertoeven. KSA stond nog maar eens op straat.
Bij deze tussendoor een dikke awoert aan de gemeente, die jarenlang niks heeft gedaan voor de Haaltertse jeugd(beweging).
Awoert!
Ik vond het super dat die bende daar neergestreken was, dat bracht leven in de brouwerij.
Het werd van toen af echt een jeugdhuis, die naam waardig: een huis vol actieve jonge mensen.
Al gauw werd het hun vaste stek waar ze samenkwamen om activiteiten uit te werken. Ze brachten stevige rockplaten mee van thuis, er werden her en der wat huiselijke items aangebracht, er kwam een goudvis in een bokaal op de toog, de muren kregen een likje knalrode verf…
Het was er tof tappen en het kot begon serieus goed te draaien.
De oudere garde bleef mettertijd weg, wat nu niet echt had moeten gebeuren maar heel erg kwaad was ik daar eerlijk gezegd niet om.
Enfin, iedereen amuseerde zich. Ze hadden voorlopig weer een veilig onderkomen, het was er warm en gezellig, er was drank voorhanden, er werd keigoeie muziek gedraaid, er ontpopte zich nu en dan zelfs een spontane fuif in het weekend.
Vooraleer ik verder ga toch even geheel terzijde de beginselen aanroeren: KSA ontstond in 1933 en was enkel voor jongens.
Pas ergens na 1942 ontstond er een aparte groep voor meisjes: VKSJ.
Nog veel later, in 1978, werden de 2 bewegingen nationaal één: KSA-VKSJ.
Tot daar een streepje geschiedenis.
Dus normaliter hoorden meisjes bij VKSJ maar ik kende geen meisjes van de VKSJ, die kwamen niet in het jeugdhuis.
Ik stelde me eigenlijk ook niet teveel voor bij die meisjesgroepering, ik dacht daarbij vooral aan bloemschikken en knutselen en poppetjes boetseren en zo…niet meteen mijn ding.
(Intussen weet ik nu wel al lang dat VKSJ niet is wat ik ervan dacht, nu ik een paar VKSJ-meiden ken weet ik dat zij ook ferme dingen doen)
Om een kort verhaal lang te rekken: er kwamen stilaan stemmen op om KSA gemengd te maken zodat ook meisjes zouden kunnen deelnemen aan de activiteiten.
Er werd op algemeen verzoek een aanvraag ingediend en die werd gelukkig zonder al te veel poeha goedgekeurd.
En zo werd ik officieel als 2de meisje ingeschreven als leidster bij KSA (de eerste was het lief van 1 van de jongens).
Ik was toen 18 en een nieuwe wereld ging voor mij open.
Die jaren bij KSA waren de mooiste uit mijn leven. Samen met die bende heb ik me rot geamuseerd. We hebben veel uitgestoken, ontzettend veel plezier gemaakt, gezongen, gelachen en gezeverd en niet te vergeten; kleine mannen helpen openbloeien en zien uitgroeien tot verstandige en toffe jongemensen.
We zijn nu 21 jaar later en als jongbejaarde ben ik nog steeds actief in KSA.
Ik behoor tot de groep Oud-Leiding die zo’n dikke 45 leden telt.
De leden in deze groep zijn onder andere medeleiders van vroeger, hun partner en hun kinderen. Verder ook onze opvolgers, jongere gedreven mensen aan wie we de leiding doorgaven en nog een pak van de gewezen jonge snuiters aan wie we indertijd t leiding hebben gegeven.
Het is gewoon geweldig dat we na al die jaren nog steeds een bende zijn.
Mocht je nieuwsgierig zijn in wat we allemaal uitvreten met Oud-Leiding, zap gerust eens door naar de blog Oud-Leiding KSA.
En dat nu ook mijn smurf bij diezelfde KSA is, dat maakt het helemaal af natuurlijk.
Je eigen kind in je voetsporen zien treden, ja, dat heeft toch wel iets.
Zijn belevenissen strooi ik zo nu en dan ook ergens rond in mijn blog, maar ze hebben uiteraard ook hun eigen site: KSA Haaltert
Als afronder nog even meegeven: momenteel telt KSA-KSJ-VKSJ een slordige 34000 leden, verspreid over zo’n 300 plaatselijke groepen.
Zeg nu nog eens dat we niet goed bezig zijn.

20 maart 2008 at 11:56 pm
We zijn wel goed bezig?
Ah… den toog van het jeugdhuis, daar heb ik ook uren achter versleten.
21 maart 2008 at 10:34 am
Ik ging ook naar een jeugdhuis, met mijn toemalig lief. Ik ben nooit lid geweest maar heb wel vele fuiven en massa’s uren aan den toog door gebracht. Het was daar dat we afspraken om een rit met de moto’s te maken of ergens anders naartoe te gaan. Toen ze er opnieuw een echte ‘jeugdbeweging’ wilden van maken, met het bijbehorende knutselen, zijn we ergens anders gegaan. Het gebouwtje is al vele jaren herbouwd en doet nu dienst als clubhuis voor de ‘ouden van dagen’. Nog enkele jaren en ik mag er terug in.
21 maart 2008 at 10:35 am
Blijkbaar stond ik ‘anoniem’ maar die vorige is wel degelijk van mij.
21 maart 2008 at 9:26 pm
@ Zapnimf
Aha, dan weet je waarover ik spreek.
@ Micheleeuw
Het jeugdhuis waar ik de toog deed is nu een Argenta filiaal. We hebben in de plaats wel een knap jeugdcentrum waar zowel jongeren als ouden van dagen uit de bol kunnen gaan
30 maart 2008 at 11:20 am
Dit relaas vind ik nu eens mooi te lezen
KSA, VKSJ, Scouts of chiro ze hebben allemaal één gezamelijk doel: Plezier voor iedereen!
en dat is waar het allemaal om draait. Deel uitmaken van de opvoeding van kinderen en hen laten kennismaken met dingen waar ze anders nooit mee in aanraking zouden komen.
30 maart 2008 at 12:33 pm
@ Thomas
De nagel op de kop Thomas! Of je nu jong of oud bent, je ziet, als het erin zit gaat het er nooit meer uit.