Ploetermoeders, eat your heart out!

 

Druk druk druk, steeds weer tijd te kort, stressen en flippen, tegen 200 per uur ploeteren om alles geregeld te krijgen.
U herkent het?
Jammer voor u maar ik heb daar totaal geen last van.

Je hoeft me hierom niet te benijden want ik ben niet zomaar met mijn gat in de boter gevallen.
Een medaille heeft 2 kanten, zoals u weet.

Zo kom ik naadloos tot de kern van de zaak: co-ouderschap.
1 smurf, 1 mama, 1 papa.
smurf 1 week bij papa, 1 week bij mama.
Zo gaat dat bij ons.
Niet ideaal voor een kind, dat is een feit.
Het was ook niet de bedoeling dat het zo zou lopen, mocht u dat durven denken…toen ik trouwde had ik een gans ander scenario in mijn hoofd, wees daar maar zeker van.

Maar het leven loopt nu eenmaal niet altijd zoals je het wil, does it?
Dus wordt het roeien met de riemen die je hebt en ben je genoodzaakt je aan te passen aan de omstandigheden.
Dat lukt vrij aardig, al zeg ik het zelf.

In de smurfweek ben ik mama en in de papaweek ben ik vrij in al mijn doen en laten.
De eerste jaren had ik het behoorlijk moeilijk met die switch, ik kon verdraaid mijn draai niet vinden.
Maar mettertijd went dat, zoals doorgaans alles went mettertijd.

Nu zie ik de voordelen ervan in om niet fulltime bezig te hoeven zijn met het runnen van een huishouden.

Druk druk druk, steeds weer tijd te kort, stressen en flippen, tegen 200 per uur ploeteren om alles geregeld te krijgen.
U herkent het?
Jammer voor u maar ik heb daar totaal geen last van.

Ik kreeg de kans om 4/5 te werken en koos ervoor die kans te grijpen, ook al scheelt dat een hap uit mijn maandloon.
Die 4/5 werkweek heb ik kunnen en vooral mogen afstemmen op mijn co-ouderschapssituatie.
De week dat smurf bij mij is werk ik korte dagen, van 9 tot half 4. Zo kan ik hem elke dag zelf naar school brengen en terug afhalen en hoef ik op niemand anders beroep te doen.
De andere week werk ik lange dagen en ben ik ’s woensdags thuis.
Zo’n vrije dag op woensdag breekt een werkweek zalig doormidden. Ik kan het iedereen aanraden.
Al besef ik maar al te goed dat niet iedereen de mogelijkheid heeft/krijgt om zijn uren zo te schikken dat het volledig in zijn plaatje past.

Druk druk druk, steeds weer tijd te kort, stressen en flippen, tegen 200 per uur ploeteren om alles geregeld te krijgen.
U herkent het?
Jammer voor u maar ik heb daar totaal geen last van.

Ik val in herhaling? Juist.
Om te benadrukken dat ik écht geen last heb van geploeter.

Mijn job versmacht mij niet. Ik doe mijn werk ontzettend graag maar ik neem het nooit mee naar huis.
Niet dat ik geen verantwoordelijkheid heb, want dat heb ik wel, al is het maar als hulpboekhouder.
De werkdag stopt op het moment dat de kantoordeur achter mij dichtschuift.
Terwijl ik naar de parking loop vult mijn hoofd zich al met andere zaken.
Ik denk dan aan wat ik de rest van de dag nog zou kunnen doen. Of niet doen.

In de smurfweek zit structuur.
Geen geploeter, geen gecross, geen tijd te kort, niks druk druk druk.
Alles is mooi geregeld zonder stress.
Gewoon structuur.

Rond 7u15 opstaan, ontbijten, wassen, kleertjes en schoenen aan, tandjes poetsen, fruit en drank in de boekentas, lichten uit, deur toe, smurf naar school en ik naar het werk.
Om 15u30 boeken toe, smurf afhalen, even winkelen misschien, naar huis, huiswerk maken, avondeten eten en dan nog wat prullen hier en daar.
Smurf kijkt nog wat TV, zingt luidkeels mee met liedjes op zijn mijn iPod, verzorgt zijn Neopets op de PC, ruilt Pokémonkaarten met zichzelf…
Om 20u30 pyjama aan, tandjes poetsen, pyjama uit en bedje in.
Op woensdag- en vrijdagavond is er voetbaltraining, op zaterdag een toernooi of een match en op zondagnamidag KSA.
Zondagavond frietjesavond!
Na de Pappenheimers pyjama aan, tandjes poetsen, pyjama uit en bedje in.

Dat zijn zo ongeveer de dagrituelen in de smurfweek.
Maandagochtend voer ik smurf naar school en dan begint de wissel (papa haalt hem af) en begin ik de week waarin van enige structuur totaal geen sprake meer is.
In die week doe ik vanalles en niets, het hangt er maar vanaf.
Niets moet, alles mag.

Druk druk druk, steeds weer tijd te kort, stressen en flippen, tegen 200 per uur ploeteren om alles geregeld te krijgen.
U herkent het?
Jammer voor u maar ik heb daar totaal geen last van.