Suicide City

Het nieuws verspreidt zich razendsnel via alle mogelijke kanalen. Gisteren in Telefacts, vandaag in Koppen, de voorbije dagen stond het in vele kranten en all over the www.

Sinds 2006 zouden er in Wales alleen al 36 zelfmoorden zijn geregistreerd.
Het afgelopen jaar hebben minstens 17 jongeren zich van het leven beroofd in Bridgend, een armoedig gehuchtje in het zuiden van Wales.
Onderzoek moet uitmaken wat er precies aan de basis ligt van dit dramatische patroon.
Er worden verschillende pistes gevolgd om de oorzaak te vinden.

Waarom stappen daar zoveel jongeren tussen 14 en 27 jaar uit het leven?
Is er sprake van een onderling gesloten verborgen pact?
Gaat het om een duistere internetsite waarop jongeren elkaar aansporen om uit het leven te stappen?
Is het toe te schrijven aan copieergedrag?
Een kettingreactie?

De kans is groot dat “Samaritans” de juiste piste volgt.
Dit is een preventieservice voor mensen met emotionele klachten en zij zijn met een team zelf naar Bridgend getrokken om er jongeren op te zoeken en hen de kans te bieden om te praten over alles wat hen bezighoudt.
Wellicht is daar grote nood aan want Bridgend biedt blijkbaar geen enkele ontspanning of uitlaatklep voor de jeugd.
Er is geen treinverbinding naar de stad, er is niks te doen, er is geen jeugdhuis of cultureel centrum.
Men vindt er nauwelijks werk, het is er armoe troef.
Jongeren van bridgend hebben bitter weinig toekomstperspectief en dat zou wel eens aan de basis kunnen liggen van het hoge aantal zelfmoorden in die regio.
Of is er toch iets meer aan de hand?

Zelfmoord/zelfdoding is van alle tijden en komt wereldwijd voor in alle lagen van de bevolking.
Maar wat zich in Bridgend en aangrenzende dorpjes afspeelt in zo’n korte tijd is toch wel heel opmerkelijk.

Zelfmoordgolf in Wales

Zeventien jongeren pleegden de voorbije dertien maanden zelfmoord in en rond het stadje Bridgend in Wales. De laatste verhing zich vorige week nog. Onrustwekkend was dat de meesten elkaar kenden, en ze geen reden of briefjes achterlieten. In ‘Koppen’ zoeken de ouders van Thomas (20), David (19) en Anthony (19) naar antwoorden. Niet bij het internet, zoals eerst gedacht, maar bij het troosteloze leven in die streek. ‘Hij zei, tot later, papa, dat was de laatste keer dat ik hem zag,’ vertelt Christopher, de vader van David Dilling, de tweede die zelfmoord pleegde. Christopher verwerpt de internettheorie, want David had nog nooit een computer aangeraakt. Wat wel kan gespeeld hebben: drie jaar ervoor stierf Davids broer in een auto-ongeluk, sindsdien waren z’n ouders werkloos.In sommige volksbuurten van Bridgend zijn er tot vijftien procent werklozen. ‘Mensen kunnen hier niet weg. Mensen vinden hier geen werk’, vertelt Tracey Roberts, de moeder van Anthony die ook al zelfmoord pleegde. Volgens haar is de huidige zelfmoordgolf geen fenomeen bij jongeren alleen, maar ook bij volwassenen. Van heel het Verenigd Koninkrijk is het zelfmoordcijfer het hoogste bij mannen in Wales.